Σταμάτης Κουρούδης: Φέτος όλα πήγαν ανάποδα για το βαμβάκι

Η καλλιέργεια βαμβακιού παίζει σημαντικό ρόλο σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, καθώς μ’ αυτήν ασχολούνται πάνω από 55.000 αγρότες, εξασφαλίζοντας πρώτη ύλη σε 70 εκκοκκιστικές μονάδες, σε δεκάδες εμπορικές και εξαγωγικές επιχειρήσεις, κλωστοϋφαντουργικές βιομηχανίες, αποτελώντας έτσι μοχλό στήριξης της απασχόλησης και της ανάπτυξης σε μεγάλες περιφέρειες της χώρας μας. Τα παραπάνω ανέφερε, μεταξύ άλλων, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Γιώργος Καρασμάνης, απευθύνοντας χαιρετισμό στη συνεδρίαση της ολομέλειας της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής Βαμβακιού (ICAC), που έγινε για πρώτη φορά στη χώρα μας και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη. Στη σημαντική αυτή συνεδρίαση παρουσία είχε και η Ροδόπη μέσω του Σταμάτη Κουρούδη, ιδιοκτήτη των Θρακικών Εκκοκκιστηρίων και βασικού παίκτη της αγοράς βαμβακιού στην Ελλάδα. 

Η πλούσια και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα θεματολογία της 73ης Ολομέλειας της ICAC, εστιάστηκε κυρίως στην ενδυνάμωση της αλυσίδας παραγωγής και επεξεργασίας του βαμβακιού, σε συνδυασμό με την εφαρμογή ορθών καλλιεργητικών πρακτικών, βελτίωση της παραγωγικότητας, του γενετικού υλικού, της ταξινόμησης και της προώθησης του προϊόντος στις διεθνείς αγορές. Όλα τα παραπάνω αντικατοπτρίζουν και τη στρατηγική του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για τη στήριξη του βαμβακιού και των Ελλήνων βαμβακοπαραγωγών, όπως δήλωσε σχετικά ο Έλληνας υπουργός.

Η διοργάνωση του συνεδρίου έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους συμμετέχοντες και φυσικά στον κ. Κουρούδη, να αποκομίσουν στοιχεία, απόψεις για όσα διαδραματίζονται στο χώρο του βαμβακιού παγκοσμίως.

 «Η Διεθνής Συμβουλευτική Επιτροπή Βαμβακιού είναι ο παγκόσμιος οργανισμός βάμβακος στον οποίο συμμετέχουν όλες οι χώρες που έχουν με οποιοδήποτε τρόπο κάτι σχέση με το βαμβάκι, είτε το παράγουν, είτε το καταναλώνουν είτε το εμπορεύονται. Είναι περίπου 100 χώρες, κυρίως όμως συμμετέχουν κρατικοί οργανισμοί. Η έδρα της ICAC είναι στην Αμερική και συνήθως εκεί γίνονται και τα συνέδρια. Για πρώτη φορά έγινε στην Ελλάδα. Ελάχιστες φορές έχει γίνει εκτός ΗΠΑ αυτό το συνέδριο. Είναι μια επιτυχία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, σε συνεργασία, βέβαια, με όλους τους φορείς που σχετίζονται με το βαμβάκι και το πολύ θετικό ήταν ότι είχε και πραγματική επιτυχία από άποψη συμμετοχής. Μάλιστα η διοργάνωση αυτή έδωσε την ευκαιρία στην πανελλήνια ένωση εκκοκκιστών να διοργανώσει μια δεξίωση, στην κάλεσε εμπόρους βαμβακιού από όλο τον κόσμο και από αυτή την άποψη είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Ανταποκρίθηκαν όλοι οι μεγάλοι παίχτες της αγοράς του βαμβακιού και μπορέσαμε εμείς οι Έλληνες εκκολκιστές να γνωρίσουμε αυτό τον κόσμο απευθείας και να αποκτήσουμε και μια καλύτερη εικόνα προς τα πού πάει το πράγματα, πως είναι η φετινή χρονιά».

-Έχουμε εξελίξεις αρκετά δυναμικές τα τελευταία χρόνια, γιατί σε πάρα πολλές χώρες, το βαμβάκι καθορίζεται όχι τόσο από την αγορά –από την προσφορά και τη ζήτηση- αλλά από κυβερνητικά μέτρα, ειδικότερα στην Ελλάδα, όπου οι επιδοτήσεις είναι αυτές που διατηρούν την καλλιέργεια σε κάποια επίπεδα. Σε άλλες χώρες αυτό συμβαίνει πολύ πιο δυναμικά επί παρέμβαση του κράτους, για παράδειγμα στην Κίνα, που είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής βαμβακιού, αποφάσισαν ξαφνικά σε μια νύχτα να απαγορεύσουν τις εισαγωγές. Η απόφαση αυτή άλλαξε την εικόνα της εμπορίας του βαμβακιού και έριξε τις τιμές κατακόρυφα μέσα σε λίγα 24ωρα, γιατί όλες οι χώρες εξήγαγαν προς την Κίνα. Τώρα που δεν υπάρχει η Κίνα ψάχνουν όλες οι χώρες που θα τα πουλήσουν και επειδή ανταγωνίζονται πια για λίγες αγορές, ρίχνουν τις τιμές. Φέτος είναι μια άσχημη κατάσταση.

-Πιστεύω πως ό, τι αρνητικό ήταν να ακούσουμε το ακούσαμε. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο για φέτος, πραγματικά όλα τα πράγματα πήγαν ανάποδα, οπότε μόνο καλύτερα νέα μπορούμε να περιμένουμε από εδώ και πέρα. Η αλήθεια είναι ότι με την βαμβακοκαλλιέργεια στην Ελλάδα μεγαλύτερο ρόλο παίζει και το καθεστώς της Ε.Ε. Με τη νέα ΚΑΠ εμφανίστηκαν σε μεγάλο βαθμό οι επιδοτήσεις μέχρι το 2020 και με αυτή την έννοια η καλλιέργεια θα μείνει. Αν θα μείνει με τα ίδια εκατομμύρια στρέμματα που ήταν και φέτος, είναι κάτι που θα το δείξει η ίδια η ζωή και η αγορά. Το βαμβάκι θα εξακολουθήσει να είναι ένα βασικό  αγροτικό προϊόν της Ελλάδας, τουλάχιστον ως το 2020. 

-Φέτος ό, τι μπορούσε να πάει λάθος με το βαμβάκι πήγε. Από την σπορά, ακόμη και μέχρι σήμερα, ο καιρός δε βοήθησε καθόλου και τα βαμβάκια έμειναν όξινα. Φτάσαμε ήδη στο Νοέμβριο, οπότε σημειώθηκαν βροχές, με αποτέλεσμα να προκύψουν αρνητικές επιπτώσεις τόσο όσο αφορά την ποιότητα όσο και στο ότι ο κόσμος είναι πάρα πολύ ανήσυχος πια για το αν θα μπορέσει να τα μαζέψει.

-Οι τιμές είναι ούτως ή άλλως αρκετά χαμηλές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια λόγω διεθνών τιμών και χρηματιστηρίου βάμβακος. Από εκεί και πέρα θα έπρεπε κανείς να ανεβάσει την ποιότητα για να πληρώνει. Θα τύχει μια διαφοροποίηση για τα βαμβάκια τώρα σε σχέση με τα προηγούμενα. Αλλά τα τελευταία χρόνια αυτό συμβαίνει στην περιοχή μας και κάπως δύσκολα πέφτουν οι τιμές, εκτός αν συμβούν πράγματα και θαύματα και δε μπορέσουν να μαζευτούν και υπάρξουν κι άλλα προβλήματα και τα μαζέψουμε τα Χριστούγεννα. Ας μην τα σκεφτόμαστε αυτά, ας ελπίσουμε ότι τις επόμενες μέρες θα μαζευτεί η μεγάλη ποσότητα του βαμβακιού. 

-Γύρω στο 50% και το άλλο μένει, αν και είναι ανάλογα με τις περιοχές. Στο νομό μας και συγκεκριμένα στη νότια πλευρά, δηλαδή Ξυλαγανή και Ίμερος, αλλά και προς την Γλυφάδα έχει μαζευτεί το μεγαλύτερο ποσοστό. Υπάρχουν άλλες περιοχές που ακόμη δεν ξεκίνησαν ή ξεκινούν τώρα, όπως για παράδειγμα η περιοχή των Αμαράντων και της Αμβροσίας.