Οι 14 δασικοί συνεταιρισμοί της Ροδόπης

Κόβουν ξύλα στα δάση της Ροδόπης ενισχύοντας το εισόδημά τους είτε μέσω της απευθείας πώλησής τους, είτε μέσω της διάθεσής τους σε εμπόρους ξυλείας. Είναι οι 14 δασικοί συνεταιρισμοί, που δραστηριοποιούνται στην περιφερειακή ενότητα Ροδόπης, με μοναδική εξαίρεση τον συνεταιρισμό της Συκορράχης, ο οποίος μπορεί διοικητικά να υπάγεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου, όμως επειδή είναι στο όριο των δύο νομών, εκτελεί εργασίες συμπληρωματικά και στο νομό Ροδόπης, όταν αυτό είναι εφικτό. Η παραγωγή ξυλείας από το δημόσιο έχει σταματήσει προ 20ετίας, από τότε που η Διεύθυνση Δασών σταμάτησε να διαθέτει το απαραίτητο εργατικό προσωπικό. Η δημόσια υπηρεσία εκτελεί μόνο τις διοικητικές εργασίες, τις μελέτες, τον έλεγχο, την εποπτεία, την γραφειοκρατική διαδικασία. Την εργασία της υλοτόμησης και παραγωγής ξυλείας πλέον διεκπεραιώνουν οι συνεταιρισμοί, με βάση βέβαια τις μελέτες που εκπονεί σε ετήσια βάση η Διεύθυνση Δασών. Όπως ενημερώνει το «Χ» ο Δημήτρης Kεραμιτζής, δασολόγος της Διεύθυνσης Δασών νομού Ροδόπης, «σε ετήσια βάση κάνουμε ένα πρόγραμμα βάσει των μελετών μας. Τώρα είμαστε στη διαδικασία εκπόνησης του προγράμματος για το 2015. Έχει ανακοινωθεί το πρόγραμμα, οπότε και οι συνεταιρισμοί μέχρι τα μέσα Νοεμβρίου θα έρθουν και θα υποβάλλουν αίτηση σε μας που θα λένε για το ενδιαφέρονται να δουλέψουν. Από εκεί κι έπειτα γίνεται μια επιλογή από εμάς, ανάλογα με το μέγεθος που έχει ο συνεταιρισμός, τα ενεργά μέλη, και μοιράζονται οι συστάδες αναλόγως. 

Σε ορεινά χωριά, όπως Κέχρος, Κάρδαμος, έχουν έδρα οι δασικοί συνεταιρισμοί, αλλά υπάρχουν και οικισμούς πεδινούς, όπως αυτός του Θρυλορίου. Η εργασία που εκτελούν οι συνεταιρισμοί στα δάση της Ροδόπης είναι βασική και σημαντική για την ορθή διαχείριση του δασικού και όχι μόνο πλούτου της περιοχής μας. Άλλωστε η παραγωγή μπορεί να σημαίνει ταυτόχρονα και διαχείριση. 

Εκπονώντας τη μελέτη υλοτόμησης η Διεύθυνση Δασών βλέπει ολοκληρωμένα το κομμάτι της διαχείρισης, δηλαδή, όπως εξηγεί ο κ. Κεραμιτζής, «βλέπουμε τα θηράματα, την αναψυχή, το νερό, το έδαφος, τις περιοχές που παρουσιάζουν μεγάλες κλίσεις. Δε θα πάμε να κάνουμε έντονες υλοτομίες, για να βγάλουμε ξύλο. Εκεί θα διατηρήσουμε το δάσος, για να μην έχουμε προβλήματα με πλημμύρες και κατολισθήσεις. Θέλω να πω ότι ο κόσμος ίσως μεταφράζει το ότι θα υλοτομήσουμε ότι πάντα αυτό γίνεται με το χρηματικό αποτέλεσμα. Όμως η διαχείριση δηλαδή που κάνουμε εμείς είναι πολλαπλών λειτουργιών του δάσους. Όμως αναμφίβολα την χρονική αυτή στιγμή, εφόσον δεν υπάρχει άλλος τρόπος διαχείρισης, οι συνεταιρισμοί είναι απαραίτητοι και είναι ένα ζωντανό κομμάτι».

Τα μέλη των συνεταιρισμών είναι συνήθως αυτοί που εκτελούν και τη χειρωνακτική εργασία και εκτός από το δικαίωμα στην ξύλευση έχουν και το δικαίωμα στην εμπορία της ξυλείας που παράγουν. Από τη δραστηριότητα αυτή μπορούν να αποκομίσουν ένα σημαντικό κέρδος, το οποίο όμως λειτουργεί συνήθως συμπληρωματικά σε εισοδήματα από άλλες πηγές, κυρίως για τους ανθρώπους των ορεινών οικισμών. 

Δήμητρα Συμεωνίδου