Οι φιλόζωοι της διπλανής πόρτας

«Κομοτηνή  ακούει…; Το Πάσχα θα μείνουμε με δεκάδες σκυλιά στα χέρια μας, καθώς οι φίλοι μας φοιτητές που φιλοξενούν κουταβάκια και γατάκια θα φύγουν. Που θα παν αυτά τα ζωάκια? Ανοίξτε το σπίτι σας. Ειδικά τα γατάκια ούτε καταφύγιο δεν υπάρχει να φιλοξενηθούν και τα στηρίζουν μόνο τα σπίτια των εθελοντών». Το παραπάνω είναι ένα από τα δεκάδες μηνύματα που είναι αναρτημένα στην επίσημη ιστοσελίδα του Φιλοζωικού Σωματείου Κομοτηνής στο Facebook και καλεί τους πολίτες να στηρίξουν την προσπάθεια για την προστασία των ζώων. «Ο αγώνας μας για την προστασία των ζώων χρειάζεται τη δική σας βοήθεια! Ενώστε τις δυνάμεις σας με τις δικές μας!», αναφέρει δεύτερο μήνυμα της  Φιλοζωικής Κομοτηνής. Σήμερα 4 Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα των Αδέσποτων Ζώων,  το μήνυμα αυτό αποκτά ένα μεγαλύτερο νόημα. 

Η Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων καθιερώθηκε με πρωτοβουλία των ολλανδικών φιλοζωικών οργανώσεων το 2010 για την ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινότητας σχετικά με την τύχη των 600 εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων που υπολογίζεται ότι διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στον πλανήτη μας. Οι φιλοζωικές οργανώσεις καλούν τον καθένα μας, να υιοθετήσει ένα ζώο ή να συνδράμει προγράμματα και καμπάνιες για την προστασία τους. Η 4η Απριλίου επιλέχθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων για τρεις λόγους: Χρονικά είναι ακριβώς στο μέσο της 4ης Οκτωβρίου, που γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Είναι ευκολομνημόνευτη ημερομηνία, ενώ δεν υπάρχει κάποια άλλη σημαντική εορτή την ημέρα αυτή.

Συνολικά 270 ζώα φροντίζει σήμερα η Φιλοζωική Κομοτηνής στο καταφύγιο που συντηρεί με δικά της έξοδα. Ο αριθμός μεταβάλλεται ανά περίοδο και φυσικά η φροντίδα δεν αφορά μόνο τα έγκλειστα. Έχει να κάνει και με τα αδέσποτα που σιτίζονται καθημερινά στους δρόμους της πόλης μας από τους ίδιους ανθρώπους. Τους συμπολίτες μας που έχουν κάνει στόχο ζωής την φροντίδα των ζώων και αφιερώνουν χρόνο και χρήμα για να το πράξουν. Το έργο τους στηρίζεται από τους ευαισθητοποιημένους πολίτες που έχουν εντάξει στην καθημερινότητα τους, ένα κατοικίδιο. Ο «Χ» με αφορμή την παγκόσμια ημέρα των αδέσποτων ζώων, δίνει το βήμα στους φιλόζωους της?διπλανής πόρτας. Εκείνους που φιλοξενούν στο διαμέρισμα, ή την αυλή της κατοικίας τους το αγαπημένο τους τετράποδο. 

Η κυρία Ευγενία και τα χαριτωμένα σκυλιά της? 

Όχι  σε ένα αλλά σε πολλά σκυλιά παρέχει καταφύγιο, η Ευγενία   Γεμετζή.  Με δύο σκυλιά στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής, την εντόπισε ο «Χ», και της ζήτησε να μιλήσει για την αγάπη της προς τα ζώα. «Το ένα σκυλί το βρήκα όταν ήταν νεογέννητο, ημερών και το δεύτερο σκυλί μου το έφερε η κόρη μου», είπε κάνοντας γνωστό ότι σκυλιά έχει και στο πατρικό της σπίτι αλλά και στο κτήμα που διατηρεί η ίδια εκτός Κομοτηνής. «Είμαι ανίατη περίπτωση εγώ?τα αγαπάω πολύ», ομολόγησε. Τα ζώα απαιτούν καθημερινή φροντίδα πέρα από το φαγητό τους, ανέφερε η συμπολίτισσα μας «καθημερινή βόλτα, εμβόλια, και κυρίως πολύ αγάπη».  

Μπορεί να καταστρέψει έπιπλα και άλλα αντικείμενα αν αφεθεί μόνος του, η συναναστροφή του με άλλα σκυλιά, κυρίως του ιδίου φύλου μπορεί να είναι δύσκολη και χρειάζεται υψηλής ποιότητας τροφή για να παραμένει υγιής. Αυτά είναι ορισμένα από τα αρνητικά  στοιχεία που χαρακτηρίζουν ένα πίτμπουλ, όμως ο  Ανδρέας Καραμπαλίκογλου και η φίλη του, στάθηκαν στα θετικά χαρακτηριστικά του. Την κοινωνικότητα, την αφοσίωση, την εξυπνάδα, την άμεση σχέση που αναπτύσσει με τους ανθρώπους. Εκεί επικεντρώθηκε το ζευγάρι φοιτητών που φιλοξενεί στο σπίτι του ένα νεαρό θηλυκό πίτμπουλ. «Έχουμε το σκυλί πέντε μήνες. Χρειάζεται τροφή και λίγα χρήματα για το κτηνίατρο. Η φροντίδα του ζώου δεν απαιτεί πολλά χρήματα, όπως πιθανόν να πιστεύουν πολλοί», ανέφερε ο νεαρός φοιτητής που ζει στην πόλη μας. Στο παρκάκι της Αγίας Παρασκευής τον εντόπισε ο «Χ» μαζί με την Ίνκα η οποία δεν άργησε να επιβεβαιώσει τη φήμη της. Γεμάτη ζωντάνια έτρεξε και εξερεύνησε κάθε σπιθαμή του πάρκου χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει στο λουρί που κρατούσε ο ιδιοκτήτης της. Η φροντίδα του ζώου κάθε άλλο, παρά αγγαρεία αποτελεί για το νεαρό ζευγάρι. Εξάλλου όπως είπε και ο φοιτητής, «είχαμε ως ιδέα να πάρουμε ένα σκυλί και ένας κοινός φίλος μας χάρισε το κουτάβι. Αυτό το σκυλί γεμίζει την καθημερινότητα μας». 

Από τη Β. Εύβοια λόγω της δουλειάς του, βρέθηκε στην Κομοτηνή ο Τάσος Νίκας. Μαζί του, εκτός από την οικογένεια του, διαμένει και ένα ημίαιμο γερμανικό ποιμενικό. Πρόκειται για τον Ρούμι, ένα σκύλο που κατέληξε στα χέρια του κ. Νίκα, πριν από ενάμιση χρόνο, αφού ήδη είχε αλλάξει δύο ιδιοκτήτες.  Σε ένα κοριτσάκι που δε μπόρεσε να το φροντίσει άνηκε πριν και τελικά κατέληξε στην Κομοτηνή. Μεγάλωσε μέσα σε ένα διαμέρισμα και όταν μένει μόνος του, «τρώει το σαλόνι, τα παπούτσια, είναι ζωηρός» παραδέχθηκε ο ιδιοκτήτης του Ρούμι. Παρόλα αυτά και για όλα αυτά,  η οικογένεια του Τάσου Νίκα αγαπάει το μεγαλόσωμο σκύλο και δε το αποχωρίζεται. Η φροντίδα του βέβαια είναι αποκλειστική  ευθύνη του κ. Νίκα ο οποίος καθημερινά τον βγάζει έξω για τη βόλτα του.

Ο  γερμανικός ποιμενικός σκύλος είναι μέσου μεγέθους, δυνατός και μυώδης, με στεγνά οστά και γερή, συνολική δομή. Είναι ένα σκυλί γεμάτο ζωντάνια, απαιτεί φροντίδα και τρώει πολύ. Όχι οτιδήποτε, παραδέχθηκε ο ιδιοκτήτης του γιατί είναι εκλεκτικός. «Τρώει από το φαγητό που τρώμε και εμείς, αλλά όχι τα πάντα. Ακόμα και τα ολόκληρα λουκάνικα δεν μπορεί να τα φάει, πρέπει να του τα κόψουμε σε κομμάτια». Πριν από μερικά χρόνια, ο Τάσος Νίκας δε μπορούσε να φανταστεί ότι θα μοιράζονταν την ίδια στέγη με ένα σκύλο. Τα αγαπούσε τα ζώα, αλλά, «όταν τα έπιανα ήθελα και μία βρύση να πλυθώ.  Τώρα το ξεπέρασα αυτό ειδικά με τον Ρούμι. Είναι πολύ καλός με τους ανθρώπους γιατί μεγάλωσε με παιδιά και αυτό τον κάνει ακόμα πιο ξεχωριστό και αγαπητό σε εμάς», ανέφερε ο ιδιοκτήτης του και συνέχισε τη βόλτα με το Ρούμι. 

 

Η τελευταία ιστορία είναι αυτή της Τζούντι. Ενός σκύλου ράτσας πομεράνιαν.  Είναι μια φυλή σκυλιού τύπου Spitz, που ονομάστηκε έτσι από την περιοχή της Πομερανίας στην Κεντρική Ευρώπη (σήμερα μέρος της βόρειας Πολωνίας και της Ανατολικής Γερμανίας). Έχει χαρακτηριστεί ως ένα σκυλί παιχνίδι λόγω του μικρού μεγέθους του, όμως το πομεράνιαν κατάγεται από μεγαλύτερα σκυλιά τύπου Spitz, ειδικά η γερμανική Spitz. Είναι συνήθως μια πολύ φιλική και ζωηρή ράτσα του σκύλου. Αγαπούν να είναι γύρω από τους ιδιοκτήτες τους και είναι γνωστό ότι το "παίζουν" προστάτες των αγαπημένων τους. Συνδέονται τόσο γρήγορα με τους ιδιοκτήτες τους, που μπορεί να υποφέρουν από άγχος αποχωρισμού, εάν δεν εκπαιδευτούν να περνούν λίγο χρόνο και μόνα τους. Αυτά είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του ζώου που κάνει εδώ και 30 χρόνια μία οικογένεια Κομοτηναίων να μην το αποχωρίζεται. Επί τριάντα χρόνια η οικογένεια αυτή διατηρεί ένα πομεράνιαν. Όταν πεθαίνει φροντίζει να υιοθετεί ένα ίδιο λόγω της αγάπης στη συγκεκριμένη ράτσα του σκύλου. 

Το χαμόγελο, η ευαισθησία και η διάθεση για προσφορά στα ζώα είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων των ανθρώπων που φιλοξένησε σε αυτό το αφιέρωμα του «Ο Χρόνος». Όποιος θέλει να ακολουθήσει το παράδειγμα τους, ας κάνει την αρχή φιλοξενώντας ένα ζώο για την περίοδο των γιορτών του Πάσχα. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επικοινωνήσουν με τους υπεύθυνους της φιλοζωικής στα τηλέφωνα: 694-8587887 και 697-9143290.