Μία στις 100 γυναίκες επισκέπτεται το γιατρό της

Η ακράτεια ούρων, η σύγχρονη προσέγγιση και η αντιμετώπιση, ήταν το θέμα επιστημονικής ημερίδας, που διοργάνωσε στην Κομοτηνή, το τμήμα Ουροδυναμικής, Νευροουρολογίας και Γυναικολογικής Ουρολογίας, της Ελληνικής Εταιρίας. Η εκδήλωση, είχε ως στόχο την ενημέρωση πάνω στις εξελίξεις και τις σύγχρονες απόψεις της   φαρμακευτικής και χειρουργικής θεραπείας στη θεραπεία, της νόσου που αφορά και τα δύο φύλα. H ακράτεια ούρων είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει καταστάσεις στις οποίες υπάρχει ακούσια απώλεια ούρων. Όταν υπάρχει έλεγχος της κύστης, τότε αυτό σημαίνει ότι η ούρηση γίνεται με την θέληση του ατόμου. Αντίθετα, όταν κάποιος δεν μπορεί να συγκρατήσει τα ούρα του μέχρι να βρεθεί στην τουαλέτα, τότε αντιμετωπίζει ακράτεια ούρων ή αλλιώς απώλεια του ελέγχου της ουροδόχου κύστης. Πρόκειται,  για ένα σύμπτωμα που προκύπτει από μία ή περισσότερες διαταραχές στο ουροποιητικό σύστημα. Επομένως, η ακράτεια είναι το αποτέλεσμα κάποιου άλλου ιατρικού προβλήματος που υπάρχει.

Η ακράτεια ήταν γυναικείο προσόν 

Η ακράτεια ήταν γυναικείο προσόν, ωστόσο  πλέον αφορά εξίσου και τα δύο φύλλα, είπε ο Σταύρος Γιαννόπουλος ουρολόγος, επιμελητής Β’ της ουρολογικής κλινικής του πανεπιστημιακού νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης. Οι πολλαπλές επεμβάσεις που γίνονται στον άνδρα στις παθήσεις του προστάτη και ειδικά στον καρκίνο του προστάτη,  φαίνεται να είναι τα μεγαλύτερα αίτια εμφάνισης της πάθησης. Τα περιστατικά είναι πολλά και δυστυχώς, οι άνδρες δύσκολα επισκέπτονται τον γιατρό τους, είπε ο κ. Γιαννόπουλος. “Οι άντρες δεν παραπονιούνται, όμως επειδή είναι πολύ ενοχλητικό το πρόβλημα της ακράτειας, τον τελευταίο καιρό έχουν αρχίσει και επισκέπτονται τον ουρολόγο τους και προσπαθούν να βρουν λύση στο πρόβλημα τους”. 

Όσον αφορά στις γυναίκες, θεωρείται συχνό πρόβλημα και είναι συνέπεια κατά κύριο λόγο της καταπόνησης που υφίσταται με τους τοκετούς, στη συνέχεια με την εμμηνόπαυση και την ατροφία των γεννητικών οργάνων. Αυτά είπε ο επίκουρος καθηγητής Ουρολογίας του ΑΠΘ Γιώργος Δημητριάδης.  Η απώλεια ούρων συμβαίνει με την αύξηση της κοιλιακής πίεσης, το βήχα, το χορό, τη φυσική δραστηριότητα.? Είναι ένα μείζον πρόβλημα, από το οποίο φυσικά δεν πεθαίνει κανείς, δεν είναι πρόβλημα ζωής και θανάτου, δεν παύει να όμως να είναι ένα κοινωνικό πρόβλημα που περιθωριοποιεί τη γυναίκα και πολλές φορές ακόμα και νέας ηλικίας? .

Αποτελεί θέμα ταμπού

Παρά την μεγάλη συχνότητα εμφάνισης της, λίγες είναι οι γυναίκες που τελικά επισκέπτονται το γιατρό τους, σύμφωνα με τον πρόεδρο του τμήματος Ουροδυναμικής και γυναικολογικής ουρολογίας της ελληνικής ουρολογικής εταιρίας Γιώργο Αναστασιάδη. Υπολογίζεται ότι 1 γυναίκα στις 100, που πάσχει από ακράτεια ούρων, θα ζητήσει ιατρική βοήθεια. ?Η ακράτεια των ούρων αφορά και τα δύο φύλλα και αφορά όλες τις ηλικίες, από τη γέννηση μέχρι τα βαθιά του γεράματα. Οι γυναίκες είναι ένας ευαίσθητος στόχος. Τα αίτια της νόσου είναι πολυποίκιλα και η ίδια η νόσος παρουσιάζεται με διάφορες μορφές. Ο τοκετός αυτός καθαυτός είναι ένα αίτιο ακράτειας, αλλά οπωσδήποτε και οι νευρολογικές παθήσεις, οι τραυματισμοί, οι λοιμώξεις και βέβαια ανάλογα με την ηλικία άλλα αίτια τα οποία λαμβάνει υπόψη του ο θεράπων ιατρός για να κατευθύνει τη θεραπεία. Όσον αφορά, στους τρόπους αντιμετώπισης, γίνεται φαρμακευτικά, με φυσικοθεραπεία, με αλλαγή του τρόπου  ζωής και χειρουργικά. Στη διάρκεια της ημερίδας, οι ειδικοί έδωσαν όλες τις απαντήσεις, αλλά κυρίως το μήνυμα ότι η ακράτεια των ούρων αφορά, πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού και δε θα έπρεπε να αποτελεί θέμα ταμπού.  

Νυχτερινή ενούρηση στην παιδική ηλικία 

Η νυχτερινή ενούρηση στην παιδική ηλικία, διαφέρει από την ακράτεια και απαιτεί και ιδιαίτερη αντιμετώπιση, είπε ο κ. Δημητριάδης. Η νυχτερινή ενούρηση, είναι η ανεξέλεγκτη απώλεια ούρων σε παιδιά μετά την ηλικία των 5 ετών κατά μέσο όρο, μία κατάσταση που θεωρείται φυσιολογική σε μικρότερη ηλικία των 5 ετών. 

Σε παιδιά ηλικίας, άνω των 5 ετών εικάζεται ότι ο εγκέφαλος δεν έχει ανακτήσει ακόμη τον πλήρη έλεγχο της ουροδόχου κύστης. Υπάρχουν αρκετές εικασίες και αρκετή έρευνα πάνω στο θέμα, παραδέχθηκε ο κ. Δημητριάδης, λέγοντας μάλιστα ότι μερίδα επιστημόνων εκτιμά ότι με ειδική θεραπεία μπορεί να ελεγχθεί το πρόβλημα. ?Υπάρχει μια ανωριμότητα του μηχανισμού που περιορίζει την παραγωγή ούρων την νύχτα, άρα επομένως μπορούμε με φάρμακα σ? αυτό το επίπεδο να παρέμβουμε και με κάποια φάρμακα προς αυτή την κατεύθυνση μπορούμε να προσφέρουμε αρκετά. Επίσης σ? αυτές τις περιπτώσεις το πρώτο που συνιστούμε είναι να περιορίσουμε τα υγρά, ιδιαίτερα πριν από την κατάκλιση το βράδυ και να προσπαθήσουμε να ξυπνάμε το παιδί, τουλάχιστον μια φορά την νύχτα και να το οδηγούμε ξύπνιο στην τουαλέτα, όχι στα χέρια και αγκαλιά?. Αν αυτή η μέθοδος δεν αποδώσει, μπορούν να δοκιμαστούν  φάρμακα.  Σε κάθε περίπτωση, το παιδί θα πρέπει να υποβληθεί σε εξειδικευμένο έλεγχο, λειτουργικότητα του κατώτερου ουροποιητικού σε κάποιες περιπτώσεις και σε ουροδυναμικό έλεγχο. Πάντως σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να υποκρύπτεται κάποιο υποκείμενο πρόβλημα,  όπως κάποια νευρολογική νόσος ή κάποια νευρολογική ανατομική ανωμαλία, που να προκαλεί την νυχτερινή ενούρηση, ξεκαθάρισε ο κ. Δημητριάδης. Μάλιστα είπε, ότι στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, δεν εντοπίζεται πρόβλημα. ?Επομένως ο λόγος που θα πρέπει να το αντιμετωπίζουμε, είναι η κοινωνικοποίηση του παιδιού, είναι ότι το παιδί περιθωριοποιείται, δεν μπορεί να κοιμηθεί σε ένα σπίτι φίλου, δεν μπορεί να συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες που απαιτούν το να μείνει έξω από το σπίτι ένα βράδυ. Μετά την ηλικία που το παιδί πηγαίνει στην 1η δημοτικού, θα πρέπει να το θεωρούμε πρόβλημα και να ζητούμε εξειδικευμένη βοήθεια?.