Ο δήμος Μαρώνειας Σαπών μπορεί να γίνει ο πιο «in» δήμος της Θράκης

Ένας δήμος συνδυάζει τα πιο απίθανα στοιχεία της ομορφιάς της φύσης και τα μοναδικά ευρήματα στο διάβα των αιώνων, παραμένει όμως άγνωστος στο πανελλήνιο είναι ο δήμος Μαρώνειας Σαπών. Με αφορμή την εναλλαγή της δημοτικής αρχής στο τιμόνι του, παίρνουμε την ευκαιρία να θυμίσουμε τις δυνατότητες που έχει, αν αποφασίσουν οι εκλεγμένοι σύμβουλοι με το νέο δήμαρχο Γιάννη Σταυρίδη που ορκίστηκαν χθες, να σηκώσουν τα μανίκια και να πιάσουν δουλειά. 

Ο δήμος αυτός με κατάλληλους χειρισμούς και πρωτοβουλίες μπορεί να γίνει ο πιο «in» δήμος της Θράκης αν κάνει ανοίγματα σε προτάσεις που στο παρελθόν αντιμετωπίστηκαν με καχυποψία όπως το χωριό των ηθοποιών καλλιτεχνών που είχε ζητήσει η Άννα Φόνσου, η Τεχνόπολη με τον πρύτανη του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια ΗΠΑ Αντώνιο Τομαζίνι, ο παραθεριστικός οικισμός του Νίκι Λάουντα. Η αξιοποίηση του σπηλαίου του Κύκλωπα με την τεράστια μελέτη ειδικών επιστημόνων, η δημιουργία μουσείου πετρωμάτων με την βοήθεια του καθηγητή Βασίλειου Μέλφου, η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, ο παραθεριστικός οικισμός των Τραπεζικών στα Πετρωτά, η Ρωμανία που έμεινε στα χαρτιά και τόσες άλλες…

Γνωρίζουμε ότι ο δήμος  Μαρώνειας Σαπών είναι ο  τόπος του  Σπάρτακου, η πατρίδα του κυνικού φιλοσόφου Μητροκλή και της αδελφής του Ιππαρχίας,  του ζωγράφου Αθηνίωνα, του ποιητή Σωτάδη και του συγγραφέα Ηγεσία;  Ότι κατά την επανάσταση του 1821 οι Μαρωνίτες συμμετείχαν στους αγώνες, όπως ο πρωτεργάτης Παναγιώτης Μηχανίδης και ο φιλικός Γεώργιος Γεβίδης; Από την περιοχή κατάγεται ο γλύπτης Γ. Νικολαΐδης,  ο φιλόσοφος Δημήτρης Μαρωνίτης, ενώ είναι η πατρίδα του  Βαλσάμ Βοϊβόδα για τους θησαυρούς του οποίου ψάχνουν ασταμάτητα επί δεκαετίες, δεκάδες Ιντιάνα Τζόουνς?

Συνδυάζει απίθανα θαλασσινά τοπία, για υποβρύχιο ψάρεμα σε σπηλιές και βράχους, για καταδύσεις και αναρρίχηση, για πεζοπορίες μέσα σε παραδοσιακούς αιωνόβιους ελαιώνες, για εκδρομές σε Σύναξη, Μαρμαρίτσα, Οδύσσειο ρείθρο, τείχη των Κικόνων, αρχαία Πατητήρια, Άγιο Γεώργιο, Κασσιτερά, ορεινή Ροδόπη, την Κίρκη που εκκλησιαστικά ανήκει στην περιοχή μας. 

Για γνωριμία με το μοναδικό εξωτικό  δάσος  της Μαύρης Πεύκης Πετρωτών που το συναντά κανείς κατευθυνόμενος στην ομώνυμη παραλία, ενώ στην περιοχή δεσπόζει ο μεγαλοπρεπής “βράχος των Πετρωτών” που σύμφωνα με τις έρευνες κατοικήθηκε από την προϊστορική νεολιθική εποχή και χρησιμοποιήθηκε ως λατομείο. Πρόσφατες ανασκαφές, έφεραν στο φως λίθινα εργαλεία που χρονολογούνται 100.000 χρόνια πριν. Γίνονται προσπάθειες αξιοποίησής του, ενώ το εκκλησάκι εκεί αποτελεί αφορμή για θρησκευτικό προσκύνημα.

Αν ανακαλύψει κανείς πέρα από το μοναδικό αρχαίο θέατρο της Θράκης, την μυσταγωγία του χώρου και σημεία μοναδικού ιστορικού ενδιαφέροντος και φυσικής ομορφιάς τότε μπορεί να εντυπωσιαστεί. Ενδεικτικά αναφέρεται η ρωμαϊκή γέφυρα κοντά στην Αρίσβη,  η περιοχή της Στρύμης όπου βρίσκονται εντυπωσιακά ανεξερεύνητα σπήλαια τα οποία κατοικήθηκαν κατά την νεολιθική εποχή. 

Κι όλα αυτά παράλληλα με στάσεις στο λαογραφικό μουσείο Ξυλαγανής, στο περιβαλλοντικό κέντρο ενημέρωσης Ιμέρου, σε οινοποιεία που διαθέτει η περιοχή και τόσα άλλα που πρέπει να αναδειχθούν έξυπνα και, κάποιοι ξεναγοί να αναλάβουν το ρόλο της παρουσίασής τους. Υπάρχει στα τοπικά προϊόντα το μέλι Μαρώνειας και Διώνης, βασιλικός πολτός, το ταχίνι Σαπών Ζαμπογιάννη με παράδοση 40 ετών, εκλεκτά ζυμαρικά Synaxis μαρμελάδες και γλυκά κουταλιού Μαρώνειας. Ο καφές, τοπικά κεραμικά από μικρό εργαστήρι αγγειοπλαστικής «Πηλός και τέχνη»  της Γεωργίας Μαραγκούρα.  

Ο νέος δήμαρχος Μαρώνειας Σαπών  Γιάννης Σταυρίδης θα πρέπει με το δημοτικό του συμβούλιο να βάλει στόχους για την τουριστική προβολή μέσα από συγκεκριμένες δράσεις, αφού βέβαια και ο ίδιος γνωρίσει αυτό τον πλούτο που διαθέτει ο τόπος. Μπορεί ξεπερνώντας τις γνωστές λογικές να κάνει υπέρμαχους όλους τους επαγγελματίες και μη του χώρου σε αυτή την προσπάθεια. 

Ήδη την περιοχή ανακάλυψαν φέτος Γάλλοι, Βούλγαροι, Πολωνοί, Ρουμάνοι, Τούρκοι, Σέρβοι? Του χρόνου ίσως περισσότεροι και κυρίως Βαλκάνιοι μπορεί να την επιλέξουν ως μόνιμο στέκι διακοπών κι όχι μόνο καλοκαιρινών. 

Οι πέτρινες κατασκηνώσεις του ΚΤΕΛ στον Ίσμαρο και οι ξενοδοχειακές μονάδες σε λίγο δεν θα επαρκούν οπότε θα πρέπει να δημιουργηθούν κι άλλες υποδομές. Η καθαριότητα και οι παρεχόμενες δυνατότητες στις παραλίες θα πρέπει να είναι υποδειγματικές. Τα δεδομένα αλλάζουν. Ο πήχης ανεβαίνει και η δημοτική αρχή θα πρέπει να ενεργοποιήσει τα καταλύματα των Πετρωτών που έμειναν κλειστά και ρημάζουν, την πρόταση για αποκατάσταση του παλιού σχολείου Προσκυνητών, για τριήμερα εξορμήσεων με τετρακίνητα οχήματα,  όπως είχε γίνει με την Λέσχη 4Χ4.

Υπάρχουν οι άνθρωποι και η θέληση να γίνουν οργανωμένα και μεθοδικά. Ας μπει μια καινούργια αφετηρία δράσης για τα επόμενα 5 χρόνια για να μην μιλάμε πάλι για χαμένες ευκαιρίες!