Η ταινία θα προβάλλεται από την Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου στις κινηματογραφικές αίθουσες ODEON στο Kosmopolis Κομοτηνής Ο Μανούσος Μανουσάκης θα βρίσκεται την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου στην πόλη μας, θα μιλήσει με τους θεατές κατά τη βραδινή προβολή της νέας του ταινίας
Τον έρωτα ενός χριστιανού και μίας εβραίας στα ταραγμένα χρόνια του β’ παγκοσμίου πολέμου, πραγματεύεται η ταινία Ουζερί Τσιτσάνης που ήδη προβάλλεται στους κινηματογράφους. Την σκηνοθεσία υπογράφει ο μετρ του είδους Μανούσος Μανουσάκης, ο άνθρωπος που ταίριαξε επί της μικρής οθόνης τους πιο αταίριαστους έρωτες, έκανε τους θεατές να συγκινηθούν και να ταυτιστούν. Αυτήν τη φορά ο Μανούσος Μανουσάκης επιστρέφει στην κινηματογραφική οθόνη με την πέμπτη μεγάλου μήκους ταινία του, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη. Με επίκεντρο έναν απαγορευμένο έρωτα και φόντο την υπό γερμανική κατοχή Θεσσαλονίκη, ο έμπειρος σκηνοθέτης ξετυλίγει μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης με την μουσική του Βασίλη Τσιτσάνη να υπογραμμίζει την εξέλιξη.
.jpg)
Τον εμβληματικό δημιουργό υποδύεται ο ηθοποιός Ανδρέας Κωνσταντίνου (Μικρά Αγγλία), ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ενσαρκώνουν ο Χάρης Φραγκούλης (Γιώργος), η Βασιλική Τρουφάκου (Λέλα) και η πρωτοεμφανιζόμενη Χριστίνα Χειλά Φαμέλη (Εστρέα). Το εντυπωσιακό μωσαϊκό χαρακτήρων συμπληρώνουν οι Γιάννης Στάνκογλου, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Μαρία Καβουκίδου, Μιχάλης Αεράκης, Ξανθή Γεωργίου, Γιάννης Αϊβάζης, Θοδωρής Αντωνιάδης και ο Λάκης Κομνηνός με τον Αλμπέρτο Εσκενάζη. Το «Ουζερί Τσιτσάνης» είναι ένα ταξίδι στην ιστορία με προορισμό έναν μεγάλο έρωτα και αφετηρία τις δημιουργίες του Βασίλη Τσιτσάνη υπό τα νέα ηχητικά σχήματα του Θέμη Καραμουρατίδη, που ντύνει την ταινία με καινούριες ενορχηστρώσεις αγαπημένων τραγουδιών, αλλά και με νέα πρωτότυπα μουσικά ακούσματα.
Ο Μανούσος Μανουσάκης είναι γνωστός ιδιαίτερα στην Κομοτηνή από το σήριαλ «Μη μου λες αντίο», μία ιστορία αγάπης μεταξύ μίας χριστιανής και ενός μουσουλμάνου. Τα γυρίσματα εκείνης της σειράς τον έφεραν στη Ροδόπη και έτσι γνώρισε και αγάπησε τη Θράκη. Έτσι η περιοχή μας δε θα μπορούσε παρά να προβάλει την νέα ταινία του, μέσα από τις κινηματογραφικές της αίθουσες. «Δε μπορεί να μην επιστρέψει κάποιος στην Κομοτηνή, είναι ένα από τα πιο ευχάριστα …εγκλήματα», είπε στη συνέντευξη του στο ράδιο Χρόνος 87, 5 FM, τονίζοντας πως οι δεσμοί που τον συνδέουν με την περιοχή μας παραμένουν ισχυροί.
Τι σας έχει μείνει από την πόλη μας, την θεωρείται πλέον ένα «κομμάτι» του εαυτού σας;
-Δεν μπορεί να μην επιστρέψει κάποιος στην Κομοτηνή, είναι ένα από τα πιο ευχάριστα ?εγκλήματα. Είναι ένα «κομμάτι» που έχει μείνει. Όλη αυτή η πολύ-πολιτισμικότητα, η αγκαλιά του κόσμου. Πως μας αγκάλιασε η χριστιανική πλειονότητα και η μουσουλμανική μειονότητα! Μας φιλοξένησαν όλοι, κάτι που ήταν απίστευτα ωραίο.
Γι? αυτό επιλέξατε να προβληθεί η ταινία και στην ακριτική Θράκη;
-Διατηρώ σχέση με πολλούς φίλους και μιλάμε. Μέχρι και πρόσφατα που είχα επισκεφτεί την Ορεστιάδα φυσικά και σταμάτησα στην Κομοτηνή για ένα καφέ. Είναι πραγματικά στην καρδιά μου η Κομοτηνή, γιατί μας φιλοξένησε με τον πιο υπέροχο τρόπο. Η Μελαχροινή Μαρτίδου ήταν η οικοδέσποινα και η καλύτερη «πρέσβειρα» της Κομοτηνής.
Η καινούργια ταινία έχει συγκεντρώσει ήδη τα βλέμματα πολλών Ελλήνων, με μηνύματα διαχρονικά που αναφέρονται στο σήμερα;
-Η εποχή είναι δύσκολη και γι? αυτό προσπαθούμε πιο έντονα και με περισσότερο πείσμα σε σχέση με μια εύκολη εποχή. Τώρα είναι η πρόκληση για να κάνουμε πράγματα, τώρα είναι η πρόσκληση να μην κάτσουμε στον καναπέ, να μην παραλύσουμε απέναντι σε όλη αυτή την πίεση που δεχόμαστε. Τώρα πρέπει να ζωντανέψουμε!
Διαχρονικά ο Έλληνας πιστεύετε ότι δείχνει το ταπεραμέντο του σε δύσκολες εποχές;
-Αυτό ακριβώς. Αυτό μάλιστα είναι που δείχνει και η ταινία. Μια παρέα, μια ομάδα νέων παιδιών, γιατί όλοι οι πρωταγωνιστές μας είναι από 22 μέχρι 26 ετών. Όλα είναι νέα παιδιά, που αντιστέκονται σε αυτή τη ζοφερή καταπίεση και σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που ισοπεδώνει τα πάντα. Έρωτας, φαντασία, ελευθερία, γι? αυτά τα ιδανικά αντιστέκονται οι ήρωες μας. Γι? αυτό είναι και σύγχρονη η ταινία, σύγχρονα παιδιά μιας άλλης εποχής.
Οι πρωταγωνιστές σας αυτό προσπαθούν να κάνουν μέσα από την ιστορία που διηγείται η ταινία;
-Βέβαια ο πρωταγωνιστής Βασίλης Τσιτσάνης, τον οποίο υποδύεται ο Ανδρέας Κωνσταντίνου είναι παντρεμένος με μία κόρη λίγων μηνών και διανύει μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής του, παρόλο που είναι κατοχή. Παρατηρεί την εποχή, αποτροπιάζεται από τα γεγονότα και τις προσλαμβάνουσες παραστάσεις και συνθέτει. Ο ίδιος περιγράφει για την συννεφιασμένη Κυριακή και για το πώς την συνέθεσε, πως εμπνεύστηκε το έργο, ότι ένα χάραμα βγαίνοντας από το ουζερί είδε κηλίδες αίματος στο χιόνι. Ακολουθώντας τα ίχνη βρέθηκε απέναντι από ένα εκτελεσμένο παλικάρι και έτσι λέει ο ίδιος εμπνεύστηκε την συννεφιασμένη Κυριακή. Αυτήν την σκηνή την αναπαριστούμε στο έργο και η ραχοκοκαλιά της εξέλιξης των πραγμάτων, παράλληλα με την κυρίως ιστορία μας, είναι η σύνθεση της συννεφιασμένης Κυριακής. Ο νέος τότε Τσιτσάνης αντικρίζοντας διάφορα γεγονότα στους δρόμους της πόλης εμπνέεται και ολοκληρώνει στο τέλος του έργου την συννεφιασμένη Κυριακή. Από τα ερεθίσματα που παίρνει από την εποχή, όπως και ο ίδιος λέει. Από εκεί και πέρα το Ουζερί Τσιτσάνης, αυτό το ιστορικό μαγαζί, γιατί πρόκειται για πραγματικό μαγαζί, υπήρξε στην οδό Παύλου Μελά στην Θεσσαλονίκη, γίνεται το ψηφιδωτό της πόλης. Όλοι περνάν από εκεί. Αντιστασιακοί, δοσίλογοι, εργάτες, μαυραγορίτες, Γερμανοί αξιωματικοί, όλοι διασκεδάζουν εκεί.
Πως εξελίσσεται η κυρίως ιστορία της ταινίας;
-Ο Τσιτσάνης είναι ο παρατηρητής της εποχής. Από εκεί και πέρα η ιστορία μας, το μηχανάκι που τρέχει προς το δράμα είναι η ερωτική σχέση του Γιώργου, του συνεταίρου του, με μια Εβραία. Με αυτή την σχέση βλέπουμε την εβραϊκή κοινότητα της Θεσσαλονίκης και το δράμα της εξόντωσης της από τους ναζί. Ξεκινάμε μια συζήτηση με τον κόσμο για τον παραλογισμό των φυλετικών διακρίσεων και για την πραγματική φύση του ολοκληρωτικού καθεστώτος, την πραγματική φύση του ναζισμού σε μια εποχή που κάποιοι τα έχουν ξεχάσει και κάποιοι δεν γνωρίζουν καν. Θέλουμε να θυμίσουμε και να δείξουμε σε αυτούς που δεν ξέρουν τι είναι.
Στη διάρκεια των γυρισμάτων αντιμετωπίσατε ιδιαίτερες δυσκολίες;
-Εκείνη την εποχή, οι Εβραίοι εκτός από τα ελληνικά, μιλούσαν μεταξύ τους λαντίνο, μια ισπανοεβραϊκή διάλεκτο, γιατί οι εβραίοι της Θεσσαλονίκης ήρθαν το 1494 από την Ισπανία διωγμένοι. Εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη, βρήκαν φιλόξενο περιβάλλον έμμειναν εκεί και αναπτύχθηκε η εβραϊκή κοινότητα. Από τους 47.000 εβραίους που πήγαν στο Άουσβιτς, γύρισαν 1.900, ένα ποσοστό εξόντωσης 97%, ίσως το υψηλότερο σε όλη την Ευρώπη.
Τι αντιπροσωπεύει αυτή η ταινία;
-Η ταινία είναι η Ελλάδα, είναι ο Τσιτσάνης, είναι ο ήχος της Ελλάδας, η μυρωδιά της Ελλάδας. Ο Τσιτσάνης αυτή την στιγμή είναι στην συνείδηση του κάθε Έλληνα. Η συννεφιασμένη Κυριακή είναι στο χρωμόσωμά μας αποτυπωμένη. Είναι μια ταινία που έγινε με πάθος, με αγάπη. Την είχα χρόνια στο μυαλό μου. Όταν διάβασα το βιβλίο του Γιώργου Σκαπαρδώνη. Το βιβλίο είναι ένα χρυσορυχείο πληροφοριών, καταστάσεων, χαρακτήρων, η μυρωδιά της Ελλάδας και αυτή την μυρωδιά του κλέψαμε εμείς. Είναι ένα βιβλίο που πραγματικά οι σεναριογράφοι κολυμπάνε μέσα σε αυτόν τον χρυσοφόρο ποταμό και συνέχεια διασταυρώνονται με κόκκους χρυσού και το πρόβλημα είναι ποιον να επιλέξουν να αρπάξουν και να μην είναι και πολύ άπληστοι και τα πάρουν όλα και γίνει η ταινία ένας αχταρμάς. Η επιλογή ήταν πολύ δύσκολο πράγμα και η επιλογή από το βιβλίο του Σκαπαρδώνη, των βασικών στοιχείων ήταν πολύ δύσκολη. Το συγκεκριμένο βιβλίο είναι μια τόσο στερεή βάση για έναν δημιουργό που είναι πραγματικά ευχής έργον το ότι το αποκτήσαμε.
Ποιο είναι το μήνυμα αυτής της ταινίας;
-Ο Έλληνας αντιστέκεται βρίσκει τέχνες για να δημιουργήσει, ο ίδιος ο Τσιτσάνης δημιουργεί αυτή την εποχή, σε όλη την διάρκεια της κατοχής. Μεταφράζει την εποχή του μέσα από τα τραγούδια του, είναι πραγματικά μια συγκλονιστική περίοδος που δείχνει πραγματικά όταν φτάνει σε ακραίες καταστάσεις ο άνθρωπος που μπορεί να φτάσει η πραγματική ψυχή του.
Αυτή την εποχή εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχουμε απολέσει το ενδιαφέρον για το μέλλον;
-Δεν θα συμφωνήσω ότι έχουμε απολέσει ελπίδα, δεν μπορεί να μην έχουμε ελπίδα. Το παραμικρό πρέπει να μας δίνει ελπίδα και να δημιουργούμε. Αν χάσουμε την ελπίδα μας και παραλύσουμε, τότε θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας, αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Ο κόσμος αγωνίζεται, επιβιώνει, ζει, διασχίζει τις καταστάσεις, δεν τον καταβροχθίζουν οι καταστάσεις.
Η ταινία θα προβάλλεται από την Πέμπτη 3 Δεκεμβρίου στις κινηματογραφικές αίθουσες ODEON στο Kosmopolis Κομοτηνής. Μάλιστα ο Μανούσος Μανουσάκης θα βρίσκεται την Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου στην πόλη μας, για την προβολή της ταινίας. Θα μιλήσει με τους θεατές κατά τη βραδινή προβολή της νέας.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
