Σταμάτης Κουρούδης: Το Ποτάμι δε θα διαπραγματευτεί καρέκλες, αλλά αξίες

Η απόφασή του να πολιτευτεί ξάφνιασε, αλλά τελικά απάλλαξε πολλούς από το δίλλημα «τι θα ψηφίσω;». Ο Σταμάτης Κουρούδης δεν είναι ένας ακόμα πολιτικός, του κομματικού σωλήνα, είναι ο επιχειρηματίας που θαυμάζουμε, ο οικογενειάρχης με αξίες, ο φίλος με τον οποίον θα συζητήσουμε, ο άνθρωπος που θέλουμε να έχουμε για παρέα μας. Η υποψηφιότητά του με το Ποτάμι στο νομό Ροδόπης δημιουργεί ανταγωνισμό, θεμιτό, όμως, αυτόν που χρειάζεται η περιοχή. Είναι από τις φωνές τις υγιείς που μιλάει για όλα εκείνα που θέλει να ακούσει ο κόσμος, την οικονομία, την αγροτική παραγωγή, τη βιομηχανία και τελικά την ανάπτυξη. Η συνέντευξη με τον υποψήφιο βουλευτή αναδεικνύει γιατί αυτή η υποψηφιότητα διεκδικεί ψήφους με πολλές αξιώσεις και γιατί έγινε από την πρώτη στιγμή αποδεκτή με ενθουσιασμό

-Για το πώς εγώ ασχολήθηκα με την πολιτική, ενώ ήξεραν ότι εγώ συνήθως κοίταζα τη δουλειά μου. Βέβαια, εδώ και μερικές μέρες κι επειδή έγινε ευρύτερα γνωστή η υποψηφιότητά μου, είναι πια πάρα πολλοί αυτοί που μου λένε ότι τελικά καλά έκανα, γιατί δίνω μια διέξοδο, μετά το πρώτο ξάφνιασμα. Έτσι το εκλαμβάνω κυρίως από τον κόσμο που με ξέρει, δηλαδή ο αγροτικός και επαγγελματικός-επιχειρηματικός, αλλά και το κομμάτι των γνωστών και φίλων. 

-Με τους επιχειρηματίες και τους αγρότες κουβεντιάζουμε δεκαετίες. Πρόσφατα επισκέφτηκα μονάδες στη βιομηχανική περιοχή. Το πρώτο που με ρώτησαν είναι τι θα γίνει μετά τις εκλογές, αλλά τους είπα ότι εγώ θα συνεχίσω από οποιαδήποτε θέση, είτε κοινοβουλευτική, είτε εξωκοινοβουλευτική. Τους διαβεβαίωσα ότι θα είμαι η φωνή του επιχειρηματικού κόσμου της Θράκης στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και το ίδιο λέω και στον αγροτικό χώρο.

-Θέλουμε ο αγροτικός τομέας να είναι βασικός πυλώνας ανάπτυξης που θα δώσει περισσότερο πλούτο και θέσεις εργασίας. Για τους γεωργούς θέλουμε την επίτευξη ενός βιώσιμου οικογενειακού εισοδήματος και μείωση της αστάθειας του εισοδήματος, που την είδαμε ειδικά φέτος με την καταστροφή στα βαμβάκια. Αυτή την αστάθεια, υπάρχουν μηχανισμοί που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει. Θέλουμε και την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα, όπου πραγματικά πάσχουμε. 

-Για τις επιδοτήσεις λέμε ότι αφενός θα πρέπει να συνεχιστούν, αφετέρου όμως θα πρέπει να δημιουργούν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, να γίνεται δηλαδή μια πραγματικά οργανωμένη παραγωγή και επένδυση στον τομέα, ώστε να αυξάνεται ο παραγόμενος πλούτος. Ένα από τα μέτρα που προτείνουμε να ληφθούν άμεσα είναι οι επενδύσεις να εξαρτώνται άμεσα από το αποτέλεσμα που αφήνουν, πόσο πολλαπλασιάζεται δηλαδή η προστιθέμενη αξία. Από την άλλη μεριά η ανταγωνιστικότητα των αγροτικών προϊόντων, σαφέστατα προϋποθέτει να υπάρχουν ισχυρά συλλογικά όργανα που να είναι οργανωμένα. Αποφεύγω να ξεκινήσω με τον όρο να υπάρχουν συνεταιρισμοί, γιατί αυτοί έχουν ένα σαφέστατα αρνητικό πρόσημο στην Ελλάδα. Η μεγαλύτερη έλλειψη στον αγροτικό χώρο μέχρι στιγμής είναι πως δεν υπήρχαν συνεταιριστικές οργανώσεις. Αυτό που ονομάζαμε εμείς έτσι ήταν αρχικά κομματικά μαγαζάκια, που έγιναν αργότερα και μαγαζάκια των προέδρων. Δεν ήταν δηλαδή οικονομικοί φορείς, όπως γίνεται σε όλες τις αναπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Πρόκειται για οικονομικούς συνεταιρισμούς που έχουν οικονομικό αντικείμενο και περιεχόμενο, δεν είναι πολιτικοί χώροι και μαγαζιά του κόμματος. Δυστυχώς σε μας ο κομματισμός κατέστρεψε ένα βασικό εργαλείο…

-Γι’ αυτό μπήκε στην πολιτική το Ποτάμι και γι? αυτό μπήκα στην πολιτική κι εγώ. Δεν είχα κάποιο άλλο λόγο να μπω, αν ήταν δηλαδή να αναπαραχθούν αυτά τα μοντέλα, για τα οποία –όταν κουβεντιάζουμε μεταξύ μας- λέμε ότι είναι κάτι το παράλογο. Αυτό είναι που θέλουμε κι επιδιώκουμε. Και όσο πιο δυνατή θα είναι η φωνή του Ποταμιού στην περιοχή, τόσο πιο εύκολο θα είναι να πετύχουμε αυτά τα πράγματα. Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική με αυτά τα πράγματα που σας λέω, αλλά είναι όσα πρέπει να γίνουν και δε γίνονται για διάφορους λόγους. 

-Αυτή είναι η δουλειά μου και ασχολούμαι με αυτό πάρα πολλά χρόνια, όχι μόνο σαν επιχειρηματίας, αλλά και σαν αντιπρόεδρος του επιμελητηρίου. Τα έχουμε κουβεντιάσει πάρα πολλές φορές και οι λύσεις δεν είναι πράγματα που δεν μπορούν να γίνουν. Όταν, πρόσφατα, επισκέφτηκα τους φορείς επιχειρηματικότητας στην Κομοτηνή, τα δύο επιμελητήρια, την ομοσπονδία και τον εμπορικό σύλλογο, στην ουσία κάναμε μια ανακεφαλαίωση των προβλημάτων. Πιστεύουν, όπως δήλωσαν και οι ίδιοι ότι θα υπάρξει μια ακόμη φωνή από ένα άλλο επίπεδο που θα μπορέσει να βοηθήσει αυτά τα πράγματα. Ένα πολύ σημαντικό ζήτημα είναι να γίνει ξεκάθαρο ποιος ο ρόλος του κράτους και ποιος των επιχειρηματιών. Είναι  λογικό ότι το κράτος πρέπει να έχει τις υποδομές και τις βασικές υπηρεσίες δικαιοσύνης, παιδείας, υγείας, ασφάλειας, να κάνει τις μεγάλες επενδύσεις, οι οποίες θα φροντίζουν ώστε να υπάρχει ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας. Για το Ποτάμι, ο κοινωνικός πλούτος και η απασχόληση θα παραχθούν κυρίως από τον ιδιωτικό τομέα. Ο δημόσιας τομέας θα κάνει τις δημόσιες επενδύσεις, που και αυτές θα δημιουργούν θέσεις εργασίας, αλλά θα είναι όχι για να παράγουν πλούτο, αλλά για να δημιουργήσουν τις υποδομές. Το τι είδους επιχειρήσεις θέλουμε έχει να κάνει πάρα πολύ με τις μονάδες που επισκέφτηκα στη ΒΙΠΕ Κομοτηνής. Σαφώς αυτό που βλέπει καταρχήν είναι μια ερειπωμένη βιομηχανική περιοχή, εκεί όπου κάποτε δεν επαρκούσαν τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ για να μεταφέρουν εργαζομένους, ενώ πια υπάρχουν μόνο μερικά αυτοκίνητα έξω από μερικές βιομηχανικές μονάδες. Αυτές όμως οι βιομηχανικές μονάδες που έμειναν είναι και το παράδειγμα για το τι βιομηχανικές μονάδες θέλουμε να κάνουμε. Αυτές είναι οι καινοτόμες βιομηχανικές μονάδες που μπόρεσαν να αντέξουν στην κρίση, γιατί δεν κοίταξαν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματά τους τηλεφωνώντας στα Υπουργεία και τους υπουργούς, αλλά έμαθαν να πορεύονται μόνοι τους και με τις τρικλοποδιές της Πολιτείας. Πήγαμε στην Ποτοποιία Θράκης, η οποία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός ούζου στην Ελλάδα κι αυτό δεν το ξέρουν οι Κομοτηναίοι. Εκεί δεν τους ενδιαφέρει να πουλήσουν προφίλ, αλλά να κάνουν τη δουλειά τους. Η εταιρεία κάνει εξαγωγές, με πάνω από το 70% των προϊόντων να είναι εξαγωγές, τα οποία πηγαίνουν σε όποιες χώρες μπορείτε να φανταστείτε, από τις πιο αναπτυγμένες μέχρι και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Που βασίζονται; Αρχικά στην αξιοπιστία, γιατί το να είσαι βασικός προμηθευτής μεγάλων αλυσίδων στην Ευρώπη για τόσα χρόνια πρέπει να είσαι αξιόπιστος στις συναλλαγές, αλλά κυρίως στην ποιότητα των προϊόντων. Έχουν ένα πάρα πολύ καλό εργαστήριο ποιοτικού ελέγχου και πάρα πολλά τέτοια πλεονεκτήματα, πολλά καινοτόμα προϊόντα. Μας δείχνουν το δρόμο και δεν είναι οι μόνοι. Είναι οι λίγες επιχειρήσεις που έμειναν. Και θα πρέπει να ξέρουμε από εδώ και πέρα ότι ο εξαγωγικός προσανατολισμός, με μία λέξη η ανταγωνιστικότητα, θα μας δώσει τη δυνατότητα να αποκαταστήσουμε τα εισαγόμενα προϊόντα με ελληνικά.

-Στην περιοχή μας δε θέλουμε μια οικονομία που να στηρίζεται μόνο στις επιδοτήσεις και το κράτος. Καλά είναι τα κίνητρα, αλλά αυτά πρέπει να αποτελέσουν μια αρχή για τη μάζα. Οικονομίες θερμοκηπίου δεν αντέχουν. Και ιδίως σήμερα έχουμε κάποια πλεονεκτήματα στα οποία πρέπει να στηριχθούμε, όπως η γεωγραφική μας θέση, που παλιότερα ήταν μειονέκτημα όταν ήταν κλειστά τα σύνορα. Σήμερα έχουμε μια αγορά 70 εκ. στα ανατολικά και 30 εκ. στα βόρεια, αγορές που από τη γέννησή τους είναι πολύ δεκτικές στα ελληνικά προϊόντα σε σχέση με άλλες, δηλαδή δέχεται πολύ εύκολα τα ελληνικά προϊόντα ο Τούρκος, ο Βούλγαρος και ο Ρουμάνος καταναλωτής, σε σχέση με έναν δυτικοευρωπαίο καταναλωτή που αναρωτηθεί αν θα είναι ή όχι καλό. Βέβαια δεν πρέπει να στοχεύουμε μόνο εκεί, πρέπει να στοχεύουμε στο να βγάλουμε προϊόντα που να μπορούν να κατακτήσουν όλο τον κόσμο. 

-Εγώ δεν ευελπιστώ, θέλω και θεωρώ ότι το Ποτάμι θα είναι στην χώρα τρίτη δύναμη. Γεννήθηκε, γιατί πιστεύει στις κυβερνήσεις συνεργασιών, γιατί δεν υπάρχουν πια αυτοδυναμίες. Όχι για να μοιράσουν καρέκλες, κανένας δεν ενδιαφέρεται για τις καρέκλες και γι? αυτό επιλέχθηκαν άτομα που δεν εξαρτώνται από τις καρέκλες, δεν τους νοιάζουν. Δεν θα διαπραγματευτεί καρέκλες, αλλά κάποιες αξίες και θέσεις. Είναι αδιαπραγμάτευτο το ευρώ και η ΕΕ, είναι αδιαπραγμάτευτες οι μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν, είναι αδιαπραγμάτευτο ότι πρέπει να σταματήσει η κομματικοκρατία και να υπάρχει μια διαδικασία αξιοκρατική για τη στελέχωση του δημοσίου. Αυτά είναι κάποια από ζητήματα που θα θέσουμε στα μεγάλα κόμματα, για να συνεργαστούμε. 

-Ακριβώς και το να είναι τρίτο κόμμα είναι πολύ σημαντικό, γιατί το τρίτο κόμμα παίρνει την τρίτη διερευνητική εντολή. Φοβόμαστε πάρα πολύ ?μετά από αυτά που είδαμε τις τελευταίες εκλογές.  Το τρίτο κόμμα μπορεί να πατήσει σε αυτή την εντολή και ανάλογα με το τι δύναμη έχει πάρει το Ποτάμι να μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση.

-Η υποψηφιότητά μου έγινε περισσότερο για να μπορέσω να συσπειρώσω τον κόσμο σε μια άλλη πολιτική και όχι σε αυτή που μας οδήγησε εδώ και τα κόμματα που μας οδήγησαν εδώ, τα οποία απέδειξαν δυστυχώς, στη διάρκεια της κρίσης, ότι δεν μπορούν να αλλάξουν. Από το 2009 κι έπειτα έπρεπε να υπάρξουν δυνάμεις που θα οργανώσουν την παραγωγή, θα αυξάνεται ο παραγόμενος πλούτος. Αυτά τα κόμματα απέδειξαν ότι δε μπορούν το καινούργιο, γιατί είχαν μάθει με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι το κομματικό κόστος ήταν αυτό που καθόριζε την πολιτική τους. Ακριβώς επειδή είδα ότι αυτοί δεν μπορούν και είδα ότι το Ποτάμι γεννήθηκε γι? αυτόν ακριβώς το λόγο, κι επειδή πιστεύω ότι αυτές οι εκλογές δεν έχουν καμία σχέση με τις προηγούμενες, γιατί κρίνεται πραγματικά η τύχη της Ελλάδας προς το καλό ή προς το κακό, επομένως για όλα αυτά πιστεύω ότι ο κόσμος θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Θεώρησα ?επειδή έχω και μια οργανωμένη επιχείρηση που μπορεί να ανταπεξέλθει και χωρίς εμένα- ότι οφείλω να δώσω εγώ ένα μήνυμα. 

Δεν μπορώ να κάνω κριτική στους άλλους και να λέω γιατί δεν ασχολείται ο κόσμος αυτός που έχει απόψεις και εμπειρία στην επιχειρηματικότητα. Έπρεπε να πάρω τις ευθύνες μου. Έτσι ξεκίνησα κι από εκεί και πέρα υπήρξε τέτοια αποδοχή της άποψης από τον κόσμο, που με βάζει και ενώπιον άλλων ευθυνών. Ήδη έχουμε πει τι συσκέψεις θα διοργανώσουμε ?εκλεγώ δεν εκλεγώ- μετά τις εκλογές.

-Εγώ πιστεύω ότι θα εκλεγώ, αλλά παρόλα αυτά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Εμένα με ενδιαφέρει να μπορέσω να παίξω έναν ρόλο και μετά τις εκλογές, κι αυτό θα το κάνω.

Σας ευχαριστώ πολύ.