Κουρευτείτε! Είναι για καλό σκοπό

Ένα κοριτσάκι 5,5 ετών και μία μητέρα έγκυος στο τρίτο της παιδί είναι ίσως οι πιο συγκινητικές περιπτώσεις συνανθρώπων που δώρισαν τα μαλλιά τους, για να φτιάχνουν περούκες για πάσχοντες συνανθρώπους μας.  Η καμπάνια Δωρεάς Μαλλιών για παιδιά με Καρκίνο, ξεκίνησε ενημερωτικά και υποστηρικτικά σε δυο Οργανισμούς στην Αμερική.  Στην Ελλάδα μέχρι το Νοέμβριο του 2014 υπήρχαν περισσότεροι από 200 δωρητές,  ενώ όσοι ξεκίνησαν την προσπάθεια ήταν έτοιμοι να δημιουργήσουν την ελληνική καμπάνια για να δωρίζουν περούκες στα ελληνικά ιδρύματα.  

«Ονομάζομαι Μελίνα Κωνσταντινίδη και είμαι 24 χρονών, σπουδάζω μαγειρική και ενώ ξεκίνησα μόνη μου, τώρα υπάρχει μια ομάδα 7 ατόμων, φοιτητών, δημοσιογράφων και σπουδαία ονόματα της κομμωτικής, όπως ο Θοδωρής Οικονομάκης και ο Σταύρος Πυράκης, που είναι οι φύλακες άγγελοι και υποστηρικτές στην προσπάθεια μου να δημιουργήσουμε τον Οργανισμό στην Ελλάδα», έλεγε η συντονίστρια της ομάδας ξεκινώντας πρόσφατα την προσπάθεια αυτή. Εκείνη ήταν η πρώτη που ξεκίνησε την καμπάνια στην Ελλάδα. Ενημερώθηκε και έστειλε τη δική της κοτσίδα στην Αμερική. Αυτό το γεγονός την ενέπνευσε να φέρει την εκστρατεία την Ελλάδα. Το παράδειγμά της συνεχίσουν σήμερα πολλά κομμωτήρια σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. 

Πρόκειται για την εκστρατεία Donate Hair-Donate Love, σε ελεύθερη μετάφραση «Δώρισε τα μαλλιά σου στα παιδιά με καρκίνο». Στην Κομοτηνή αυτό μπορεί να το κάνει κανείς στο κομμωτήριο «Όραμα» που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την Αρμένικη Εκκλησία. «Συμμετέχουμε στην καμπάνια, κουρεύουμε τα μαλλιά δωρεάν και στέλνουμε τις κοτσίδες για να γίνουν περούκες», είπε η ιδιοκτήτρια του κομμωτηρίου Ευρυδίκη Κομνηνού.

Για να γίνει δωρεά πρέπει να πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις.  Τα μαλλιά θα πρέπει να είναι 20 εκατοστά και άνω και να είναι φυσικά και όχι βαμμένα ή έστω όχι καταστρεμμένα από ντεκαπάζ ή άλλες διαδικασίες. Αυτό γίνεται γιατί το κόστος επανόρθωσης της τρίχας είναι ιδιαίτερα μεγάλο, εξήγησε η ιδιοκτήτρια του κομμωτηρίου.  Επίσης είναι αποδεκτές κοτσίδες κομμένες χρόνια πριν, αρκεί να ήταν καλά διατηρημένες χωρίς υγρασία. Μαλλιά με γκρίζες ή λευκές τρίχες. Μαλλιά με διαφορετικό μήκος αρκεί το μεγαλύτερο μέρος τους να αγγίζει τα 20 εκατοστά. Για τη διαδικασία κοπής αρχικά λούζεται και χτενίζεται καλά ο δωρητής. Αμέσως μετά η κομμώτρια κάνει τη μέτρηση, δένεται με λάστιχο το σημείο, κόβεται και μπαίνει στην άκρη η κοτσίδα. Όλα αυτά γίνονται δωρεάν από κομμωτήριο όπως δωρεάν γίνεται το υπόλοιπο κούρεμα και η περιποίηση για να αποχωρήσει ο δωρητής. 

Για να δημιουργεί μία περούκα απαιτούνται αρκετές κοτσίδες, που δεν επεξεργάζονται στην Ελλάδα, αλλά αποστέλλονται στο εξωτερικό. «Εμείς ως συνεργαζόμενο κομμωτήριο κουρεύουμε δωρεάν τις κοτσίδες και τις συγκεντρώνουμε και τις παραδίδουμε», είπε η κ. Κομνηνού. Εδώ και δύο εβδομάδες τρέχει η συγκεκριμένη καμπάνια στην Κομοτηνή και στο διάστημα αυτό συγκεντρώθηκαν 40 κοτσίδες. Σχεδόν ένα μήνα τρέχει αυτή η καμπάνια στην Ελλάδα και έχουν συγκεντρωθεί 380 κοτσίδες συνολικά. Στην πόλη μας η ανταπόκριση είναι συγκινητική είπε η κ. Κομνηνού. «Έρχονται άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Το μικρότερο παιδί που κουρέψαμε ήταν 5,5 ετών. Είδε τη μητέρα της όταν ήρθε σπίτι, κουρεμένη, την ρώτησε γιατί το έκανε αυτό και όταν η μητέρα της εξήγησε, ήθελε να κάνει το ίδιο. Τότε την έφερε και την κουρέψαμε. Ο κόσμος έχει αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια και μάλιστα όταν έρχεται κόσμος που δεν μπορεί να δωρίσει τα μαλλιά του φεύγει απογοητευμένος». 

Για την αγορά μίας περούκας απαιτούνται 1.000 με 1.200 ευρώ και φυσικά για την οικογένεια ενός πάσχοντα, η εμφάνιση μπαίνει σε δεύτερη μοίρα, όταν το άτομο παλεύει για να κρατηθεί στη ζωή. Αυτό φυσικά δεν ισχύει και δεν πρέπει να ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, ειδικά όταν πρόκειται για μικρά παιδιά. Πολύ σύντομα, για την ακρίβεια σήμερα,  παραδίδεται η πρώτη περούκα που προέρχεται από την Κομοτηνή. 

Φτιάχτηκε από τις πρώτες κοτσίδες που έστειλε στο ειδικό εργοστάσιο της Γερμανίας το κομμωτήριο Όραμα. Θα την παραλάβει ένα επτάχρονο κορίτσι από τη Χαλκιδική, που πάσχει από λευχαιμία. Έχασε τα μαλλιά της και «ντρέπεται να πάει στο σχολείο και τις άλλες δραστηριότητες της», είπε η κ. Κομνηνού. Όταν έμαθε ότι πολύ σύντομα θα παραλάβει την περούκα δεν είχε καμία απαίτηση ως προς το χρώμα και το μήκος, παρά μόνο να μάθει από πού προέρχεται για πει ένα μεγάλο ευχαριστώ!