«Ουζερί Τσιτσάνης» μία ελληνική παραγωγή την οποία σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα

Σε μία Ευρώπη που παρακολουθεί μόνο ως θεατής την άνοδο του εθνικισμού, της μισαλλοδοξίας και του μίσους, ο Μανούσος Μανουσάκης έρχεται να εγείρει μνήμες, να ξύσει πληγές, αφιερώνοντας τη νέα του ταινία στα θύματα της μισαλλοδοξίας και του φασισμού. Γι’ αυτό η ταινία Ουζερί Τσιτσάνης είναι μία ελληνική παραγωγή την οποία ανεπιφύλακτα σας προτείνουμε να δείτε. Η πρώτη προβολή της ταινίας στην Κομοτηνή έγινε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής 4 Δεκεμβρίου σε αίθουσα του κινηματογράφου Odeon Kosmopolis. Εκεί οι θεατές δεν είχαν απλώς την ευκαιρία να δουν την ταινία, αλλά και να συνομιλήσουν με τον δημιουργό της, σκηνοθέτη Μανούσο Μανουσάκη. Βρέθηκε στην πόλη μας και αναπόλησε στιγμές, αφού συνάντησε ανθρώπους γνώριμους, που τον είχαν βοηθήσει όταν έκανε εδώ τα γυρίσματα του σίριαλ «Μη μου λες αντίο», βασισμένο στο βιβλίο της Αναστασίας Καλλιοντζή. Γι? αυτό και ήταν διπλή η χαρά του, όταν στην αίθουσα προβολής είδε, ανάμεσα στους θεατές, την συγγραφέα Αναστασία Καλλιοντζή, όπως και την επίτιμη αρχισυντάκτρια του «Χ» Μελαχροινή Μαρτίδου, την θεολόγο Χασεκί Τζαχιδέ, τον μουφτή Κομοτηνής Μέτσο Τζεμαλή και πόσους ακόμα που είχαν βοηθήσει με τις γνώσεις του για την περιοχή στην πραγματοποίηση του σίριαλ «Μη μου λες αντίο». 

Βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι η ταινία «Ουζερί Τσιτσάνης» και διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη το 1942-1943, την οποία παρακολούθησαν όσοι βρέθηκαν στην πρώτη προβολή στην Κομοτηνή. Στην υπό γερμανική κατοχή πόλη, ο Γιώργος και η Εστρέα είναι ερωτευμένοι. Όμως ο έρωτας ανάμεσα σε έναν χριστιανό και μία εβραία είναι απαγορευμένος. Η περιπετειώδης ιστορία αγάπης, παγιδευμένη ανάμεσα σε ένα απάνθρωπο ολοκληρωτικό καθεστώς και τον παραλογισμό των φυλετικών διακρίσεων, βρίσκει καταφύγιο στο ιστορικό Ουζερί Τσιτσάνης. Εκεί ο μεγάλος Έλληνας συνθέτης Βασίλης Τσιτσάνης διανύει τα πιο δημιουργικά του χρόνια και συνθέτει τα πιο γνωστά του τραγούδια, ανάμεσα στα οποία και την καθοριστική συννεφιασμένη Κυριακή. Η μια και μοναδική κινηματογραφική εμφάνιση του Βασίλη Τσιτσάνη είναι στο έργο του 1953 «Πιάσαμε την Καλή»  με τον  Γιώργο Χατζηχρήστο και την Γεωργία Βασιλειάδου. Σήμερα 100 χρόνια από την γέννηση του, ο άρχοντας του ρεμπέτικου ζωντανεύει στη μεγάλη οθόνη και επιστρέφει στο ουζερί της Θεσσαλονίκης, εκεί  που έγραψε τις μεγάλες επιτυχίες του. Στο φιλμ «Ουζερί Τσιτσάνης», βλέπουμε τον Τσιτσάνη στην περίοδο της γερμανικής κατοχής να τραγουδάει.

Για το έργο του Μανούσου Μανουσάκη χρειάστηκαν 3 χρόνια έρευνας και 3 μήνες γυρισμάτων, ενώ ράφτηκαν περισσότερα από 3000 κοστούμια και χρησιμοποιήθηκαν 2500 κομπάρσοι. Μία όχι και τόσο εύκολη διαδικασία, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο δημιουργός της, ο οποίος εξήρε τον ζήλο των συνεργατών του, που δούλεψαν με την ψυχή τους για το τελικό αποτέλεσμα, ένα αποτέλεσμα αξιώσεων.

Ο έρωτας των δύο νέων εμπνέει, αλλά παράλληλα ο θεατής παρακολουθεί την ιστορία του Τσιτσάνη και την περιγραφή της εποχής και της Εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης του τότε, τη δράση των Γερμανών, τον φασισμό που αναδύεται την εποχή εκείνη, με αποτέλεσμα η ακμάζουσα εβραική κοινότητα της Θεσσαλονίκης να βρεθεί αποδεκατισμένη. Είναι χαρακτηριστικοί οι αριθμοί που παρουσιάζονται μετά το τέλος της ταινίας στους τίτλους. Από τους 49.000 περίπου εκτοπισμένους Εβραίους της Θεσσαλονίκης σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στη βόρεια Ευρώπη, επέστρεψαν μόλις οι 2.000 περίπου. 

Είναι μία ελληνική παραγωγή την οποία σας προτείνουμε ανεπιφύλακτα. 

Δήμητρα Συμεωνίδου