Κομοτηνή: Ενεχυροδανειστήρια φούσκες

Δημιουργήθηκαν εν μέσω κρίσης, επένδυσαν σε αυτήν και την ανάγκη του κόσμου της περιοχής για ρευστό αλλά η κρίση άγγιξε τώρα και αυτά. Ο λόγος για τα ενεχυροδανειστήρια της Κομοτηνής. 

Η κρίση, βέβαια, είναι η μία παράμετρος για τα λουκέτα σε ενεχυροδανειστήρια ή τα καταστήματα ανταλλαγής τιμαλφών αντικειμένων, αφού η έρευνα του «Χ» στο Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης έδειξε ότι υπάρχει και μια ακόμη παράμετρος, αυτή της στέρησης νομιμότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Επαγγελματικό και Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Ροδόπης έγινε μόλις μία έγγραφη επαγγελματία για υπηρεσίες ενεχυρίασης και  αυτή εντός του 2013. 

Τα ενεχυροδανειστήρια ή τα καταστήματα ανταλλαγής τιμαλφών αντικειμένων, αυξήθηκαν σαν μανιτάρια, ιδιαίτερα από το 2012 και έπειτα στο κέντρο της Κομοτηνής. Φυσικά αυτό δεν ήταν παρά σημείο των καιρών στην προσπάθεια μιας μερίδας του κόσμου να αποκτήσει πρόσβαση σε μετρητά. Καθώς η ρευστότητα στην αγορά έπνεε τα λοίσθια, η κίνηση σε παρόμοια καταστήματα αυξάνονταν καθημερινά, είτε για την απευθείας πώληση αντικειμένων είτε για την εξασφάλιση μετρητών, εντόκως, αφήνοντας ως ενέχυρο συνήθως κοσμήματα. 

Η κρίση για τα ενεχυροδανειστήρια ήταν μία ευκαιρία για «χρυσές» …δουλειές. Η οικονομική κρίση και η δυσχέρεια των Ελλήνων ν’ ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, άλλωστε οδήγησαν πολλούς στην πόρτα ενός ενεχυροδανειστηρίου. Ρολόγια, χρυσαφικά, πολύτιμοι λίθοι, τηλεοράσεις, laptop, έπιπλα, πίνακες, αντίκες, ενεχυριάζονταν για λίγα χρήματα. 

Τα χρέη στις πιστωτικές κάρτες, τα δάνεια, το πάθος του τζόγου, τα προβλήματα υγείας, ακόμη και η κάλυψη των καθημερινών αναγκών, καμιά φορά ανάγκασαν πολίτες να βγάλουν στο «σφυρί» αγαπημένα τους αντικείμενα, γιατί δεν ήθελαν ή δεν μπορούσαν να καταφύγουν σε τραπεζικό δανεισμό.

Πόσοι όμως από όσους κατά καιρούς δραστηριοποιήθηκαν στην Κομοτηνή σε υπηρεσίες ενεχυρίασης ήταν πραγματικά νόμιμοι; Ακόμα και παρέμβαση υπουργού είχαν προκαλέσει οι δράσεις των ενεχυροδανειστών, αφού πανελλαδικά είχαν γίνει 1.136 αναγγελίες τέτοιων δραστηριοτήτων και πράγματι η παραβατικότητα, με βάση στοιχεία του ΣΔΟΕ, από τις αρχές του 2013 έφτανε το 59%. Μία επίσκεψη σε ενεχυροδανειστήριο αρκούσε να κάνει κάποιος για να διαπιστώσει ότι για ένα αντικείμενο καθαρής αξίας 1.000 ευρώ έδιναν 150 ευρώ και αν ο πολίτης μέσα σε έναν μήνα επέστρεφε να το πάρει πίσω θα έπρεπε να δώσει 50 ευρώ. 

Η αύξηση όσων καταφεύγουν στα καταστήματα ανταλλαγής κοσμημάτων είχε προκαλέσει και την παρέμβαση της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή, η οποία με ανακοίνωσή της καλούσε τους πολίτες που κάνουν χρήση αυτών των υπηρεσιών να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στην πώληση αντικειμένων. Προέτρεπε τους καταναλωτές να καταφεύγουν στο Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας, που αποτελεί έναν δημόσιο φορέα που υπάγεται στο υπουργείο Ανάπτυξης, προκειμένου να έχουν μια αξιόπιστη εκτίμηση της αξίας των κοσμημάτων που ανταλλάσσουν ή να απευθύνονται σε άλλες αξιόπιστες εταιρείες που εγγυώνται την ακρίβεια στην εκτίμηση χρυσού ή άλλων πολύτιμων μετάλλων. Με επιφύλαξη θα πρέπει να αντιμετωπίζουν επίσης τις διαφημιστικές καταχωρίσεις και τα φυλλάδια που υπόσχονται ιδιαίτερα υψηλές τιμές αγοράς για τα πολύτιμα μέταλλα, αλλά και να είναι εκ των προτέρων ενήμεροι για την τιμή τους στην αγορά, καθώς επίσης να ερευνούν ή να συγκρίνουν τις τιμές που προσφέρονται. 

Σε ό,τι αφορά την πώληση παρόμοιων αντικειμένων μέσω Διαδικτύου, οι καταναλωτές καλούνταν να επικοινωνούν με τη ΓΓΚ για να ενημερώνονται για το αν η επιχείρηση στην οποία επιθυμούν να απευθυνθούν είναι καταγεγραμμένη στο μητρώο προμηθευτών που συνάπτουν συμβάσεις από απόσταση και να διερευνούν για την αξιοπιστία της επιχείρησης, αλλά και τους ακριβείς όρους και τις προϋποθέσεις των συναλλαγών. Οι καταναλωτές διατηρούν το δικαίωμα ματαίωσης της συναλλαγής εντός 15 ημερών από την παραλαβή του χρηματικού ποσού. 

Πολλά από τα ενεχυροδανειστήρια που άνοιξαν εν μια νυκτί στην Κομοτηνή έκλεισαν εν μια νυκτί αφήνοντας πίσω τους κλειστά καταστήματα και παίρνοντας μόνο τον χρυσό που κανείς δεν ξέρει που ακριβώς πήγε και σε ποιά μορφή.