Στην ορκωμοσία του γιου της στην Κομοτηνή η Σοφία Βούλτεψη

Συνολικά 114 νέοι δικηγόροι ορκίστηκαν, υπέγραψαν και πήραν το πτυχίο τους στη χθεσινή λαμπερή ορκωμοσία του τμήματος Νομικής του ΔΠΘ. Ανάμεσα τους και ο Γιάννης Αγγελόπουλος, ο γιος της κυβερνητικής εκπρόσωπου Σοφίας Βούλτεψη. Σε ρόλο μαμάς βρέθηκε να παρακολουθεί διακριτικά με τον σύζυγο και την κόρη της την ορκωμοσία του γιου της Γιάννη η κυβερνητική εκπρόσωπος, η οποία μίλησε στο «Χρόνο» για την πολιτική επικαιρότητα, τις επιθέσεις που δέχθηκε, την δυσκολία αλλά και την πρόκληση που συνοδεύει το ρόλο της. Η γυναίκα πολιτικός, απολαμβάνει της εμπιστοσύνης του πρωθυπουργού και στις δηλώσεις της, αποκλείει το ενδεχόμενο εκλογών, ακόμα και με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. 

-H μητέρα πάντοτε είναι πάνω από όλα. Ο γιος μου τελείωσε την νομική εδώ στην Κομοτηνή και ορκίζεται, οπότε έχουμε έρθει οικογενειακώς, μπαμπάς, μαμά, αδελφή, για να τον δούμε και να τον χαρούμε.

-Ο Γιάννης είναι πολύ ευχαριστημένος, του άρεσε η Κομοτηνή. Πρέπει να πω βέβαια πως εγώ στην Κομοτηνή έρχομαι πάρα πολλά χρόνια, αλλά για τον Γιάννη έχω έρθει ελάχιστες φορές, ίσως μια-δυο. Τις περισσότερες φορές έρχομαι για ομιλίες, για συγκεντρώσεις, και η τελευταία φορά ήταν τον Ιούνιο, οπότε έδινε τα τελευταία του μαθήματα. 

-Να είναι πάντοτε υγιής, αυτό είναι το βασικό. Από εκεί και πέρα να χαράξει το δρόμο του και να βοηθήσει την χώρα του κι αυτός.

-Δε νομίζω, γιατί τα παιδιά που ζουν σε πολιτικές οικογένειες τα βλέπουν τα πράγματα λίγο από μακριά. Παρακολουθούν βέβαια και συμπαραστέκονται, αλλά έχουν πιο κριτικό μάτι, βλέποντας κάποια πράγματα από μέσα. Όμως, η πολιτική, όπως και η δημοσιογραφία είναι άσκηση και πνευματική περιπέτεια. Σε όποιον αρέσει και μπορεί κι έχει γερό στομάχι κι αντέχει, το κάνει. Και γιατί όχι, προσφορά είναι όταν χάνεις και δεν κερδίζεις. 

-Βέβαια, τη λέμε «ηλεκτρική καρέκλα». Να πω την αλήθεια αυτό που συμβαίνει είναι ότι βρίσκεσαι σε διαρκή επιφυλακή και πρέπει να είσαι έτοιμος να απαντάς για τα πάντα. Αυτό είναι ένα ζήτημα. Επίσης είναι δύσκολο να είσαι κυβερνητικός εκπρόσωπος σε κυβέρνηση συνασπισμού. Στην Ελλάδα δεν το είχαμε παλιά και δεν είμαστε και συνηθισμένοι σε αυτό και από πλευράς κουλτούρας. Τώρα το συνηθίζουμε. Άρα, λοιπόν, πρέπει να ξεχωρίζεις τους ρόλους. Είναι άλλο πράγμα να είσαι εκπρόσωπος μιας μονοκομματικής κυβέρνησης και άλλο μιας δικομματικής ή πολυκομματικής. Έχει βαθμό δυσκολίας, αλλά πιστεύω ότι είναι και ωραίο να προσπαθείς να εκφράσεις περισσότερους του ενός. Φυσικά υπάρχουν πάντοτε δυσκολίες, πάντα υπάρχει έντονη κριτική. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι πάντα στο στόχαστρο, πολλές φορές και άδικα.

-Όχι, και το κατέθεσα και στον εισαγγελέα, γιατί η βεβαιότητά μου ότι θα υπάρχουν 180 βουλευτές μεταφράστηκε κι εκλήφθηκε εκ του πονηρού ως κομμάτι ενός σχεδίου, που περιλαμβάνει κι άλλες παράνομες ενέργειες. Με κάλεσε ο εισαγγελέας, στο πλαίσιο της έρευνας που κάνει, για το αν υπάρχει ή όχι χρηματισμός βουλευτών ενόψει προεδρικής εκλογής. Και ως κυβερνητικός εκπρόσωπος έπρεπε να εξηγήσω για ποιον λόγο εμείς θεωρούμε ότι θα υπάρξουν 180 βουλευτές. Διότι εκεί ειπώθηκε ότι υποκρύφθηκε κάτι. Όπως είπα λοιπόν και στον εισαγγελέα είναι πολιτική η εκτίμηση. Λέμε δηλαδή ότι στο τέλος της ημέρας, όταν ο κόσμος θα δει τις πολιτικές μας, όταν θα τελειώσει το μνημόνιο και θα μπούμε σε ένα πρόγραμμα που θα το φτιάχνουμε εμείς για τον εαυτό μας, άρα θα είναι ευέλικτο, θα δουν οι βουλευτές ότι έχει αλλάξει κάτι, και θα ψηφίσουν για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, είναι απλό. Όχι δηλαδή ρίχνουμε λάσπη δεξιά κι αριστερά και ουσιαστικά τι κάνουμε με αυτό τον τρόπο; Εξυπηρετούμε αυτούς που αντιστρατεύονται τη δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό, γιατί όταν λες ότι χρηματίζονται οι βουλευτές, δεν μένει και τίποτα άλλο πιο μετά. Λέμε εμείς, ότι οι βουλευτές βλέποντας ότι οι πολιτικές εφαρμόζονται –δηλαδή είπαμε ότι θα κάνουμε τις δόσεις για τις ρυθμίσεις των οφειλών και γίνονται. Είπαμε ότι θα αλλάξουμε το θέμα του φόρου ακινήτων και το αλλάξαμε, είπαμε ότι θα διαπραγματευτούμε την έξοδό μας από το μνημόνιο και το κάνουμε. Άρα και οι βουλευτές θα δούνε ότι η κυβέρνηση κάνει κάποια πράγματα, προκειμένου να βγούμε από την κρίση και θα τις δώσει και άλλον ενάμιση χρόνο να ολοκληρώσει την πολιτική της.

-Δεν το ξέρω αυτό. Είναι κάποια θέματα τα οποία και δεν έχουν αποφασιστεί ακόμη και δεν ανακοινώνονται και πολλές φορές δεν τα ξέρουμε, γιατί οι αρχηγοί των κομμάτων τα κρατούν, για να είναι βέβαιοι όταν θα το πουν.

-Αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε. Είναι καλή, έχουμε πολύ καλή συνεργασία. Βέβαια είναι εργασιομανής, είναι όλη μέρα σε δουλειά, σε κίνηση. Δύσκολος δεν είναι, απλώς είναι συνέχεια σε κίνηση και δημιουργεί μια γενική κινητικότητα. Είμαστε σε ταξίδι, θα μπει στο δωμάτιο και θα θυμηθεί κάτι και θα πάρει τηλέφωνο από το κινητό στο διπλανό δωμάτιο να το πει. Είναι 12 η ώρα τα μεσάνυχτα και βλέπει κάτι; Θα τηλεφωνήσει και θα ζητήσει την επόμενη μέρα το πρωί να μάθει τι είναι αυτό. Δεν υπάρχει περίπτωση να του αναφέρεις κάτι και να μη σηκώσει το τηλέφωνο να το λύσει. Παίρνει τηλέφωνο, να βάλει ο ίδιος τις φωνές κατευθείαν. Είναι μια ειδική περίπτωση ας πούμε, διαρκούς κινητικότητας, δράσης και εργασιομανίας. Καλά στοιχεία αυτά νομίζω για την εποχή μας. Έχει αντοχές. 

-Ο Αντώνης Σαμαράς έχει ειδική σχέση με τη Βόρεια Ελλάδα ?την Μακεδονία και την Θράκη- και πάντοτε τη διατηρεί αυτή τη σχέση. Και κάνει το καλύτερο πιστεύω και στα εθνικά μας θέματα, με ψυχραιμία πάντα. Εδώ το θέμα είναι να κάνεις την πολιτική σου. Και η πολιτική αυτή να είναι μέσα στα ευρωπαϊκά δεδομένα και να υπερασπίζεις συνεχώς τα εθνικά σου δίκαια. Οι φωνές και οι φασαρίες εμένα δεν μου άρεσαν ποτέ. Αυτό να το πω κινδυνολογικό. Κύριοι, αφού εφαρμόζω την εθνική μου πολιτική μέχρι κεραίας και δεν κάνω πίσω βήμα, τι μου χρειάζονται οι φωνές; Η ψυχραιμία είναι καλό πράγμα.

-Η Τουρκία ξέρει πάρα πολύ καλά ότι δε μπορεί να κάνει κάτι. Δεν μπορεί να κάνει κάτι, γιατί δεν υπάρχει περίπτωση να μην υπερασπιστούμε τα εθνικά μας δίκαια. Το ξέρει, απλώς έχει μια πολιτική και την ξέρουμε αυτή την πολιτική, η οποία περνάει από διάφορες διακυμάνσεις. Η Ελλάδα είναι πάντα σταθερή στις σχέσεις της και στις συμμαχίες της. Εκεί είναι που απορώ πως υπάρχουν άνθρωποι σε αυτή την χώρα που λένε να βγούμε από την ΕΕ, να βγούμε από το ΝΑΤΟ. Τι θα ήμασταν χωρίς αυτούς; Δηλαδή τι είναι η χώρα μας; Το Λουξεμβούργο είναι μια ουδέτερη χώρα στη μέση του πουθενά, ενώ εμείς έχουμε ανοιχτά μέτωπα παντού. Έχουμε την ΕΕ, η οποία 6-7 χρόνια ?για την Τουρκία πολύ περισσότερα, τώρα λέω για τα Σκόπια- κάνει εκθέσεις προόδου και τους ανακαλεί στην τάξη για σχέσεις καλής γειτονίας, επίλυση όλων των θεμάτων. Έτσι δεν είναι; Είναι πάντοτε οι εκθέσεις τους υπέρ της Ελλάδας. Έχεις ένα ΝΑΤΟ ο γραμματέας του οποίου ήταν εδώ και  ήταν σαφής. Είπε ευχαριστούμε την Ελλάδα που είναι πιστή στην συμμαχία μας τόσα χρόνια και είμαστε δεσμευμένοι για την υπεράσπισή της. Έχουμε την ΕΕ, που έχει θέσει σε εφαρμογή την Συνθήκη της Λισαβόνας, που σε περίπτωση που μια χώρα δεχτεί επίθεση από άλλη χώρα, αμέσως σχηματίζεται ευρωπαϊκός στρατός κι έρχεται. Και ξαφνικά θα πάω εγώ να βγω από αυτά, να κάθομαι στη μέση του πουθενά; Πρέπει να είμαι τρελή. Δεν μπορώ να πάω να κάνω συμμαχία με την Κούβα, μου πέφτει λίγο μακριά. 

Πρέπει να είμαστε λοιπόν στις συμμαχίες μας, και τις συμμαχίες μας δεν θα τις εγκαταλείψουμε ποτέ. Φυσικά θα είμαστε κι εμείς ισχυροί, για να αντιμετωπίζουμε όλα τα προβλήματα. Τώρα ας πούμε στο Αιγαίο συνεχίζονται να γίνονται παραβιάσεις. Έγιναν και στις παραμονές της 28ης Οκτωβρίου. Όλα αυτά τα αεροσκάφη αναχαιτίστηκαν. Για να αναχαιτιστούν τα αεροπλάνα, όμως, χρειαζόμαστε καύσιμα. Και ρωτάω πάλι: με ποιον τρόπο θα εισάγονται καύσιμα σε μια χώρα εκτός ευρώ; Δεν υπάρχει αυτό. Δεν κινδυνολογώ, λέω στο λαό την αλήθεια. Εκτός ευρώ, πως θα εισάγουμε φάρμακα, πρώτες ύλες; Εδώ δεν υπάρχει απάντηση, Εδώ η απάντηση που ακούμε από την αντιπολίτευση είναι: «θα δούμε, δε θα βγούμε από το ευρώ, αόριστα πράγματα».

Η κ. Βούλτεψη στο σύντομο χρόνο της παρουσίας της στην πόλη μας είδε φίλους, κομματικά στελέχη της Ν.Δ. και προσπάθησε να απολαύσει αυτές τις προσωπικές οικογενειακές στιγμές. Κατά την έξοδο της ωστόσο από τη νομική σχολή άκουσε τα παράπονα των φοιτητών για την κυβερνητική πολιτική, αλλά και τα φλέγοντα ζητήματα της παιδείας. Απέφυγε να απαντήσει και βρήκε προάσπιση στο πρόσωπο του γιου της, ο οποίος είπε στους φοιτητές ότι ήρθε στην Κομοτηνή με τον ρόλο της μητέρας, χάριν της ορκωμοσίας της και όχι με το ρόλο της κυβερνητικής εκπροσώπου.