Οι απαίδευτοι του θεάτρου

Απαιτείται πλήρης ησυχία. Κάτι που δυστυχώς στην εποχή της κινητής τηλεφωνίας και της αναίδειας του σύγχρονου ανθρώπου είναι αδύνατον. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην χτυπήσει ένα κινητό τηλέφωνο πια. Δεν το αποφύγαμε και εμείς, οι άμοιροι θεατές της παράστασης «Θείος Βάνιας» που σπεύσαμε το βράδυ της Τρίτης 13 Οκτωβρίου να απολαύσουμε μία βραδιά με θέατρο, καλούς ηθοποιούς και ερμηνείες και τελικά καταλήξαμε να ακούμε τις συνομιλίες σε κινητά τηλέφωνα, που είχαν το θράσος να έχουν συμπαθείς, κατά τα άλλα, κυρίες στο κοινό και την εκνευρισμένη ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη με τα χέρια υψωμένα να προσπαθεί να πει τα λόγια της και τελικά να λέει «περιμένω να τελειώσετε…» απευθυνόμενη στην κυρία που είχε σηκώσει το τηλέφωνο και μιλούσε με περισσή άνεση, ενόσω εξελίσσονταν η παράσταση.

 

«Το κινητό αλλοιώνει το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα της παράστασης», ανέφερε το ηχογραφημένο μήνυμα που μεταδόθηκε στην αίθουσα του Πολιτιστικού Κυττάρου πριν την έναρξη της παράστασης και μας καλούσε να κλείσουμε τα κινητά μας τηλέφωνα. Οι περισσότεροι το πράξαμε, όχι όμως όλοι, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια. 

Η αρχή έγινε από τον εξώστη, όταν το πρώτο κινητό άρχισε να χτυπάει, με την κυρία να ψάχνει στην τσάντα της αλλά να μην βρίσκει, με αποτέλεσμα η ένταση στο κουδούνισμα του συνεχώς να αυξάνει. Ακόμα όμως και όταν το βρήκε, δεν το έκλεισε αλλά απάντησε και ξεκίνησε τη συνομιλία. Απέχοντας όμως αρκετά από τη σκηνή δεν ενόχλησε τους ηθοποιούς, αλλά τους θεατές που κάθονταν γύρω της, κάτι που βέβαια δε φάνηκε να ενοχλεί την ίδια. Και ενώ η παράσταση συνεχίζεται και στη σκηνή βρίσκονται η Μαρίνα Ψάλτη και η Αλεξία Καλτσίκη, ζούμε σαν θεατές την κορυφαία στιγμή όχι κάποιας ερμηνείας, αλλά της?κυρίας, που αρχίζει να συνομιλεί με άνεση στο κινητό της. Αγνοεί τις παραινέσεις των διπλανών της, που την καλούν να σταματήσει, με αποτέλεσμα στο θέατρο να δημιουργηθεί μια βοή. Η συνέπεια φυσικά ήταν αναμενόμενη, με την ηθοποιό Μαρίνα Ψάλτη να σταματάει την ερμηνεία της και να λέει στην κυρία «περιμένω να τελειώσετε?».

Αυτά και άλλα εκνευριστικά συμβαίνουν σχεδόν σε κάθε θεατρική παράσταση, από τις λίγες, δυστυχώς, που έχουμε την τύχη να παρακολουθούμε στην Κομοτηνή όσοι από εμάς αγαπάμε το θέατρο. Είναι δικαίωμά μας των θεατών να παρακολουθούμε μία παράσταση χωρίς όλους αυτούς τους ενοχλητικούς, αλλά κυρίως είναι θέμα παιδείας και σεβασμού προς τους ηθοποιούς. Αν δε σου αρέσει η παράσταση μπορείς απλά να αποχωρήσεις?

Το αρχαίο δράμα δεν ήταν για τους προγόνους μας απλώς θέμα ψυχαγωγίας. Είχε πρωταρχικά θρησκευτικό χαρακτήρα, επειδή στην τελική ανάλυσή του ήταν λατρεία και σεβασμός για το θεό Διόνυσο. Το θέατρο στις μέρες μας για πολλούς είναι επίδειξη?πνευματικότητας που αρχίζει και τελειώνει μόλις χτυπήσει το κινητό τους τηλέφωνο.  

Πάντως για το διάστημα που τα κινητά δεν χτυπούσαν και οι κυρίες δεν συνομιλούσαν, απολαύσαμε στο κατάμεστο από κόσμο Πολιτιστικό Κύτταρο ηθοποιούς τριών γενεών που ενώ ο καθένας σηματοδοτεί μια ξεχωριστή προσωπικότητα ερμηνείας, συνασπίστηκαν όλοι μαζί  σε μια κοινή γραμμή. Ο Γιάννης Φέρτης ως Βάνιας, ο Στέλιος Μάινας ως γιατρός, η Μαρίνα Ψάλτη ως ωραία Έλενα, ο Γιάννης Βόγλης στο ρόλο του καθηγητή, σε βοηθητικούς ρόλους η Έρση Μαλικένζου και η Μελίνα Βαμβακά, και στο ρόλο της Σόνιας  η Αλεξία Καλτσίκη, που έδωσε ρεσιτάλ στο μονόλογο του φινάλε. 

Δήμητρα Συμεωνίδου