ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ επιτυχημένης λειτουργίας ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΘΡΑΚΗΣ

Έκλεισαν ήδη 40 χρόνια από την ίδρυση, τον Ιούλιο του 1973, του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, το οποίο άρχισε ουσιαστικά να λειτουργεί όταν τον Αύγουστο του 1974 διορίστηκε, από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή, η νέα (τρίτη) προσωρινή Διοικούσα Επιτροπή (ΠΔΕ) του, με Πρόεδρο τον καθηγητή του ΑΠΘ αείμνηστο πλέον Δημήτρη Ευρυγένη. Στις αρχές Νοεμβρίου 1974 άρχισαν τα μαθήματα και η εκπαιδευτική διαδικασία, τόσο της Νομικής Σχολής, στο Α΄ κτίριο του νεόδμητου τότε λυκείου Κομοτηνής απέναντι από το Στάδιο, όσο και της Πολυτεχνικής Σχολής, στο κτίριο και το αμφιθέατρο της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών της Ξάνθης, στη κεντρική της πλατεία. Για τις ανάγκες αυτές της έναρξης της λειτουργίας αποσπάστηκαν ορισμένοι διοικητικοί υπάλληλοι από το ΑΠΘ και προσλήφθηκαν ακόμη λίγοι με σύμβαση από την Κομοτηνή και τη Ξάνθη, δίδαξαν δε, ως συμβασιούχοι, καθηγητές και υφηγητές από άλλα ΑΕΙ και ιδίως το ΑΠΘ, στους οποίους προστέθηκαν από τη ΠΔΕ και τρείς ειδικοί επιστήμονες με μισθολογική αντιστοιχία εντεταλμένου υφηγητή, ένας στην Πολυτεχνική Σχολή της Ξάνθης και δύο στη Νομική Σχολή της Κομοτηνής. Το καθεστώς αυτό της διδασκαλίας διάρκεσε μέχρι και τον Οκτώβριο του 1977, οπότε διορίστηκαν οι πρώτοι νεοεκλεγέντες καθηγητές στην Νομική και Πολυτεχνική Σχολή, οι οποίοι αντικατέστησαν σταδιακά τους προηγούμενους διδάσκοντες και συγκρότησαν τα νέα όργανα διοίκησης και ιδίως τις νέες Πρυτανικές Αρχές, που από το 1978 αντικατέστησαν την τελευταία (πέμπτη) ΠΔΕ. 

Για την ίδρυση και λειτουργία του Πανεπιστήμιου αυτού δούλεψαν ήδη από παλιά (ακόμη και πριν από 1973/74), με πίστη στο εγχείρημα αυτό και συνήθως αθόρυβα, πολλοί επώνυμοι και ανώνυμοι από τη Θράκη και τη Βόρεια Ελλάδα και ιδίως τη Θεσσαλονίκη, και όχι μόνο, τους οποίους δεν μπορεί να αναφέρει κανείς εδώ ονομαστικά. Πρέπει όμως να τονιστεί ότι όλοι τους δούλεψαν με αγάπη για την περιοχή της Θράκης και για τη διάδοση και εξέλιξη της Παιδείας, ιδίως στα πλαίσια των νέων προοπτικών που δημιουργήθηκαν μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Τ’ αποτελέσματα αυτής της άοκνης και συνεχούς προσπάθειας και μεθοδικής δουλειάς είναι πλέον ορατά σε όλους. Το ΔΠΘ έχει πλέον χειραφετηθεί πλήρως με την εκλογή Πρυτάνεων από τα σπλάχνα του, δηλαδή που υπήρξαν πρώην φοιτητές του και εργάζονται σ? αυτό συνεχώς σχεδόν όλα τα χρόνια λειτουργίας του. Επίσης το Πανεπιστήμιο αυτό όχι μόνο ενηλικιώθηκε αλλά και γιγαντώθηκε, αφού σήμερα εκτείνεται σε 4 πόλεις (Κομοτηνή, Ξάνθη, Αλεξανδρούπολη και Ορεστιάδα), συγκροτείται από 8 Σχολές και 18 Τμήματα, έχει περίπου 26.000 φοιτητές, εκ των οποίων περίπου 2.000 μεταπτυχιακοί  σε 28 Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών και περίπου 600 μέλη ΔΕΠ και θεωρείται έτσι το τρίτο μεγαλύτερο ελληνικό ΑΕΙ. Επίσης πτυχιούχοι κ.ά. διπλωματούχοι (μεταπτυχιακοί και διδάκτορες) του Πανεπιστημίου συμμετέχουν και διακρίνονται σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων στην Ελλάδα: στις επιστήμες, τις επιχειρήσεις, την πολιτική, την καλλιτεχνική δημιουργία, τη δημόσια διοίκηση και τη δικαιοσύνη και αλλού. Ακόμη αρκετοί πρώην φοιτητές και πτυχιούχοι του διαπρέπουν ήδη σε διάφορες χώρες του εξωτερικού και ιδίως στην Ευρώπη. Οι συνεργασίες των μελών ΔΕΠ του Πανεπιστημίου με συναδέλφους τους αλλοδαπών, ιδίως γνωστών, ΑΕΙ συνεχώς αυξάνονται και καταλαμβάνουν ευρύ γεωγραφικό φάσμα αλλά και ποικιλία θεματικής, από όλα τα Τμήματα του Πανεπιστημίου. Και αυτό παρά την αισθητή μείωση των διαθέσιμων οικονομικών πόρων, αλλά και την μη αύξηση, αν όχι μείωση, του προσωπικού αυτού και την έντονη υποβάθμιση των συνθηκών εργασίας του, ιδίως μετά την κρίση.

Έρευνες και μελέτες σχεδόν από όλα τα Τμήματα του Πανεπιστημίου συνέβαλαν σημαντικά στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης  και ανάπτυξης της Περιφέρειας Ανατ. Μακεδονίας και Θράκης, μιας περιοχής παραδοσιακά παραμελημένης από τη Κεντρική Διοίκηση, της οποίας ο πληθυσμός μειωνόταν σταδιακά στο παρελθόν, λόγω της μετανάστευσης των κατοίκων της σε άλλες περιοχές ή στο εξωτερικό. Η ίδρυση και λειτουργία του ΔΠΘ βοήθησε σημαντικά στο να αντιστραφεί το δυσμενές αυτό κλίμα που επικρατούσε προηγουμένως, να σταματήσει η πληθυσμιακή αιμορραγία και στους χριστιανούς και τους μουσουλμάνους κατοίκους, οι οποίοι, με τις νέες συνθήκες που δημιούργησε το Πανεπιστήμιο και τη πολιτισμική και οικονομική ανάπτυξη που ακολούθησε, συνεργάζονται αρμονικά και αποτελεσματικά, για το καλό της περιοχής στο σύνολό της, αλλά και δίνοντας ένα παράδειγμα προς μίμηση και σε άλλες αντίστοιχες περιοχές των Βαλκανίων.

Βεβαίως, για να επέλθουν όλα αυτά τα ορατά πλέον θετικά αποτελέσματα, τα οποία χαιρόμαστε και γιορτάζουμε σήμερα μετά από 40 ολόκληρα χρόνια, αρκετοί είναι εκείνοι που δούλεψαν σκληρά, ιδίως τα  πρώτα «πέτρινα» αλλά και δημιουργικά χρόνια, τότε που μερικοί ίσως δεν πίστευαν και πολύ στην προσπάθεια αυτή. 

Όμως οι πρωτεργάτες και οι απλοί εργάτες του εγχειρήματος δεν δίσταζαν να δώσουν γι? αυτό όλες τους τις δυνάμεις. Ορισμένοι μάλιστα απ? αυτούς έδωσαν ακόμη και την τελευταία τους πνοή στην προσπάθειά τους αυτή να στεριώσει το Πανεπιστήμιο και να προσφέρει στην περιοχή και την Ελλάδα, αυτά που σήμερα όλοι βλέπουμε,  συμβάλλοντας στη διεθνή προβολή της Πατρίδας μας και της περιοχής της Θράκης και αντισταθμίζοντας, έτσι, την αρνητική εικόνα που δυστυχώς άλλοι δημιούργησαν τα τελευταία χρόνια για την Ελλάδα. 

Ευχόμαστε να συνεχίσει την ανοδική και δημιουργική του πορεία το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και μαζί του και η Πατρίδα μας!