Ο Κομοτηναίος άλτης με διεθνή καριέρα πηδάει 2,31 μέτρα και ταξιδεύει τη Ροδόπη στους Ολυμπιακούς αγώνες του Ρίο Για τον αθλητισμό: «Δεν έχουμε ακόμη εδραιώσει την θέση του αθλητισμού στην κοινωνία μας και δεν του έχουμε δώσει την θέση που του αρμόζει» Για την Κομοτηνή: «Είμαι τυχερός, γιατί βρέθηκα σε έναν πάρα πολύ καλό σύλλογο, την Ολυμπιάδα, και σε έναν άξιο προπονητή, τον Γιώργο Δαστερίδη» Συνέντευξη Διονύσης Βοργιάς
Σκεφτείτε ένα εμπόδιο περίπου δύο μέτρα και αναλογιστείτε πόσο δύσκολο θα ήταν να σκαρφαλώσετε πάνω από αυτό. Τώρα σκεφτείτε έναν πήχη όχι δίμετρο αλλά στα 2,31 μέτρα και έναν άνθρωπο να πηδάει πάνω από αυτόν. Αυτή είναι και η επίδοση με την οποία ο Κομοτηναίος άλτης Κώστας Μπανιώτης εξασφάλισε την συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο.
Μπορεί να μην ανέβηκε στο βάθρο στο τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου στο Πεκίνο, αλλά θα ταξιδέψει τη Ροδόπη στη Βραζιλία! Με δυο προσπάθειες άκυρες στα 2,31 μέτρα, ο Κ. Μπανιώτης έκανε τα αδύνατα δυνατά και σε ένα άλμα «όλα ή τίποτα» πέρασε το όριο για την πρόκριση, εξασφαλίζοντας αφενός την τότε συμμετοχή στον τελικό του Παγκοσμίου κι αφετέρου τη μελλοντική εκπροσώπηση της Ελλάδας γενικότερα και ειδικότερα του νομού μας στην κορυφαία αθλητική διοργάνωση της τετραετίας.
Σε μια εποχή που η Ροδόπη έχει μείνει κάπως πίσω στον αθλητισμό, ένας άνθρωπος γέννημα θρέμμα του τόπου και μεγαλωμένος στο στίβο της Ολυμπιάδας Κομοτηνής κάνει καριέρα διεθνή αλλά δεν ξεχνάει τους συμπολίτες του που τον στηρίζουν. Εμείς του μιλήσαμε για τα πάντα: Παγκόσμιο και Ολυμπιακούς, για την ομορφιά του κλασικού αθλητισμού αλλά και τη μοναξιά ενός άλτη, την πολιτισμική «προίκα» της Ελλάδας που δεν θα την πάρει κανένα …μνημόνιο, και πολλά ακόμη.
Το επίπεδο στο άλμα εις ύψος ανεβαίνει κάθε χρόνο. Πως ήταν το φετινό Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Πεκίνο και τι κρατάτε από την εμφάνισή σας;
-Ήταν το κορυφαίο παγκόσμιο πρωτάθλημα των τελευταίων χρόνων και, ειδικότερα για το αγώνισμα του άλματος εις ύψος, ήταν ίσως το υψηλότερο επίπεδο που υπήρξε ποτέ. Αγωνίστηκα σε έναν πολύ δύσκολο προκριματικό, καθώς ήταν στο τέλος του παγκοσμίου πρωταθλήματος και συμμετείχαμε 41 αθλητές για να διεκδικήσουμε 12 θέσεις για τον τελικό. Είχα προετοιμαστεί πολύ καλά για τον αγώνα, έχοντας την εμπειρία και από προηγούμενες διοργανώσεις. Το σημαντικό είναι πως ήξερα και από πριν ότι έπρεπε να πηδήξω ψηλά για να μπω στον τελικό, κάτι που έγινε στον προκριματικό. Μετά στον τελικό σίγουρα ήθελα μια καλύτερη εμφάνιση αλλά είμαι ικανοποιημένος με την πρόκριση στον τελικό και στους Ολυμπιακούς του Ρίο.
Πολλές οι αναμνήσεις σας από την Ολυμπιάδα Κομοτηνής. Πείτε μας δυο λόγια για τα πρώτα βήματα ενός αθλητή στην Κομοτηνή.
-Από παιδί ήμουν στις ακαδημίες της Ολυμπιάδας Κομοτηνής, ενώ ακόμη είμαι αθλητής της ομάδας. Με συνδέουν πολλά με την Κομοτηνή, όποτε μπορώ την επισκέπτομαι και χαίρομαι που απολαμβάνω την στήριξη και την αγάπη των συμπολιτών μου, που μου δίνουν σίγουρα πολύ μεγάλη δύναμη. Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάς από την επαρχία αυτό το δρόμο και δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι αθλητές που έχουν βγει στην Ελλάδα είναι από την επαρχία. Με σκληραγώγησε πάρα πολύ η προπόνηση στην Κομοτηνή και σίγουρα με έκανε να πεισμώσω, για να πετύχω όλα αυτά που ονειρευόμουν. Είμαι τυχερός, γιατί βρέθηκα σε έναν πάρα πολύ καλό σύλλογο και σε έναν προπονητή, τον Γιώργο Δαστερίδη, ο οποίος με «αγκάλιασε», με πρόσεξε κι έδωσε τα πάντα για το καλύτερο μέλλον μου.
Το άλμα εις ύψος πρόκειται για ένα μοναχικό άθλημα, ενώ προετοιμάζεστε όλη τη χρονιά για μια «χούφτα» άλματα;
-Είναι τελείως διαφορετικό από ένα ομαδικό αγώνισμα. Εμείς προπονούμαστε όλο το χρόνο με στόχο δύο τρεις αγώνες όλη τη χρονιά. Προσπαθούμε να μεγιστοποιήσουμε την απόδοσή μας και δεν φτάνει να είμαστε μόνο σε καλή κατάσταση σωματικά, αλλά πρέπει να είμαστε καλά και ψυχολογικά και πνευματικά, για να μπορέσουμε να φτάσουμε σε ένα αποτέλεσμα. Αυτό είναι πολύ σκληρό και δύσκολο, ωστόσο αυτή είναι και η ομορφιά του. Σε δυναμώνει σαν άνθρωπο, παίρνεις ρίσκα, πολλές φορές βρίσκεσαι με την πλάτη στον τοίχο αλλά σίγουρα γίνεσαι καλύτερος. Αυτή είναι η ομορφιά του κλασικού αθλητισμού.
Ειδικά στον χώρο που δραστηριοποιείστε οι ευκαιρίες είναι λίγες και τα χρήματα ακόμη λιγότερα;
-Στον κλειστό αθλητισμό που βρίσκομαι, ακόμη κι όταν υπήρχαν χρήματα, δεν υπήρχαν μεγάλες αποδοχές. Συνήθως είναι ερασιτεχνικός αθλητισμός που παίζουν άλλα πράγματα ρόλο. Όμως σίγουρα έχει πληγεί γενικότερα ο αθλητισμός και το σημαντικότερο μειονέκτημα κι εκεί που πάσχουμε περισσότερο είναι ότι δεν έχουμε ακόμη εδραιώσει την θέση του αθλητισμού στην κοινωνία μας και δεν του έχουμε δώσει την θέση που του αρμόζει. Στα πρακτικά ζητήματα έχουν αποκοπεί πλέον οποιαδήποτε κίνητρα για κάποιο παιδί, ώστε να αφιερώσει χρόνο και προσωπική ζωή στον αθλητισμό. Αυτό είναι μεγάλο λάθος.
Τελικά λύση στην κρίση του αθλητισμού υπάρχει ή έχει συμπαρασυρθεί από τη γενικότερη κρίση της χώρας;
-Πρέπει να κάτσουμε όλοι μαζί τώρα, για να βελτιώσουμε την κατάσταση. Η Ελλάδα έχει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, όπως η δημοκρατία, ο αθλητισμός, η μουσική και γενικά ο πολιτισμός. Αυτή είναι η προίκα μας, η ταυτότητά μας και δεν μπορεί να μας την πάρει κανείς. Και φυσικά δε μπορεί να μας την πάρει και μία οικονομική κρίση. Εκεί πρέπει να επενδύσουμε κατά την άποψή μου, κι έτσι θα βγούμε από την κρίση.
Την ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, τον Πανθρακικό, πως τον βλέπετε φέτος;
-Ο Πανθρακικός μας έχει κάνει περήφανους όλα τα τελευταία χρόνια και είναι λογικό να υπάρχουν άνοδοι και κάθοδοι. Αυτό που ξέρω είναι πως έχει έναν μεγαλομέτοχο ο οποίος αγαπάει πολύ την ομάδα και την στηρίζει με όλη του τη δύναμη. Πρέπει να υπάρξει καθαρό μυαλό και να μην παίρνονται αποφάσεις εν θερμώ. Όπως μπορώ να αντιληφθώ σε ένα ομαδικό άθλημα όπως το ποδόσφαιρο είναι μία πορεία μηνών, για να καταλήξεις στο αποτέλεσμα. Πρέπει να υπάρξει ηρεμία και σίγουρα, αν νιώσουν τα παιδιά ότι έχουν τη στήριξή μας, θα έρθουν και τα αποτελέσματα.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
