Το "κουρμπάνι" των Αγίων Θεοδώρων

Σε αρκετά μέρη, του βόρειου ελλαδικού χώρου κυρίως, συνηθίζονται σε γιορτές διαφόρων αγίων τα Κουρμπάνια, τα οποία αποτελούν μορφή δημοφιλούς θυσιαστικής εκδήλωσης, και συνεχίζουν την παράδοση πανάρχαιων, αρχέγονων λατρευτικών δοξασιών και συνηθειών. Η λέξη Κουρμπάνι προέρχεται από την τουρκική λέξη kurban, που σημαίνει θύμα, και λέγεται το ζώο που θυσιάζεται, καθώς και η θυσιαστική λειτουργία στο σύνολο της. Σύμφωνα με το εθιμικό τελετουργικό, προσφέρεται στην εκκλησία ως τάμα ή αγοράζεται από την οικεία εκκλησιαστική επιτροπή κάποιο ζώο, του οποίου το κρέας, αφού μαγειρευτεί και ευλογηθεί από τον ιερέα, μοιράζεται στο εκκλησίασμα.

Ένα τέτοιο κουρμπάνι, ουσιαστικά ένα γεύμα αγάπης, στήθηκε στον οικισμό των Αγίων Θεοδώρων Ροδόπης με μέριμνα των της εκκλησιαστικής επιτροπής και των κατοίκων. Νωρίτερα είχαν τελεστεί θρησκευτικές λειτουργίες στην εκκλησία του χωριού, με τους κατοίκους να ανταλλάσουν ευχές και χρόνια πολλά. Το γεύμα σε καζάνια με προϊόντα που προσέφεραν όσοι θέλησαν να τιμήσουν τη γιορτή του Αγίου Πνεύματος και μαγειρεμένο από ανθρώπους με μεράκι προσφέρθηκε σε όλους απλόχερα.