Μετανάστες στον τόπο τους οι ψαράδες του Ιμέρου

Ένα πρόβλημα γνωστό, αλλά δυστυχώς επαναλαμβανόμενο, που ανάγκασε επαγγελματίες αλιείς να γίνουν μετανάστες στον ίδιο τους τον τόπο, σημειώθηκε και φέτος στο λιμάνι του Ιμέρου. Πρόκειται για το παγκοίνως γνωστό πρόβλημα εισόδου και εξόδου των αλιευτικών σκαφών στο λιμάνι, το οποίο κλείνει από τη συσσώρευση φυκιών σε συνδυασμό με το μικρός βάθος, με αποτέλεσμα να καθίσταται απαγορευτική κάθε διέλευση. Συσκέψεις επί συσκέψεων έχουν πραγματοποιηθεί κατά καιρούς στην Κομοτηνή, οπότε και έχει διατυπωθεί πολλάκις των αίτημα των επαγγελματιών να βρεθεί μία μόνιμη λύση για το λιμάνι, το οποίο σε κάθε κακοκαιρία και κυρίως μετά από την επικράτηση νοτίων ανέμων μπαζώνει από τα φύκια με αποτέλεσμα να γίνεται απροσπέλαστο. Τα φύκια συγκεντρώνονται στην είσοδο του λιμανιού, όπου λόγω του μικρού βάθους η διέλευση των αλιευτικών σκαφών δυσχεραίνει. Πέρσι τέτοια εποχή ένα επαγγελματικό αλιευτικό από τον Ίμερο, έμεινε για δύο μέρες καθηλωμένο στην είσοδο του λιμένα. Με τη βοήθεια του γερανού είχε επιτευχθεί η μετακίνησή του, αφού οι λιμενικές αρχές της περιοχής δεν έχουν τη δυνατότητα να συνδράμουν σε παρόμοια συμβάντα, καθώς δε διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό, γι’ αυτό και σε κάθε περίπτωση καλούνται ιδιώτες. 

Το πρόβλημα στο δίαυλο του λιμανιού προέκυψε και φέτος, όμως, όπως διαπίστωσε ο «Χ» και ανάγκασε τους ψαράδες να μετακινηθούν στο λιμάνι της Μαρώνειας, προκειμένου να μπορέσουν να εργαστούν, αφού στον ένα μήνα από τότε που παρατηρήθηκε το πρόβλημα, κανένας φορέας δεν ανταποκρίθηκε, ώστε να προχωρήσει τουλάχιστον ο καθαρισμός του. Από τους 20 επαγγελματίες – ιδιοκτήτες καϊκιών ελάχιστοι, μετρημένοι στα δάχτυλα ενός χεριού δουλεύουν σήμερα στο λιμάνι του Ιμέρου. 

Για περισσότερα από 15 χρόνια θυμάται να υπάρχει το πρόβλημα στην είσοδο του λιμανιού ο Στέφανος Γκαμπράνης επαγγελματίας αλιέας για περισσότερα από 30 χρόνια. Με τη χιλιότσα του εργάζεται όλα αυτά τα χρόνια στον Ίμερο και θυμάται όταν στο παρελθόν η θάλασσα έφτανε πιο μέσα, ενώ σήμερα έχει τραβηχτεί, με συνέπεια να έχει μειωθεί το βάθος στο δίαυλο και τα καΐκια και οι τράτες να μη μπορούν να περάσουν. Ο ίδιος δε φεύγει από το λιμάνι και με μανούβρες και ειδικούς χειρισμούς βγάζει τη βάρκα του και ψαρεύει. Την ανάγκη εκβάθυνσης του λιμανιού τόνισε στο «Χ» ο επαγγελματίας αλιέας Χρυσάφης Δόνγκας, ο οποίος συνεχίζει να ψαρεύει στον Ίμερο «μένουμε γιατί μπορούμε και περνάμε, αλλά αν κάνει θάλασσα θα ξανακλείσει», παραδέχεται την ίδια στιγμή. 

Οι προπέλες των καϊκιών σκαλώνουν στα φύκια, σβήνουν και δεν μπορούν να προχωρήσουν. Αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στο λιμάνι του Ιμέρου με τους αλιείς να οδηγούνται σε αναγκαστική μετακίνηση στη Μαρώνεια, ώστε να μπορέσουν να βγάλουν το μεροκάματο σε μία πολύ δύσκολη οικονομική εποχή, στην οποία ακόμα και οι υπάρχουσες υποδομές για τους αλιείς αποδεικνύονται επιεικώς απαράδεκτες.