Στο Αλπικό τοπίο του οροπεδίου των Μουσών στον Όλυμπο, η ομάδα του ορειβατικού συλλόγου

Ανάβαση στον Όλυμπο έλεγε το πρόγραμμα και η εννεαμελής αποστολή των φίλων της ορειβασίας με αρχηγό τον Χρήστο Τζώτζο έφορο αναρρίχησης του ορειβατικού συλλόγου Κομοτηνής, έφτασε στον Όλυμπο επιλέγοντας μια διαφορετική διαδρομή. «Σαν σύλλογος προσπαθούμε κάθε χρόνο να αναδεικνύουμε καινούργιες διαδρομές ανάβασης στον Όλυμπο, γι’ αυτό επιλέξαμε τη  διαδρομή από το καταφύγιο Κορομηλιά και το φαράγγι Ορλιά, που μας έδειχνε μια πλευρά άγνωστη για εμάς μέχρι σήμερα. Δυστυχώς δεν είχαμε σύμμαχο τον καιρό. Όμως νοιώθουμε ικανοποίηση που φτάσαμε στο οροπέδιο των Μουσών. Έβρεχε, ο βράχος στο λούκι του Μύτικα ήταν υγρός και δε μπορέσαμε να ανεβούμε στην κορυφή φτάνοντας τελικά σε υψόμετρο 2.700 μέτρων» θα πει ο κ. Τζώτζος μιλώντας στο «Χ». Το ιερό μας βουνό, ο Όλυμπος, με τις επιβλητικές κορυφές, τις κρημνώδεις απολήξεις, τα δάση και τις βαθύσκιωτες κοιλάδες είναι μνημείο της φύσης και κομμάτι της εθνικής μας κληρονομιάς, που δικαιολογημένα προκαλεί δέος.

Η αποστολή που ήταν 9μελής με δύο γυναίκες ορειβάτες από Κομοτηνή και Καβάλα, διανυκτέρευσε στο οργανωμένο καταφύγιο Πετρόστρουγκα που συντηρεί η ομάδα διάσωσης της περιοχής. Εκεί απόλαυσε τη θαλπωρή της αναμμένης ξυλόσομπας, το πλούσιο μενού με σούπες και πανσέτες, την απόλυτη θέα, ενώ την Κυριακή πριν την αναχώρησή τους για το βουνό χειροκρότησαν και τους πρώτους ορειβάτες του διεθνούς ορειβατικού Μαραθώνιου του Ολύμπου, που σπεύδουν εκεί από όλο τον κόσμο.

Τι απαιτείται για να ανέβει κανείς στον Ολυμπο; Πολύ καλή φυσική κατάσταση γιατί είναι πολύωρη η ανάβαση από τα 1.000 μέτρα στα 2.919 που είναι η κορυφή και φυσικά χρειάζεται εξοικείωση με μεγάλες κλίσεις. Αυτή την εποχή που υπάρχουν σύννεφα και ομίχλη, είναι περιορισμένη η ορατότητα κι ανεβαίνει ο βαθμός δυσκολίας. «Είμαστε ικανοποιημένοι γιατί φτάσαμε στο οροπέδιο των Μουσών, στα 2.700 μέτρα εκεί το τοπίο είναι αλπικό, γιατί δεν υπάρχει βλάστηση», είναι η διαπίστωση που καταγράφουμε, μιας και η ομάδα κατάφερε να προσεγγίσει με ασφάλεια, όπου ήταν εφικτό με την εναλλαγή των καιρικών συνθηκών στο υψηλότερο βουνό των Θεών, στον Όλυμπο.  

Το βουνό παραμένει ένα παγκόσμιο ιερό σύμβολο, που σκορπίζει δέος σε όσους επιχειρούν να πλησιάσουν. Ο Μύτικας κατακτήθηκε πρώτη φορά στις 2 Αυγούστου 1913 από τους Ελβετούς ορειβάτες F. Boissonnas και D. Baudbovy και Έλληνα οδηγό τον Χρήστο Κάκκαλο από το Λιτόχωρο. Ήταν 10:25 το πρωί όταν πάτησαν στην κορφή και ο Κάκκαλος κρεμασμένος με σχοινιά πάνω από το χάος απήγγειλε το δίστιχο που είχε σκαρώσει: «Μη δακρύζεις Μύτικα, και μην αναστενάζεις σε πάτησε ο Κάκκαλος, το πρώτο παλικάρι». Ανεβοκατέβαινε τον Όλυμπο σαν αγριοκάτσικο. Μας άφησε το 1976 στα 97 του χρόνια» σημειώνουν τοπικοί αυτόπτες μάρτυρες. Η εκκίνηση πάντως κάποιου που θέλει να βρεθεί εκεί μπορεί να γίνει από το Λιτόχωρο που μαζί με τον Όλυμπο είναι τόποι μαγικοί, θείοι, ευλογημένοι, μυθικοί βέβαια. Με τον Δία, το Δωδεκάθεο, την όμορφη Λητώ, τις Μούσες, τον Ενιπέα όπου στα νερά του οι Μαινάδες κατασπάραξαν τον Ορφέα. Αλλά και με τις σημερινές απόψεις που θέλουν πολλούς να πιστεύουν ότι στον Όλυμπο κρύβονται ακόμη και εξωγήινοι…

Να τι μας θύμισε η πρόσφατη ανάβαση του ορειβατικού συλλόγου Κομοτηνής.