Ο Δημήτρης Τσιρανίδης, δάσκαλος πληροφορικής στο διαπολιτισμικό δημοτικό σχολείο των Σαπών, ήταν στο νησί τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν καταγράφονταν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από τα παράλια της Τουρκίας προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου ΡΕΠΟΡΤΑΖ Δήμητρα Συμεωνίδου
Έζησε από κοντά τον αγώνα που κάνουν οι κάτοικοι της Λέσβου για να υποδεχτούν τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που συρρέουν στο νησί. Ο Δημήτρης Τσιρανίδης υπηρετεί ως δάσκαλος πληροφορικής στο διαπολιτισμικό δημοτικό σχολείο των Σαπών, όμως η σύζυγός του είναι από το νησί και συχνά βρίσκεται εκεί.
Εκεί ήταν και τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν καταγράφονταν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από τα παράλια της Τουρκίας προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Στο νησί είχε τη δυνατότητα να διαπιστώσει τη μεγάλη συμπόνια και τη μεγάλη κατανόηση από την πλευρά των κατοίκων για το δρόμο των προσφύγων. «Τους βοηθάνε όσο μπορούν.
Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει». Υπήρξαν βέβαια και κάτοικοι που είδαν φοβικά όλο αυτό το κύμα των προσφύγων, αλλά και ορισμένοι που το εκμεταλλεύτηκαν. «Πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις, καθώς δεν είναι όλοι το ίδιο. Υπήρξαν κρούσματα εκμετάλλευσης, αισχροκέρδειας, αλλά μεμονωμένα κρούσματα», σημειώνει ο κ. Τσιρανίδης
Οι κάτοικοι του νησιού σκέφτονται ότι και οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους ήρθαν πρόσφυγες, διαπίστωσε ο κ. Τσιρανίδης κατά την παραμονή του στο νησί. Βλέπουν στα πρόσωπα των προσφύγων την ιστορία των οικογενειών τους. «Έχουν πόλεμο στην πατρίδα τους και κοιτάνε να σωθούν. Αυτό το κατανοούν όλοι». Όσον αφορά στις υποδομές, «τα πράγματα δεν είναι ρόδινα» λέει χαρακτηριστικά.
Όσο για την ιστορία της απονομής του βραβείου Νόμπελ στους νησιώτες για την προσφορά τους στους πρόσφυγες δεν δείχνει να τους αφορά. «Θέλουν και κάνουν αυτή την προσπάθεια, δεν περιμένουν να τιμηθούν από κάπου». Υπήρξαν φυσικά και στιγμές που οι κάτοικοι του νησιού φοβήθηκαν, «υπήρξε ανησυχία όταν είχαν εγκλωβιστεί πολλοί στο νησί», τονίζει ο δάσκαλος από τις Σάπες.
Όσον αφορά στην στάση της Τουρκίας οι κάτοικοι του νησιού γνωρίζουν ότι γίνεται ένα ατέλειωτο δουλεμπόριο. «Τους συμφέρει τους Τούρκους να έχουν αυτό το οικονομικό αλισβερίσι. Πλουτίζουν με αυτή την ιστορία. Η μεταφορά ενός μετανάστη λέγεται πως στοιχίζει 2.000 με 3.000 το κεφάλι. Τους περνούν απέναντι ακόμη και με πολύ κακό καιρό αδιαφορώντας για τις ζωές των ανθρώπων».
Από απλούς πολίτες, αλλά και αρμοδίους ανά τον κόσμο αναγνωρίστηκε ως πρωτοφανές και παγκόσμιο παράδειγμα η αλληλεγγύη της Λέσβου στο μείζον ανθρωπιστικό ζήτημα της εποχής μας. Σίγουρα όμως χρειάζεται περαιτέρω βήματα που πρέπει να γίνουν από εδώ και πέρα, για να μην καταρρεύσει το υπάρχον σύστημα διαχείρισης των προσφυγικών ροών, ενόψει Μαρτίου και Απριλίου και των επόμενων μηνών που αναμένεται να γιγαντωθούν.
Εκεί ήταν και τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν καταγράφονταν το μεγάλο μεταναστευτικό ρεύμα από τα παράλια της Τουρκίας προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Στο νησί είχε τη δυνατότητα να διαπιστώσει τη μεγάλη συμπόνια και τη μεγάλη κατανόηση από την πλευρά των κατοίκων για το δρόμο των προσφύγων. «Τους βοηθάνε όσο μπορούν.
Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί για να βοηθήσει». Υπήρξαν βέβαια και κάτοικοι που είδαν φοβικά όλο αυτό το κύμα των προσφύγων, αλλά και ορισμένοι που το εκμεταλλεύτηκαν. «Πάντα υπάρχουν και εξαιρέσεις, καθώς δεν είναι όλοι το ίδιο. Υπήρξαν κρούσματα εκμετάλλευσης, αισχροκέρδειας, αλλά μεμονωμένα κρούσματα», σημειώνει ο κ. Τσιρανίδης
Οι κάτοικοι του νησιού σκέφτονται ότι και οι παππούδες και οι γιαγιάδες τους ήρθαν πρόσφυγες, διαπίστωσε ο κ. Τσιρανίδης κατά την παραμονή του στο νησί. Βλέπουν στα πρόσωπα των προσφύγων την ιστορία των οικογενειών τους. «Έχουν πόλεμο στην πατρίδα τους και κοιτάνε να σωθούν. Αυτό το κατανοούν όλοι». Όσον αφορά στις υποδομές, «τα πράγματα δεν είναι ρόδινα» λέει χαρακτηριστικά.
Όσο για την ιστορία της απονομής του βραβείου Νόμπελ στους νησιώτες για την προσφορά τους στους πρόσφυγες δεν δείχνει να τους αφορά. «Θέλουν και κάνουν αυτή την προσπάθεια, δεν περιμένουν να τιμηθούν από κάπου». Υπήρξαν φυσικά και στιγμές που οι κάτοικοι του νησιού φοβήθηκαν, «υπήρξε ανησυχία όταν είχαν εγκλωβιστεί πολλοί στο νησί», τονίζει ο δάσκαλος από τις Σάπες.
Όσον αφορά στην στάση της Τουρκίας οι κάτοικοι του νησιού γνωρίζουν ότι γίνεται ένα ατέλειωτο δουλεμπόριο. «Τους συμφέρει τους Τούρκους να έχουν αυτό το οικονομικό αλισβερίσι. Πλουτίζουν με αυτή την ιστορία. Η μεταφορά ενός μετανάστη λέγεται πως στοιχίζει 2.000 με 3.000 το κεφάλι. Τους περνούν απέναντι ακόμη και με πολύ κακό καιρό αδιαφορώντας για τις ζωές των ανθρώπων».
Από απλούς πολίτες, αλλά και αρμοδίους ανά τον κόσμο αναγνωρίστηκε ως πρωτοφανές και παγκόσμιο παράδειγμα η αλληλεγγύη της Λέσβου στο μείζον ανθρωπιστικό ζήτημα της εποχής μας. Σίγουρα όμως χρειάζεται περαιτέρω βήματα που πρέπει να γίνουν από εδώ και πέρα, για να μην καταρρεύσει το υπάρχον σύστημα διαχείρισης των προσφυγικών ροών, ενόψει Μαρτίου και Απριλίου και των επόμενων μηνών που αναμένεται να γιγαντωθούν.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
