Πάνος Σόμπολος: Είμαι κατά της θανατικής ποινής

Και ποιος δεν τον ξέρει αλλά  και χωρίς να το δει αν ακούσει εκείνη την χαρακτηριστική φωνή τον αναγνωρίζει. Ο Πάνος Σόμπολος αστυνομικός συντάκτης από τους πιο  έγκυρους συνδικαλιστής πλέον και μακριά από την τηλεόραση και τα ΜΜΕ επανέρχεται με ένα βιβλίο που ήδη τυπώνεται για 5η φορά. Ως δημοσιογράφος έχει καλύψει σχεδόν όλα τα γεγονότα που συγκλόνισαν τη χώρα τα τελευταία 35 χρόνια όπως σεισμούς, αεροπορικές τραγωδίες, μεγάλες πυρκαγιές, δολοφονίες, τρομοκρατικές ενέργειες, αεροπειρατείες και όλες τις πολύκροτες υποθέσεις.

Έχει καλύψει με το δικό του προσωπικό ύφος μεγάλα γεγονότα στο εξωτερικό όπως η ανατίναξη αεροπλάνου στη Μάλτα με πολλά θύματα, η επίθεση σε λεωφορείο με τουρίστες στο Κάιρο, η πυρπόληση λεωφορείου στην Κωνσταντινούπολη με δεκάδες Έλληνες τουρίστες νεκρούς, η εξέγερση στην Αλβανία με τις παρατράπεζες, οι πολύνεκροι σεισμοί στα βάθη της Τουρκίας και πολλά άλλα. 

Τιμήθηκε δυο φορές (βραβείο και τιμητική διάκριση) από τα βραβεία του Ιδρύματος Μπότση και τον Φεβρουάριο του 2006 με το βραβείο της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων «Κωνσταντίνος Καλλιγάς». Παραμένει όμως ένας σεμνός και ήρεμος άνθρωπος που πάντα σου μιλά απλά και κατανοητά προβάλλοντας από την ζοφερή πραγματικότητα που καλείτο να καλύψει το δικό του λόγο, ανθρώπινο και αξιοπρεπή δίχως υπερβολές και κομπορρημοσύνη.

-Ναι, πάει αρκετά καλά, από ό, τι λένε από τον εκδοτικό οίκο του Πατάκη, που συνεργάστηκα μαζί του. 

-Είναι μια πορεία 35 ετών, αυτή την πορεία στο έγκλημα προσπάθησα να την καταγράψω και να μείνει για τον ιστορικό του μέλλοντος, για τους αστυνομικούς, για τους συναδέλφους μας δημοσιογράφους, για τους φοιτητές, για τους εγκληματολόγους. Μπορούν ακόμη να γίνουν ντοκιμαντέρ αυτές οι υποθέσεις, χωρίς βέβαια να αναφέρονται ονόματα. Έκανα μια καταγραφή του εγκλήματος στην τελευταία 35ετία. Αυτό προσπάθησα, πιστεύω ότι απέδωσα στο μεγαλύτερο βαθμό που μπορούσα την πραγματικότητα. Και οι 34 υποθέσεις είναι στυγερά εγκλήματα. Θα μπορούσαν να υπάρχουν κι άλλες αλλά από τον  εκδοτικό οίκο μου είπαν ότι δεν μπορούσαμε να βάλουμε περισσότερα…

-Οι περισσότερες έχουν εξιχνιαστεί. Ελάχιστες είναι αυτές που δεν εξιχνιάστηκαν. Οι δράστες έχουν τιμωρηθεί, έχουν πάει στις φυλακές, κάποιοι έχουν εκτίσει την ποινή τους κι έχουν βγει στην κοινωνία και αυτό με ικανοποιεί ειλικρινά. Μετανοημένοι και είναι άνθρωποι που εντάχθηκαν πλέον στο κοινωνικό σύνολο και το λέω με πολύ ικανοποίηση. Και θα μου πεις, παίρνεις το μέρος του δράστη; Όχι, παίρνω και του θύματος, γιατί το θύμα δεν ζει και δεν μπορεί κανένας να το φέρει πίσω, όταν έχουμε μια ανθρωποκτονία. Δυστυχώς εδώ σηκώνεις τα χέρια ψηλά. Αλλά από τα δύο κακά λες, ότι ο δράστης έχει μετανιώσει και ξαναεντάσσεται στο κοινωνικό σύνολο, κάτι είναι κι αυτό μέσα σε αυτό τον χαμό που έγινε.

-Τα περισσότερα είναι εν βρασμώ ψυχής. Υπάρχουν και προμελετημένα και όλων των ειδών. Είναι μια γκάμα του εγκλήματος που περιλαμβάνει διάφορες αιτίες. Έχουμε βέβαια και μια εξαιρετική περίπτωση του Ματθαίου του Μονσελά, που είναι εντελώς διαφορετική από τις άλλες περιπτώσεις, που σκότωσε κατά παραγγελία την οδοντίατρο. Αυτό είναι κάτι που κι εγώ δεν το είχα δει ποτέ στη ζωή μου και δεν είχα ζήσει ποτέ κάτι τέτοιο στην μακρόχρονη δημοσιογραφική μου καριέρα που ασχολούμαι με τέτοια θέματα. Όταν μου το είχε πει ο αστυνομικός διευθυντής που με πήρε τηλέφωνο τον ρώτησα αν ήταν νονοί της νύχτας και μου απάντησε ότι δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Δεν μπορούσαμε το να το πιστέψουμε πως ήταν «κατά παραγγελία δολοφόνος». Δεν πήρε φράγκο ο Μονσελάς, την σκότωσε γιατί δεν είχε τη δύναμη η οδοντίατρος να αυτοκτονήσει? Εγώ όλα αυτά έτσι όπως τα έζησα τα γράφω ρεπορταζιακά και πιστεύω ότι είναι μια παρακαταθήκη και προσπαθώ  πάντα να περνώ έστω και από αυτά τα θλιβερά γεγονότα κάποια θετικά μηνύματα στο κοινωνικό σύνολο.

-Ο χρόνος γιατρεύει τα πάντα, έλεγαν οι παλαιότεροι. Αυτή είναι μια πραγματικότητα. Τώρα, ως προς το αν υπάρχουν βεντέτες που κρατάνε χρόνια, αυτό υπάρχει. Έχω και στο βιβλίο και τέτοιες υποθέσεις, όπως την υπόθεση του εγκλήματος μέσα στα δικαστήρια, όπου είχε σκοτώσει ο δράστης τον γιο του και πήγε ο πατέρας και τον σκότωσε μέσα στο δικαστήριο, κι έχουμε επίσης κι άλλη αντίστοιχη περίπτωση στο στρατοδικείο.

-Αυτά θυμάμαι κι εγώ. Έχω έρθει πολλές φορές στην περιοχή, για να καλύψω γεγονότα. Και στην Κομοτηνή αλλά και στις γύρω περιοχές της ΑΜ-Θ. Αυτά, όμως, ήταν μερικά από τα θέματα που περιέλαβα στο βιβλίο, γιατί έκρινα ότι είχαν απασχολήσει πολύ καιρό κι εμάς τους δημοσιογράφους και την κοινή γνώμη. Μου έλεγε η κα. Μαρτίδου, ότι ο Σκιαδόπουλος ήδη μετά την αποφυλάκιση του –γιατί εξέτισε κανονικά την ποινή του, ότι έχει αποκατασταθεί επαγγελματικά, δουλεύει φυσιολογικά και είναι σε πολύ καλή κατάσταση και πίστεψτέ με χάρηκα πάρα πολύ με αυτό, γιατί εγώ τον θυμόμουν όταν τον είδα στην Καβάλα σε εντελώς διαφορετική κατάσταση.

-Εγώ υπεραμύνθηκα και υπεραμύνομαι  τη άποψη κατά της θανατικής καταδίκης. Λέω ναι στις βαρύτατες ποινές, όχι όμως θάνατο, γιατί πολλοί ?οι γνώμες εδώ διίστανται- έκαναν ό,τι έκαναν και βγήκαν εκτός εαυτού, αλλά άφησέ τον να ζήσει, αλλά να τιμωρηθεί. Βέβαια, όταν λέμε ισόβια, αυτό πλέον είναι 16 χρόνια?

-Σε όλη μου τη ζωή και τη δημοσιογραφική καριέρα αυτό το έζησα. Έπεφταν από τα σύννεφα. Οι κακοποιοί, οι δολοφόνοι, οι τρομοκράτες δεν έχουν κέρατα να τους ξεχωρίζεις από τους άλλους ανθρώπους. Είναι όπως είσαι εσύ, όπως είμαι εγώ. Και μάλιστα βλέπεις μια κατηγορία ανθρώπων, για παράδειγμα τους απατεώνες, που τους βλέπεις να είναι Παναγίες και λες είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να είναι απατεώνας και να με κοροϊδέψει. Αλλά αυτοί είναι, τι να κάνουμε; 

-Έχω τις υποθέσεις που συγκλόνισαν ?όχι ανθρωποκτονίες- τους Έλληνες και την Ελλάδα, δηλαδή πυρκαγιές, σεισμοί, ναυάγια, αεροπορικά και τροχαία δυστυχήματα, που έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη. Το έχω προχωρήσει πάρα πολύ και πιστεύω στις αρχές της επόμενης χρονιάς να το βγάλουμε. Και το τρίτο που δουλεύω παράλληλα είναι η μεγάλοι κακοποιοί. Οι μεγάλοι του εγκληματικού πανθέου, δηλαδή όλα τα ονόματα των παρανόμων που απασχόλησαν την κοινωνία: Ρωχάμης, Πάσσαρης, Κοεμτζής, όλοι αυτοί θα περιλαμβάνονται, γιατί όλοι πλέον είναι έξω και δουλεύουν κανονικά κι έχουν αποκατασταθεί. 

-Δεν βρίσκεις άκρη εκεί. Το τι γίνεται, το τι φτιάχνουν και τι σκοπιμότητες υπάρχουν? Σε αυτού του είδους τα εγκλήματα δεν ξέρεις τι κρύβεται από πίσω. 

Σας ευχαριστώ πολύ.