Μία στέγη για τον Ράτζα

Φυλακίστηκε από τους Ταλιμπάν και βασανίστηκε επί ένα μήνα, όταν μέλος της οικογένειάς του σκοτώθηκε στο Πακιστάν, κατάλαβε πως η ευκαιρία για μία καλύτερη ζωή ήταν στρωμένη μόνο με εμπόδια και σίγουρα δε βρίσκεται στην πατρίδα του. Έτσι βρήκε τη δύναμη να τα υπομείνει όλα: το ταξίδι με τα πόδια, την έλλειψη χρημάτων και στέγης, τους ληστές και τους λαθροδιακινητές τους οποίους συνάντησε. 

Η ιστορία του 26χρονου Raja Veis Muhammad μπορεί να είναι μία ιστορία άγνωστη σε εμάς, αλλά είναι μία ακόμα ιστορία προσφυγιάς, από αυτές που συνήθως ακούμε σαν παραμύθια, γιατί ξεχάσαμε τις ιστορίες των δικών μας. Η περίπτωσή του ήταν γνωστή στο «Χ», αφού ο νεαρός μετανάστης ζει νόμιμα για περίπου δύο χρόνια στην Κομοτηνή. Είχαμε μιλήσει μαζί του για την προσπάθεια που κάνει να σταθεί στα πόδια του ξένος σε μία άγνωστη χώρα, αλλά είχαμε διαπιστώσει και το λόγο που ο νεαρός είχε επιλέξει να ζήσει στην πόλη μας, αφού εδώ βρήκε ανθρώπους φιλόξενους, με διάθεση να του προσφέρουν ένα πιάτο φαί αλλά κυρίως τη συντροφιά τους σε έναν πρόσφυγα, που αναγκάστηκε να αφήσει πίσω του μητέρα και αδέρφια.

Στην Κομοτηνή ο Raja βρέθηκε τυχαία. Χρειάστηκε να περπατήσει έξι μήνες με τα πόδια από το Πακιστάν, να περάσει από Αφγανιστάν, Ιράν, Τουρκία και να εισέλθει στη χώρα μας παράνομα από τον ποταμό Έβρο. Εκεί συνελήφθη μαζί με άλλους μετανάστες και κρατήθηκε για 6 περίπου μήνες στο κέντρο μεταναστών στη Βέννα Ν. Ροδόπης. Όντας έγκλειστος κίνησε τις διαδικασίες και κατάφερε να πάρει προσωρινό άσυλο στη χώρα μας. Όταν αφέθηκε ελεύθερος από τη Βέννα δεν είχε τα χρήματα για να φτάσει μακριά. Άλλωστε δεν είχε ένα συγκεκριμένο προορισμό, ήθελε να πάει κάπου όπου μπορεί να εργαστεί και ζήσει μία καλύτερη ζωή. Την Κομοτηνή την επέλεξε, αλλά και τον επέλεξε, αφού σε ένα παράπηγμα απέναντι από τις εργατικές κατοικίες του Κικιδίου, ο μετανάστης από το Πακιστάν βρήκε προσωρινή στέγη. 

Ο χειμώνας άλλωστε και η απουσία χρημάτων δεν του επέτρεπε να συνεχίσει το ταξίδι του.  Έμεινε εκεί για κάποιους μήνες, μέχρι τα μέσα Ιανουαρίου του 2014, όταν μία περίεργη φωτιά έκαψε το φτωχόσπιτο. Τότε οι κάτοικοι των εργατικών κατοικιών Κικιδίου που γνωρίζουν τον φιλήσυχο και εργατικό νεαρό του εξασφάλισαν σπίτι  προσωρινά. Το τελευταίο διάστημα φιλοξενείται προσωρινά σε χώρο στις εργατικές κατοικίες στο Κικίδιο. 

Όμως μία καταγραφή που ξεκίνησε εκεί από στελέχη του πρώην ΟΕΚ, σημερινού ΟΑΕΔ, ανέδειξε τον κίνδυνο ο 26χρονος να μείνει άστεγος και στην κυριολεξία στο δρόμο. Αμέσως υπήρξε κινητοποίηση εκ μέρους των ανθρώπων που τον γνωρίζουν στη γειτονιά και στο χωριό στο Κικίδιο για να βρεθεί μία λύση για τη στέγαση του νεαρού μετανάστη. Φυσικά από μόνοι τους δε μπορούν να εξασφαλίσουν τη στέγη, αλλά μπορούν να βοηθήσουν αν χρειαστεί προσωπική εργασία. Γι’ αυτό και κάνουν έκκληση σε οποιονδήποτε μπορεί να βοηθήσει. Ένας πρόσφυγας μπορεί να βρει μία νέα πατρίδα στην Κομοτηνή, ας τον βοηθήσουμε.