Μια πρόταση που ξεχάστηκε
Κύριε διευθυντά,
Προ ολίγων ημερών, είχα την ευκαιρία, αλλά και τη χαρά να επισκεφθώ το προσφάτως εγκαινιασθέν στρατιωτικό – πολεμικό μουσείο της πόλης μας. Είδα και άκουσα πολλά και σπουδαία πράγματα, από τους ευγενείς και ιστορικά καταρτισμένους αρμοδίους στρατιωτικούς.
Έφυγα κατενθουσιασμένος απ’ αυτή την επίσκεψή μου στο χώρο του στρατιωτικού μουσείου. Και είναι πράγματι ιερός ο χώρος αυτός γιατί θαυμάζοντας ο επισκέπτης τα κειμήλια – εκθέματά του, νοιώθει ότι βρίσκεται σ’ έναν ναό της πατρίδος. Ιδιαίτερα οι άνθρωποι της γενιάς μου, αισθανόμαστε μέτοχοι της νεότερης ελληνικής στρατιωτικής – πολεμικής ιστορίας. Και αισθανόμαστε μέτοχοι, αφού και εμείς με το όπλο, την πένα και το λόγο, γράψαμε στην εποχή μας ένα κομμάτι της ιστορίας αυτής.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια τόσο οι στρατιωτικοί ηγέτες που είχαν την πατριωτική έμπνευση για την δημιουργία του μουσείου, όσο και αυτοί που με επιτυχία το λειτουργούν προσωπικά πιστεύω ότι και πέραν από τα διάφορα σύγχρονα πυροβόλα και τεθωρακισμένα που εκτίθενται στον αύλειο χώρο του μουσείου, αυτό θα κοσμηθεί ιδιαίτερα με τον επαναπατρισμό των δύο ιστορικών κανονιών της Κομοτηνής. Τα κανόνια αυτά, λάφυρα των νικηφόρων βαλκανικών πολέμων, αποτελούσαν και αποτελούν εθνική κληρονομιά του λαού της ακριτικής μας περιοχής.
Συμβολικοί, αλλά και ουσιαστικοί λόγοι επιβάλουν την εδώ παρουσία τους και όχι στο αδηφάγο «κράτος των Αθηνών».
Τέλος, ελπίζω και εύχομαι, ότι το θέμα, για το οποίο έγραψα και ξανάγραψα στο παρελθόν, θα αποτελέσει σοβαρό πλέον μέλημα των αρμοδίων αρχόντων μας.
Φιλικά
Γεώργιος Θ. Νεστωράκης
Αρκαδιουπόλεως 22
Κομοτηνή
Προ ολίγων ημερών, είχα την ευκαιρία, αλλά και τη χαρά να επισκεφθώ το προσφάτως εγκαινιασθέν στρατιωτικό – πολεμικό μουσείο της πόλης μας. Είδα και άκουσα πολλά και σπουδαία πράγματα, από τους ευγενείς και ιστορικά καταρτισμένους αρμοδίους στρατιωτικούς.
Έφυγα κατενθουσιασμένος απ’ αυτή την επίσκεψή μου στο χώρο του στρατιωτικού μουσείου. Και είναι πράγματι ιερός ο χώρος αυτός γιατί θαυμάζοντας ο επισκέπτης τα κειμήλια – εκθέματά του, νοιώθει ότι βρίσκεται σ’ έναν ναό της πατρίδος. Ιδιαίτερα οι άνθρωποι της γενιάς μου, αισθανόμαστε μέτοχοι της νεότερης ελληνικής στρατιωτικής – πολεμικής ιστορίας. Και αισθανόμαστε μέτοχοι, αφού και εμείς με το όπλο, την πένα και το λόγο, γράψαμε στην εποχή μας ένα κομμάτι της ιστορίας αυτής.
Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια τόσο οι στρατιωτικοί ηγέτες που είχαν την πατριωτική έμπνευση για την δημιουργία του μουσείου, όσο και αυτοί που με επιτυχία το λειτουργούν προσωπικά πιστεύω ότι και πέραν από τα διάφορα σύγχρονα πυροβόλα και τεθωρακισμένα που εκτίθενται στον αύλειο χώρο του μουσείου, αυτό θα κοσμηθεί ιδιαίτερα με τον επαναπατρισμό των δύο ιστορικών κανονιών της Κομοτηνής. Τα κανόνια αυτά, λάφυρα των νικηφόρων βαλκανικών πολέμων, αποτελούσαν και αποτελούν εθνική κληρονομιά του λαού της ακριτικής μας περιοχής.
Συμβολικοί, αλλά και ουσιαστικοί λόγοι επιβάλουν την εδώ παρουσία τους και όχι στο αδηφάγο «κράτος των Αθηνών».
Τέλος, ελπίζω και εύχομαι, ότι το θέμα, για το οποίο έγραψα και ξανάγραψα στο παρελθόν, θα αποτελέσει σοβαρό πλέον μέλημα των αρμοδίων αρχόντων μας.
Φιλικά
Γεώργιος Θ. Νεστωράκης
Αρκαδιουπόλεως 22
Κομοτηνή
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News