Ο μητροπολίτης τον χειροτόνησε, αλλά το υπουργείο το απέρριψε

«Τα ράσα δεν κάνουν τον παπά», ούτε όμως και χειροτονία, θα συμπληρώναμε στη γνωστή φράση, για την περίπτωση του ιερέα της ιστορίας, που έλαβε χώρα σε μητρόπολη της Θράκης. Η ιστορία ξεκινάει σε κάποιο στρατόπεδο της περιοχής, όπου υπηρετούσε ως επαγγελματίας οπλίτης ο νεαρός, πριν αποφασίσει να υπηρετήσει την Εκκλησία. Οι λόγοι για τους οποίους αποφάσισε να παρατήσει το στρατό για αν γίνει ιερέας είναι άγνωστος και καθαρά προσωπικός, όπως όμως άγνωστο παραμένει αν άνθρωποι της Εκκλησίας προσέγγισαν τον νεαρό, προκειμένου να αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό. 

Η απόφαση όμως ελήφθη και ο στρατιωτικός θέλησε να αποδεσμευτεί από το χακί και να φορέσει ράσο. Η επιλογή του αυτή γνωστοποιήθηκε στην οικεία μητρόπολη του τόπου διαμονής του, οπότε και ξεκίνησε η διαδικασία προετοιμασίας για να αναλάβει τα νέα του καθήκοντα. Με την ολοκλήρωση της θρησκευτικής εκπαίδευσης ήρθε η ώρα να χειροτονηθεί ιερέας, ο κληρικός δηλαδή, που σύμφωνα με την Ορθοδοξία, φέρει το δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης. Μπορεί να τελεί όλα τα μυστήρια πλην της χειροτονίας, η οποία τελείται μόνο από επίσκοπο και της εξομολόγησης, για την οποία στην Ορθόδοξη Εκκλησία χρειάζεται ειδική άδεια από τον επίσκοπο. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία ιερέας μπορεί να είναι μόνο άνδρας είτε έγγαμος είτε άγαμος. Ο έγγαμος πρέπει να έχει παντρευτεί πριν τη χειροτονία του, ενώ ο άγαμος είναι ταυτόχρονα και μοναχός. 

Την χειροτονία του νεαρού πρώην στρατιωτικού τέλεσε φυσικά ο μητροπολίτης, ενώ στο μυστήριο συγγενείς και φίλοι έδιναν ευχές για τα νέα εκκλησιαστικά καθήκοντα. Οι ευχές όμως δεν έπιασαν, αφού ο ιερέας όχι μόνο δεν άσκησε ποτέ το λειτούργημα, αλλά σήμερα ζει από τις …φιλανθρωπίες των ενοριτών. Και αυτό γιατί ο μητροπολίτης, αλλά και οι άνθρωποι που στελεχώνουν τη μητρόπολη, δεν έλαβαν σοβαρά υπόψη την απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών «περί απαγόρευσης των προσλήψεων και ιερέων κατ’ επιταγή της τρόικας».

Το υπουργείο Παιδείας, Δία Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων επέστρεψε τα έγγραφα της πρόσληψης του ιερέα, κάνοντας γνωστό με επιτακτικό ύψος στη μητρόπολη, ότι θα έπρεπε να ρωτήσει πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε ενέργεια. Ακόμα και στη Βουλή άλλωστε είχε ανακοινωθεί ότι ο κανόνας δέκα αποχωρήσεις μία πρόσκληση, ισχύει και για τις περιπτώσεις των ιερέων. Αυτό είχε προκύψει από την απάντηση του υφυπουργού Διοικητικής μεταρρύθμισης και ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, κ. Ρόβλια στην ερώτηση που είχε υποβάλει ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γρηγόρης Αποστολάκος με την οποία σημείωνε πως παρατηρείται περιορισμός στη χειροτονία νέων ιερέων.

Σύμφωνα με το Ν. 3986/2010, οι προσλήψεις του μονίμου προσωπικού και του προσωπικού με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος συνολικά από το λόγο ένα προς δέκα στο σύνολο των φορέων. Τα μέτρα αυτά αποτελούν μέρος του μεσοπρόθεσμου προγράμματος περιορισμού των δαπανών, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τον εξορθολογισμό στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού του δημόσιου τομέα, ιδιαίτερα στις προσλήψεις προσωπικού για τα επόμενα έτη. Όσον αφορά στα αιτήματα για το διορισμό των θρησκευτικών λειτουργών, η κυβέρνηση είχε διαβεβαιώσει ότι θα εξεταστούν με γνώμονα την αποστολή της Εκκλησίας, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες λειτουργικές και ποιμαντικές ανάγκες της.

Και όσο και αν κάποιοι βουλευτές επιμένουν ότι είναι αντισυνταγματική η απαγόρευση, αλλά και άδικη, επειδή τα κενά στην περίπτωση της Εκκλησίας δεν μπορούν να αναπληρωθούν από μετατάξεις, όπως συμβαίνει στον δημόσιο τομέα, το υπουργείο δεν δείχνει πρόθυμο να κάνει πίσω στην απόφασή του. 

Όσον για τον ιερέα της ιστορίας αυτόν θα πρέπει να τον συμπεριλάβει στους κόλπους της η μητρόπολη, όχι μόνο πνευματικά, αλλά και οικονομικά, αφού δεν φρόντισε να εξασφαλίσει τη θέση του.

Μ.Μ.