Πολιτικοί και παρατάξεις που μέχρι σήμερα σιωπούσαν, ενόψει εκλογών, δηλώνουν εναντίον του χρυσού

Με 51,13% επικράτησε από την πρώτη Κυριακή στον Δήμο Αριστοτέλη Χαλκιδικής ο υποψήφιος δήμαρχος Γιάννης Μίχος, μέλος του κινήματος κατά των μεταλλείων στις Σκουριές. Δεύτερος ήρθε ο Χρήστος Πάχτας με ποσοστό 46,95%, ο οποίος αποτελεί «persona non grata» για την τοπική κοινωνία λόγω της επιμονής του να δίνει μεγαλύτερη σημασία στην ανάπτυξη ανεξαρτήτως των επιπτώσεων αυτής στο περιβάλλον και στην ποιότητα ζωής των δημοτών. Κάτοικοι στις Σκουριές και στα γύρω χωριά βγήκαν στους δρόμους και πανηγύριζαν, φωνάζοντας συνθήματα κατά του απερχόμενου δημάρχου και της κυβέρνησης του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά. Τα πρώτα αποτελέσματα πάντως έδιναν προβάδισμα στον Χρήστο Πάχτα, ωστόσο στη συνέχεια το σκηνικό άλλαξε άρδην. Τα νέα αυτά δεν είναι απλά ευχάριστα, σημείωσε ο Τόλης Παπαγεωργίου πρόεδρος του Παρατηρητηρίου Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων, μέλος της διανομαρχιακής επιτροπής κατά του χρυσού και εκπρόσωπος του αγώνα τη Χαλκιδικής εναντίον του χρυσού, μιλώντας χθες το μεσημέρι στο ράδιο Χρόνος 87,5. «Εμείς όλα τα χρόνια στην Χαλκιδική έχουμε παραδοσιακά πολιτικούς όλων των βαθμίδων, ξεκινώντας από την τοπική και δημοτική αυτοδιοίκηση, συνεχίζοντας στην νομαρχιακή και μετέπειτα περιφερειακή και φτάνοντας στην εθνική πολιτική σκηνή, όλοι είναι άνθρωποι που έβγαιναν με τα μεταλλεία, επειδή τα μεταλλεία μπορούσαν και ασκούσαν πιέσεις και επιδράσεις και επιπτώσεις σε ένα πολύ μεγάλο φάσμα κατοίκων και καθόριζαν την ζωή των κατοίκων». 

Οι παλιές πολιτικές όμως φαίνεται ότι αποτελούν παρελθόν και αυτό γιατί όπως εξήγησε ο κ. Παπαγεωργίου «ο κόσμος μέσα από τον αγώνα αυτόν που κάναμε -που είχε θυσίες αν σκεφτείτε ότι εγώ που σας μιλάω αυτή τη στιγμή είμαι αρχηγός και ιδρυτής εγκληματικής οργάνωσης και μαζί μου έχω άλλους 71 που έχουν τρεις κακουργηματικές δικογραφίες τεράστιου όγκου και ότι 350 άτομα από την περιοχή μου έχουν πλημμεληματικές βαριές κατηγορίες- μέσα από αυτόν τον αγώνα ενοχοποιήθηκε μια ολόκληρη περιοχή. Αυτοί οι άνθρωποι ούτε εγκληματίες είναι, ούτε χαζοί είναι, αντίθετα παλεύουν πραγματικά και μπαίνουν σε αυτούς τους κινδύνους, γιατί ξέρουν ότι κάτι πάρα πολύ τραγικό θα συμβεί στην περιοχή μας. Μέσα σε αυτό το κλίμα μπορέσαμε και μεταβάλαμε σταδιακά και το κλίμα στα παραδοσιακά μεταλλευτικά χωριά και πήραμε από τα μεταλλευτικά χωριά ποσοστό 30%». Περαιτέρω, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Παπαγεωργίου «χαλυβδωθήκαμε και κατορθώσαμε αυτό που φάνταζε όνειρο, πήραμε τον δήμο Αριστοτέλη, τον κατεξοχήν μεταλλευτικό δήμο της Ελλάδας και τον πιο μεταλλευτικό δήμο της Ευρώπης. Και θα πάρουμε και την Κυριακή και την περιφέρεια, δηλαδή θα βγουν περιφερειάρχης και αντιπεριφερειάρχης άνθρωποι που στηρίζουν τις δικές μας θέσεις. Αυτό για μας φαινόταν άπιαστο, όμως το κατορθώσαμε και βέβαια η ευχή αυτή η δικιά μου είναι και για την Θράκη. Υπάρχει ένα θέμα το οποίο δεν ξέρω αν έχουν συνειδητοποιήσει οι κάτοικοι εδώ: Η Θράκη, η Χαλκιδική και το Κιλκίς είμαστε στην πρώτη σειρά του αγώνα της Ελ Ντοράντο που δεν το κάνει μόνο για τον χρυσό αλλά και για τον χαλκό, γιατί κανένας δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η περιοχή πχ. των Σαπών είναι μια περιοχή με χαλκό».

Η ιστορία που χρυσού στη Χαλκιδική ξεκίνησε το 1988, εντάθηκε το 1995 και βρίσκεται σήμερα σε υπερένταση με την Ελ Ντοράντο και τον Άκτορα. Όμως σύμφωνα με τον κ. Παπαγεωργίου: «Δεν έχουν κατορθώσει τίποτα, δεν έχουν βάλει ούτε ένα μηχάνημα, το μόνο που έκαναν είναι ότι κατέστρεψαν ένα εκπληκτικής ομορφιάς και χρησιμότητας δάσος και ένα βουνό καταπληκτικό, ενώ δεν έβγαλαν ούτε ένα γραμμάριο χρυσού. Εμείς αυτή τη στιγμή έχουμε 317χλμ στρέμματα στον δήμο μας. Ο μισός δήμος και παραπάνω ο δικός μας είναι μεταλλευτική περιοχή, αυτό σας περιμένει και εσάς. Όμως δεν μπορούν να βγάλουν χρυσό, γιατί δεν τους αφήνουμε. Είπατε προηγουμένως ότι η κεντρική διοίκηση δίνει τις άδειες. Ε και; Σε μας έχουν όλες τις άδειες από το 1995. Η Ελ Ντοράντο έχει όλες τις άδειες και όλες τις εγκρίσεις και όμως δεν μπορεί να ξεκινήσει. Αυτό θα έπρεπε να δημιουργεί εντύπωση και ερωτηματικά. Δεν μπορεί να ξεκινήσει γιατί είναι όλος ο κόσμος ξεσηκωμένος. Μια φορά με τα ΜΑΤ, μια δεύτερη με τα ΜΑΤ, μας στέλνουν στις φυλακές, μας απειλούν, ρίχνουν δακρυγόνα μέσα στα σχολεία μας, όμως εμείς λέμε όχι. Και δεν μπορεί να δουλέψει μια επένδυση με έναν τέτοιο τρόπο και ειδικά χωρίς τη συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης».

Γι’ αυτό το ζητούμενο πρέπει να είναι σύσσωμα όλοι να αντιδρούν σε τέτοιες κινήσεις. Το παράδειγμα που παρουσίασε ο Τόλης Παπαγεωργίου στο «Χ» είναι ενδεικτικό «βλέπετε χαρακτηριστικά ότι ακόμη και οι πολιτικοί και οι πολιτικές παρατάξεις που μέχρι σήμερα σιωπούσαν, ενόψει των εκλογών ήταν όλοι εναντίον του χρυσού. Οι παραδοσιακά εναντίον του χρυσού είναι γνωστοί και δεν χρειάζεται να τους πούμε αλλά βλέπετε ότι βγαίνουν και καινούργιοι άνθρωποι τώρα που μέχρι σήμερα μπορεί να μην είχαν θέση ή είχαν τελείως αδιάφορη θέση και βγαίνουν τώρα και σπεύδουν να προσυπογράψουν δηλώσεις για τον χρυσό».

Η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να γίνει ανάχωμα σε επενδύσεις χρυσού και αυτό το αποδεικνύει το αποτέλεσμα των εκλογών στον Δήμο Αριστοτέλη Χαλκιδικής.

Δήμος Μπακιρτζάκης