Μνημείο υπό κατάρρευση

Προσοχή κίνδυνος κατάρρευσης, γράφει η πινακίδα έξω από το κτίριο αυτό. Δεν είναι το πρώτο, ούτε και το τελευταίο στην Κομοτηνή που έχει χαρακτηριστεί ετοιμόρροπο,  όμως αυτό το κτίριο έχει κάτι ιδιαίτερο. Έχει χαρακτηριστεί μνημείο! Το φύλλο 383 της εφημερίδας της κυβέρνησης με ημερομηνία δημοσίευσης την 11η Δεκεμβρίου 2014 αναφέρει: «Χαρακτηρίζουμε ως μνημείο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1β, του Ν. 3028/2002, το κέλυφος του αλευρόμυλου επί της οδού Αγχιάλου 2, σύμφωνα με το συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα με τα στοιχεία Ε9, Ε8, Ε7, A4, A3, Α2, A1, E9, φερόμενης ιδιοκτησίας Αληοσμάν Οσμάν, στο Δήμο Κομοτηνής, Π.Ε. Ροδόπης, Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας − Θράκης, λόγω της αρχιτεκτονικής και ιστορικής σημασίας του για την πόλη της Κομοτηνής».

Πίσω από το πολυλειτουργικό κέντρο του δήμου Κομοτηνής βρίσκεται αυτός ο παλιός μύλος και σύμφωνα με πληροφορίες του «Χ», που ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο κτίριο και τον περασμένο Ιούλιο αναδεικνύοντας χρήσιμες πληροφορίες, ο συγκεκριμένος μύλος λειτουργούσε μέχρι τη δεκαετία του ?80. Άνθρωποι από τα χωριά της Ροδόπης πήγαιναν εκεί για να φτιάξουν αλεύρι. Στα χρόνια της κατοχής λόγω της ευνοϊκής γεωγραφικής θέσης της Κομοτηνής, έφερναν ένα υποτυπώδες καλαμποκάλευρο από τη Βουλγαρία με το οποίο έφτιαχναν την μπομπότα για τους Έλληνες. 

Στη δεκαετία του ?80 το τοπίο στην αλευροβιομηχανία άλλαξε ριζικά, καθώς οι νέες καταναλωτικές και διατροφικές ανάγκες και συνήθειες επέβαλαν νέα πρότυπα λειτουργίας. Παλαιότερα, με τους μικρούς μύλους το άλεσμα του σιταριού ήταν μια επίπονη οικιακή δουλειά. Μια πρώτη εξέλιξη στη διαδικασία αυτή ήταν το άλεσμα του σιταριού στους νερόμυλους, ενώ στη συνέχεια οι αλευρόμυλοι απέκτησαν πετρελαιοκίνητες μηχανές. Λίγο πριν την οριστική εξαφάνισή τους, κινήθηκαν και με τον ηλεκτρισμό.  

Ένα παρελθόν που χάνεται θυμίζει ο μύλος της Κομοτηνής.