Μικρή συμμετοχή στην πορεία για το πολυτεχνείο και επίθεση σε Τράπεζα

Με επεισοδιακό τρόπο έληξε η πορεία την 42η επέτειο του Πολυτεχνείου στην Κομοτηνή,  καθώς αντιεξουσιαστές έσπασαν τις κάμερες της Τράπεζας Πειραιώς και προκάλεσαν φθορές στην είσοδο και την οθόνη του ΑΤΜ. 

Χθες Τρίτη 17 Νοεμβρίου, στις 3:00 στην παλιά Νομική και στις 4:00 στο πάρκο της Περιφέρειας δόθηκε το ραντεβού για τις συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην Κομοτηνή, για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Νωρίτερα ξεκίνησε η πορεία φοιτητικών συλλόγων, αλλά και φορέων, η οποία κατέληξε στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης, μπροστά στην πρώην νομαρχία, για την κατάθεση στεφάνων. Λίγη ώρα αργότερα κατέφθασε η πορεία φοιτητών αλλά και μελών του αντιεξουσιαστικού χώρου. Οι αντιεξουσιαστές φώναξαν συνθήματα μπροστά στο σπαθί και κατευθύνθηκαν προς την οδό Σισμάνογλου για την καθιερωμένη πορεία τους προς τις φυλακές Κομοτηνής. Δυο από αυτούς αποσπάστηκαν από την πορεία και έσπασαν με ξύλινα δοκάρια τις κάμερες της Τράπεζας Πειραιώς, ενώ προκάλεσαν  φθορές στην είσοδο του καταστήματος αλλά και στην οθόνη του μηχανήματος ανάληψης. 

Η χθεσινή πορεία χαρακτηρίστηκε από τη μικρή συμμετοχή των πολιτών, ωστόσο τα μηνύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ισχυρά. «Το Πολυτεχνείο ζει σε αγώνες, μας καλεί», είπαν επανειλημμένα στα συνθήματά τους οι διαδηλωτές υπενθυμίζοντας πως ο αγώνας για τη Δημοκρατία είναι αδιάκοπος και διαρκής. Εξάλλου, η εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973 ήταν μια μαζική διαδήλωση λαϊκής αντίθεσης στο καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η εξέγερση ξεκίνησε στις 14 Νοεμβρίου 1973, με κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών από φοιτητές και σπουδαστές που κλιμακώθηκε σχεδόν σε αντιχουντική επανάσταση και έληξε με αιματοχυσία το πρωί της 17ης Νοεμβρίου, μετά από μια σειρά γεγονότων που ξεκίνησαν με την είσοδο άρματος μάχης στον χώρο του Πολυτεχνείου και την επαναφορά σε ισχύ του σχετικού στρατιωτικού νόμου που απαγόρευε συγκεντρώσεις και την κυκλοφορία σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. 

Οι επετειακές εκδηλώσεις έληξαν με την πορεία του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου από το πάρκο Περιφέρειας. «Το Πολυτεχνείο αποτέλεσε την κορυφαία στιγμή της αντιδικτατορικής πάλης. Όπως και σε άλλες τέτοιες ιστορικές περιόδους έτσι και κατά την εφτάχρονη τυραννία δεν ήταν «όλοι μαζί» όπως προσπαθούν να μας πείσουν σήμερα όσοι πίνουν νερό στο όνομα του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος, όσοι ορκίζονται πίστη στην ΕΕ και ξορκίζουν κάθε εργατική λαϊκή διεκδίκηση και αγώνα. Και τότε κάποιοι συντάχθηκαν με τους δικτάτορες γιατί προσδοκούσαν έτσι να διαφυλάξουν και να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. Ήταν σημαντικά τμήματα του κεφαλαίου αλλά και αρκετά μεσαία στρώματα. Δεν ήταν λίγοι και οι κήρυκες της υποταγής, που όπως σήμερα έτσι και τότε, συνιστούσαν «υπομονή» και «προσαρμογή στο ρεαλισμό». Στην αντίπερα όχθη ήταν όλοι εκείνοι που δε λογάριασαν θυσίες και κράτησαν ψηλά τη σημαία του αγώνα του λαού! Την εφτάχρονη χούντα την επέλεξαν τμήματα της εγχώριας πλουτοκρατίας, την στήριξαν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για να εξυπηρετήσει τα δικά τους γεωστρατηγικά σχέδια που κατέληξαν με το δράμα του κυπριακού λαού. Η επιβολή της δικτατορίας δεν ήταν έργο ορισμένων «ακραίων», μια «εκτροπή». Η εξουσία δεν άλλαξε χέρια, αυτό που άλλαξε ήταν η μορφή άσκησής της. 

Η χούντα ήταν η ανοιχτή δικτατορία του κεφαλαίου. Ένα καθεστώς τρόμου – με εξορίες, βασανιστήρια, εκτελέσεις ? που υπεράσπιζε την εξουσία των μονοπωλίων. Για αυτό άλλωστε στήριξε πολύμορφα την πλουτοκρατία, ενίσχυσε την κερδοφορία της, ενώ εντάθηκε η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, τσακίστηκε το εργατικό κίνημα με το βούρδουλα της καταστολής», ανέφερε το μήνυμα του ΠΑΜΕ για την επέτειο του Πολυτεχνείου. 

Η Ελλάδα για πρώτη φορά τίμησε την επέτειο του Πολυτεχνείο με Αριστερή κυβέρνηση, ωστόσο τουλάχιστον στη Ροδόπη, η συμμετοχή των πολιτών αλλά και των φοιτητών στις πορείες, ήταν η μικρότερη των τελευταίων ετών.