Μοναδικός σύμμαχος του Τζεμαλή Τουργκούτ το χαρακτηριστικό μπλε τρίκυκλο, που αντέχει τις κακουχίες, όπως και ο ιδιοκτήτης του Τα τέσσερα παιδιά του έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία σε αναζήτηση καλύτερης ζωής Ρεπορτάζ Δήμητρα Συμεωνίδου
Από τότε που θυμάται τον εαυτό του ψάχνει στα σκουπίδια... Ρακοσυλλέκτης είναι η δουλειά του και την κάνει μέχρι σήμερα στα 61 του χρόνια. Μοναδικός του σύμμαχος το χαρακτηριστικό μπλε τρίκυκλο, που αντέχει τις κακουχίες, όπως και ο ιδιοκτήτης του. Ο Τζεμαλή Τουργκούτ ξέρει από πρώτο χέρι τι θα πει δυσκολίες. Όμως ακόμα και γι' αυτόν σήμερα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Τα αντικείμενα που μπορούν να του δώσουν μεροκάματο λιγόστεψαν από τα σκουπίδια, ενώ περισσότεροι είναι εκείνοι που ψάχνουν στους κάδους, οπότε υπάρχει ...ανταγωνισμός. Καθημερινά γυρίζει όλη την Κομοτηνή με το τρίκυκλο, φτάνει μέχρι τους γύρω οικισμούς, αναζητώντας στους κάδους από ρούχα και παπούτσια, μέχρι φαγητό και παλιοσίδερα. Προς 7 λεπτά του ευρώ αγοράζουν οι μάντρες τα σίδερα που θα τους πωλήσει ο κ. Τζεμαλή. "Τα χρήματα είναι λίγα", μας λέει. Ίσα που φτάνουν για τον ίδιο και την άρρωστη γυναίκα του. Παλιότερα, θυμάται όταν λειτουργούσε κινηματογράφος στην Κομοτηνή, πωλούσε ξηρούς καρπούς. Ήταν καλύτερο το μεροκάματο, παραδέχεται. Παράλληλα έκανε και τη δουλειά του ρακοσυλλέκτη και έτσι κατάφερνε να συντηρεί την οικογένειά του.
Τα τέσσερα παιδιά του μεγάλωσαν και σήμερα ζουν στη Γερμανία. Μετανάστευσαν αναγκαστικά, μας λέει, "εδώ δεν έχει δουλειά, όλο και πιο δύσκολη γίνεται η κατάσταση στην Ελλάδα". Τα παιδιά του τον επισκέπτονται συχνά, τον βοηθούν δίνοντάς του χρήματα, ενώ όπως λέει εκείνος, μεγάλη βοήθεια είναι τα χρήματα που παίρνει από την κάρτα αλληλεγγύης. "Με αυτά αγοράζουμε τα τρόφιμα για το σπίτι, βέβαια για τα φάρμακα δεν φτάνουν". Σήμερα στα 61 του χρόνια συνεχίζει να ψάχνει τα σκουπίδια, αν και η μέση του δεν ακολουθεί πάντα. Έχει πρόβλημα στη μέση, αλλά χρήματα δεν υπάρχουν για γιατρούς. "Χωρίς το τρίκυκλο δεν μπορώ να περπατήσω εκατό μέτρα". Περισσότερα από 35 χρόνια κατέχει αυτό το μικρό όχημα. Το αγόρασε όταν εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα στη Θεσσαλονίκη και από τότε με αυτό κάνει τη δουλειά του. "Παλιά πήγαινα μέχρι το Φανάρι με το τρίκυκλο, ένιωθα ότι οδηγούσα αεροπλάνο", λέει με ενθουσιασμό. Μόνος του το φτιάχνει όταν χαλάει.
Άλλωστε ξέρει ότι μόνο αυτό το τρίκυκλο μπορεί να το βοηθήσει να βγάλει το ψωμί του, μέχρι τη στιγμή που και εκείνος θα πάρει μία σύνταξη για να ζήσει τα γεράματά του.
Τα τέσσερα παιδιά του μεγάλωσαν και σήμερα ζουν στη Γερμανία. Μετανάστευσαν αναγκαστικά, μας λέει, "εδώ δεν έχει δουλειά, όλο και πιο δύσκολη γίνεται η κατάσταση στην Ελλάδα". Τα παιδιά του τον επισκέπτονται συχνά, τον βοηθούν δίνοντάς του χρήματα, ενώ όπως λέει εκείνος, μεγάλη βοήθεια είναι τα χρήματα που παίρνει από την κάρτα αλληλεγγύης. "Με αυτά αγοράζουμε τα τρόφιμα για το σπίτι, βέβαια για τα φάρμακα δεν φτάνουν". Σήμερα στα 61 του χρόνια συνεχίζει να ψάχνει τα σκουπίδια, αν και η μέση του δεν ακολουθεί πάντα. Έχει πρόβλημα στη μέση, αλλά χρήματα δεν υπάρχουν για γιατρούς. "Χωρίς το τρίκυκλο δεν μπορώ να περπατήσω εκατό μέτρα". Περισσότερα από 35 χρόνια κατέχει αυτό το μικρό όχημα. Το αγόρασε όταν εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα στη Θεσσαλονίκη και από τότε με αυτό κάνει τη δουλειά του. "Παλιά πήγαινα μέχρι το Φανάρι με το τρίκυκλο, ένιωθα ότι οδηγούσα αεροπλάνο", λέει με ενθουσιασμό. Μόνος του το φτιάχνει όταν χαλάει.
Άλλωστε ξέρει ότι μόνο αυτό το τρίκυκλο μπορεί να το βοηθήσει να βγάλει το ψωμί του, μέχρι τη στιγμή που και εκείνος θα πάρει μία σύνταξη για να ζήσει τα γεράματά του.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
