Μαθήματα τέχνης μέσα σε ένα κτίριο ?κομψοτέχνημα

Μαθήματα τέχνης σε ένα κτίριο…κομψοτέχνημα θα κάνουν τα μέλη του Συλλόγου Καλλιτεχνών Ροδόπης «Αθηνίων». Το παράδειγμα του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας ακολουθεί ο Δήμος Κομοτηνής για την Παπαδριέλλειο Πινακοθήκη και έτσι και αυτή ανοίγει για το κοινό χάρη στην ενεργοποίηση εθελοντών της πόλης μας. Η δημιουργία δημοτική πινακοθήκης στην Κομοτηνή αποτέλεσε όραμα και προσπάθεια του αειμνήστου δημάρχου Γ. Παπαδριέλλη, του οποίου το όνομα φέρει, που συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε από τους διαδόχους του. Η δημοτική πινακοθήκη εφοδιάστηκε με μια αξιόλογη δωρεά της Κ.Ε.Δ.Κ.Ε. εις μνήμη του Γ. Παπαδριέλλη και εγκαινιάστηκε επί δημαρχίας Δημήτρη Κοτσάκη, στις 18/05/2009. Το κτήριο στο οποίο στεγάζεται η πινακοθήκη χτίστηκε από τον Ζαφείριο Στάλιου μεταξύ 1903-1905 ως οικεία και βρίσκεται  στην οδό Γ. Κονδύλη 64. Λίγα χρόνια πριν, στις αρχές τις δεκαετίας 1880, είχε αρχίσει να λειτουργεί ο ατμοκίνητος αλευρόμυλος της οικογένειας στο ακριβώς απέναντι οικόπεδο. Η οικογένεια Στάλιου ήρθε στην Κομοτηνή από την Ξάνθη, όπου είχε ήδη επιδείξει σημαντικό κοινωφελές έργο με την ανέγερση εκπαιδευτηρίου. 

Χρειάστηκε να περάσει μία τετραετία εργασιών για να ολοκληρωθεί πλήρως η ανακαίνιση, εσωτερική και εξωτερική, του κτιρίου. Άλλωστε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, κυρίως τοιχογραφίες και οροφογραφίες, κατέστησαν την ανακαίνιση εξαιρετικά απαιτητική. Η οικεία Στάλιου στην Κομοτηνή, ανήκει στη γενιά εκείνη των αρχοντικών που εισάγουν νέα στοιχεία στην εξωτερική και εσωτερική διακόσμηση των κατοικιών. Στοιχεία που εισάγονται με χρονολογική καθυστέρηση από τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ανατολικής Ευρώπης, με τα οποία μεγαλέμποροι της Θράκης όπως η οικογένεια Στάλιου, είχαν τακτικές συναλλαγές. Είναι επιβεβαιωμένο άλλωστε ότι τα αρχικά κεραμίδια καθώς και οι χειρολαβές (σπανιολέτες) των παραθύρων, είχαν εισαχθεί από τη Μασσαλία. Το ίδιο ισχύει και για τον πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο, με τοιχογραφίες και οροφογραφίες. Είναι χαρακτηριστικό των θρακιώτικων κατοικιών να κοσμούνται με τοιχογραφίες κυρίως οι άνω όροφοί τους (όπως συμβαίνει και με την οικεία Σκουτέρη). Στην πόλη μας δυστυχώς, το κτήριο αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα δείγματα της τέχνης αυτής που σώζονται ως τις μέρες μας. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι ένα κτίριο, τόσο συνδεδεμένο με την ζωγραφική τέχνη, κρίθηκε κατάλληλο για να φιλοξενήσει τη δημοτική πινακοθήκη.

H διαχείριση της Παπαδριέλλειου Πινακοθήκη δόθηκε στο Σύλλογο Καλλιτεχνών Ροδόπης «Αθηνίων», μετά και από ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Το μοντέλο αυτό έχει εφαρμοστεί στο Μουσείο της Πανδρόσου, το οποίο σήμερα λειτουργεί με την στήριξη και τη συνδρομή της Οικολογικής Ομάδας Πανδρόσου. «Πρόκειται για έναν σύλλογο που ασχολείται με τα εικαστικά. Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι θα ήταν μία καλή ιδέα να πάρουν το υπόγειο και να το λειτουργήσουν σαν εργαστήρι και παράλληλα να έχουν την υποχρέωση, όσο θα είναι εκεί να δείχνουν το κτίριο και στους επισκέπτες», εξήγησε η Νατάσα Λιβεριάδου πρόεδρος στη Δημοτική Κοινωφελής  Επιχείρηση  Πολιτισμού  – Παιδείας  Αθλητισμού.

Σήμερα στην Πινακοθήκη υπάρχουν εκθέματα, έργα Ελλήνων καλλιτεχνών, νεότερων αλλά και ήδη καταξιωμένων, όπως οι Θανάσης Στεφόπουλος, Κλεοπάτρα Δίγκα, Εύα Μελά, Μαρία Κτιστοπούλου, Μαρίνα Μαραβελάκη, και πολλοί άλλοι ακόμη. Προσφέρουν ένα μικρό πανόραμα των κινημάτων ζωγραφικής που παρατηρήθηκαν στην ελληνική τέχνη, κυρίως στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα κι έτσι, μια ευκαιρία περιήγησης στην ιστορία της νεότερης ελληνικής ζωγραφικής και των τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν από τους εικαστικούς μας καλλιτέχνες. Η γνωριμία γίνεται μέσα από έργα νατουραλιστικά και αφηρημένης τέχνης, από άλλα με έντονα στοιχεία εξπρεσιονισμού, κάποια με μικτές τεχνικές όμως και με σύγχρονα υλικά (πλεξιγκλάς). Όλα τα παραπάνω θα αναδειχθούν όταν πλέον οι άνθρωποι του συλλόγου θα αρχίσουν μαθήματα εκεί.