Προσγείωση στο ρεαλισμό

Μονομαχία αρχηγών με φόντο τις κάλπες, ζούμε αυτές τις ημέρες, όπου ο Γιώργος Παυλίδης και ο Άρης Γιαννακίδης, υποψήφιοι περιφερειάρχες στην περιοχή μας την Αν. Μακεδονία Θράκη επιδίδονται σε έναν προσωπικό αγώνα να πείσουν τους ψηφοφόρους και κυρίως όχι όσους τους στήριξαν γιατί αυτοί είναι ξεκάθαροι, αλλά τους αναποφάσιστους, ή των άλλων σχηματισμών που μένουν εκτός όπως Αν. Ελλήνων, ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ, Οικολόγων και άλλων που είναι οι ρυθμιστές των πραγμάτων, για την αξιοπιστία του λόγου και κυρίως των προγραμμάτων τους. 

Το δυνατό χαρτί του πρώτου είναι η υπόσχεση  να νοιαστεί πραγματικά υπηρετώντας μια Περιφέρεια που …μετρά πληγές, μιας και δεν έχει να του προσάψει κάποιος κάτι αρνητικό αφού δεν διαχειρίστηκε δημόσια πράγματα όντας στην αντιπολίτευση. Δίπλα του δυναμικά στοιχεία της μειονότητας και μια πλειάδα συμβούλων του που εκλέγονται με υψηλά ποσοστά. 

Το πλεονέκτημα του Άρη Γιαννακίδη είναι η πλήρης ανανέωση του ψηφοδελτίου του, που δεν έχει αμιγή κομματικά χαρακτηριστικά, η ευθύτητα και ειλικρίνεια που τον χαρακτηρίζει ως άνθρωπο και για τον οποίον η πολιτική είναι συνυφασμένη με τον χαρακτήρα του. Εκεί ξέρεις ποιον έχεις, εκλέγει ισορροπημένα χριστιανούς και μουσουλμάνους συμβούλους με την επικράτησή του και υλοποιεί ένα πρόγραμμα δυναμικών παρεμβάσεων για το οποίο υπάρχει προγραμματισμός, μελέτες και ωριμότητα στους 5 νομούς ευθύνης του. Εισπράττει όμως με τον πιο οδυνηρό τρόπο πικρίες στελεχών του ΠΑΣΟΚ που δεν αξιοποιήθηκαν, κοντινών του συνεργατών που του φέρθηκαν με αγνωμοσύνη και τον πολεμούν, αλλά και άλλων ευεργετημένων παίρνοντας ακόμη ένα μάθημα ζωής.

Οι μέρες που ακολουθούν είναι ουσιαστικές για να κρίνει κανείς ποιον περιφερειάρχη και πιο περιφερειακό συμβούλιο θα ήθελε να έχει μεταξύ των δύο μονομάχων. Η κρίση είναι καθοριστική για πολλά πράγματα και γι’ αυτό δεν θα πρέπει να είναι βεβιασμένη, ούτε να παρασυρθεί κανείς από κομματικές λογικές, αλλά να δει το περίγραμμα αυτού που έρχεται με βάση το μέλλον του τόπου, τους ανθρώπους που θα καθίσουν στα έδρανα των περιφερειακών συμβούλων και  το λόγο που θα αρθρώνουν. Δίχως εκδικητικές λογικές δίχως εμπάθειες και κυρίως σε ένα νέο τοπίο που διαμορφώνεται με την συμμετοχή καινούργιων σχηματισμών κι εκπροσώπων.

Είναι ίσως η πιο κρίσιμη επιλογή για τα επόμενα πέντε χρόνια που θα αφορούν το μέλλον μας,  την ταυτότητά μας, την διεκδίκηση από τις Περιφέρειες της Ευρώπης, το κεντρικό κράτος, την σχέση μας με τα όμορα κράτη, την φυσιογνωμία της περιοχής, τα τελματωμένα έργα υποδομών, τον πήχη που πρέπει να τεθεί ψηλότερα αξιοποιώντας δυνατότητες και προοπτικές  ενός χώρου προικισμένου από τη φύση με ξεχωριστό έμψυχο δυναμικό. Μια περιφέρεια στην πιο στρατηγική θέση της χώρας, κομβικό σταυροδρόμι δύσης - ανατολής βορρά- νότου. Και όλα αυτά ιδωμένα με προσγείωση στο ρεαλισμό κι όχι με υπερφίαλες και υπεραισιόδοξες οπτικές που κάτω από την καταγραφή των αριθμών κάποιοι που ακόμη δεν ανέβηκαν στο γαϊδούρι κουνούν τα πόδια...