Σε πόλεμο συνθημάτων μεταξύ των φοιτητικών παρατάξεων της ΠΑΣΠ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ εξελίχθηκε, η κατά τ’ άλλα, ειρηνική πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου στην Κομοτηνή. Το σημείο αφετηρίας ήταν έξω από το κτίριο της Παλιάς Νομικής, χώρος που σηματοδοτεί τους φοιτητικούς αγώνες. Στις 3:30, ήταν προγραμματισμένη η προσυγκέντρωση και λίγο μετά τις 4 το απόγευμα η πορεία ξεκίνησε διασχίζοντας τους άδειους από αυτοκίνητα δρόμους της πόλης. Δυναμική και με παλμό η φετινή πορεία έδωσε το στίγμα στην πολιτική ηγεσία του τόπου, ότι οι αγώνες του ΄73 κατά της Χούντας των Συνταγματαρχών, δε διαφέρουν από τους σημερινούς των εργαζομένων για την επιβίωση τους. Με πανό και συνθήματα οι φοιτητές αριστερών παρατάξεων καταδίκασαν την κυβέρνηση του μνημονίου, ενώ αντίθετα η πολυάριθμη παράταξη που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ αρκέστηκε στα συνθήματα κατά της δεξιάς ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, υπέρ της δημόσιας δωρεάν παιδείας και φωνάζοντας το καθιερωμένο σύνθημα “Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία”.
Το μήνυμα είναι ισχυρό και απευθύνεται σε όσους κυβερνούν και κυβέρνησαν τον τόπο, είπαν στα συνθήματα τους οι φοιτητές για την επέτειο του Πολυτεχνείου. “Το Πολυτεχνείο ζει, σε αγώνες μας καλεί”, πρόσθεσαν καλώντας όσους πολίτες κρεμάστηκαν από τα μπαλκόνια, να γίνουν ένα με την πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Δεν είναι γιορτή, είπαν από την άλλη οι αριστερές παρατάξεις, αλλά εξέγερση και ο αγώνας για την ελευθερία. Φτάνοντας προς το μνημείο Εθνικής Αντίστασης, μέλη αναρχικών σχημάτων κρέμασαν πανό στο ηρώο, κίνηση στην οποία προχώρησαν και αριστερά σχήματα, επιλέγοντας να αναρτήσουν πανό στην είσοδο της εθνικής τράπεζας. Στεφάνια με κόκκινα γαρύφαλλα κατέθεσαν εκπρόσωποι των φοιτητών, των εκπαιδευτικών, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, ο πρόεδρος του εργατικού κέντρου, ο δήμαρχος Κομοτηνής κ.α . Από την άλλη γαλανόλευκα στεφάνια κατέθεσαν τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, κρατώντας ελληνικές σημαίες, υπό τους ήχους συνθημάτων της ΠΑΣΚ ενάντια τους. Με τον εθνικό ύμνο απάντησε η ΔΑΠ, φωνάζοντας ότι η Κύπρος είναι ελληνική, για να εισπράξει την απάντηση των φοιτητών της ΠΑΣΠ ότι η Κύπρος “ανήκει στο λαό της”. Το σκηνικό που προβλημάτισε και τους φορείς που βρίσκονταν εκεί, τελικά έληξε μετά από λίγα λεπτά προς ικανοποίηση όλων, ωστόσο ο δήμαρχος Κομοτηνής εισέπραξε τα αρνητικά σχόλια φοιτητή, που “είναι ΠΑΣΟΚ”. Στην Κομοτηνή να σημειωθεί ότι πραγματοποιήθηκαν δύο ξεχωριστές πορείες, καθώς το ΠΑΜΕ κατέθεσε στεφάνια και πραγματοποίησε την καθιερωμένη πορεία του, μετά τις 6 το απόγευμα της 17ης Νοέμβρη.
Το Πολυτεχνείο σηματοδοτεί τους αγώνες του ελληνικού λαού
Η χώρα περνάει δύσκολα και δεν είναι καιρός για ευχολόγια, είπε στις δηλώσεις του ο γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ και αντιδήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Μανανάς . “Σαν γραμματέας του τοπικού ΠΑΣΟΚ, το μεγάλο αυτό κόμμα που γεννήθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας, πραγματικά θα δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε για να σωθεί η χώρα. Πέρα από τα λάθη, πέρα από τις αρρυθμίες, είναι μια επέτειος που μας δίνει δύναμη και αισιοδοξία για να προχωρήσουμε περισσότερο”. Το Πολυτεχνείο και οι αγώνες του ελληνικού λαού ενάντια στην Χούντα θα πρέπει να προβληματίσουν τους κυβερνώντες είπε ο πρόεδρος του εργατικού Κέντρου Κομοτηνής Παντελής Μαγαλιός, καλώντας τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν το μέλλον τους. Δεν μπορεί να πληρώνουν πάντα οι εργαζόμενοι, δεν μπορεί να πληρώνει πάντα η μισθωτή εργασία όλους τους φόρους και κάποιοι να διαφεύγουν, πρέπει να πάρουν το μήνυμα των καιρών”, είπε καταλήγοντας. Το μήνυμα της 17ης Νοέμβρη είναι διαχρονικό, είναι ένα μήνυμα που μιλάει για ισονομία, ισοπολιτεία, για δημοκρατία και την ειρήνη, είπε ο περιφερειακός σύμβουλος, Γιάννης Νικολαΐδης. “Είναι το μήνυμα της δωρεάν παιδείας για όλους, το μήνυμα της πρόσβασης στα αγαθά της δημοκρατίας ίσα προς όλους”.
Ημέρα μνήμης για την αντίσταση του λαού, όπως εκφράστηκε με την κινητοποίηση της νεολαίας, χαρακτήρισε τη χθεσινή ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης, λέγοντας ότι είναι μια ημέρα περισυλλογής και αντιστοίχησης της μνήμης σ’ αυτό που συμβαίνει στη χώρα. “Αυτό που μπορεί να γίνει και πρέπει να γίνει είναι η συνειδητοποίηση ότι και σήμερα η πατρίδα μας περνάει μια πάρα πολύ δύσκολη πολιτική – οικονομική – κοινωνική περίοδο. Οι μορφές πάλης και αντίστασης έχουν διαφοροποιηθεί, αυτό όμως που δεν πρέπει να διαφοροποιηθεί και δεν πρέπει να αλλάξει είναι η διάθεση, η βούληση και η αγωνιστικότητα του λαού, να αντισταθεί απέναντι και στο ότι προσβάλλει τις στοιχειώδεις συνθήκες αξιοπρέπειας του ίδιου, της οικογενείας και των παιδιών του”.
ΣΥΡΙΖΑ: “Τότε η δικτατορία των τανκς, σήμερα η δικτατορία των banks“
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου να αποτελέσει το παράδειγμα για τη σημερινή ελληνική κοινωνία, είπε ο Απόστολος Κουτάβας γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ. Να σημειωθεί ότι οι εκπρόσωποι του κόμματος κατέθεσαν ξεχωριστά στη μία το μεσημέρι της Πέμπτης, λουλούδια αντί για στεφάνια στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης. Χειροκρότησαν τους ήρωες και τα θύματα του Πολυτεχνείου, λέγοντας πως “είστε αθάνατοι”. Είναι ισχυρό και διαχρονικό το μήνυμα, είπε στις δηλώσεις του ο κ. Κουτάβας, εκτιμώντας ότι, οι πολίτες πολύ γρήγορα θα κάνουν τη δική τους, επανάσταση για ανατρέψουν την τριτο-κομματική κυβέρνηση με τη συμμετοχή και ακροδεξιών. “Πριν 38 χρόνια είχαμε την δικτατορία των τανκς, σήμερα έχουμε τη δικτατορία των banks και των αγορών. Η συγκυβέρνηση χέρι-χέρι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και τους ακροδεξιούς του ΛΑΟΣ με επικεφαλής τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο, θα συνεχίσει στα χνάρια του Παπανδρέου. Πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και θα συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική”. Ο κ. Κουτάβας έκανε λόγο για συνασπισμό εξουσίας που θα αποτελείται από τις δυνάμεις της Αριστεράς, τις προοδευτικές δυνάμεις και τους πολίτες που απεγκλωβίζονται από τα κόμματα του μνημονίου. “Έτσι ώστε να υπάρχει άλλη προοπτική για τη χώρα μας, μία ελπίδα για τη νέα γενιά και τους ανθρώπους της εργασίας του μόχθου και τους συνταξιούχους”.
ΕΜΔΥΔΑΣ Θράκης:
Το Πολυτεχνείο μάθημα ενάντια στην υποταγή
Οφείλουμε να χτίσουμε το Πολυτεχνείο της Εποχής μας, να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας για ανατροπή των μνημονιακών κυβερνήσεων και πολιτικών, αναφέρει σε μήνυμα της η ΕΜΔΥΔΑΣ Θράκης. Τονίζει επίσης ότι η ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη 1973 αποτέλεσε κορυφαία στιγμή της αντιδικτατορικής πάλης του λαού και της νεολαίας. “ Το κεντρικό σύνθημα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία – Εθνική Ανεξαρτησία” που καταγράφηκε ανεξίτηλα στην κοινωνική συνείδηση του λαού, αποτελεί και σήμερα σε συνθήκες “οικονομικής δικτατορίας” από την Κυβέρνηση την Τρόϊκα και τα αλλεπάλληλα μνημόνια, κυρίαρχα συνθήματα που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, από το καλοκαίρι και μετά, στις μεγαλειώδης απεργιακές κινητοποιήσεις, στις καταλήψεις, στις γεμάτες με την οργή του λαού πλατείες, αποτελούν την σημερινή αντίσταση και πάλη του λαού μας για ανατροπή των μνημονιακών κυβερνήσεων και πολιτικών”. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι ένα μάθημα ενάντια στην ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό και την υποταγή. “Είναι ένα μάθημα ότι, όταν ο λαός θέλει, μπορεί”, καταλήγει η ανακοίνωση των μηχανικών του δημοσίου, για την επέτειο των 38 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Νοσοκομειακοί γιατροί Θράκης: “Θα αναπτύξουμε πρωτοβουλίες για να καλύψουμε τις ανάγκες περίθαλψης του λαού”
Θα αγωνισθούμε για να κάνουμε πράξη τους στόχους της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αναφέρουν σε ανακοίνωση της η Ένωση ιατρών νοσοκομείων κέντρων υγείας Θράκης (ΕΙΝΟΚΥΘ). Η ένωση υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση δεν εκφράζει την βούληση του ελληνικού λαού ούτε προέκυψε από την λαϊκή εντολή και είναι προϊόν κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος. “Ο ελληνικός λαός απέρριψε και αντιτάχθηκε με αγωνιστικό σθένος και αποφασιστικότητα στην πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μια πολιτική που υπηρέτησε με βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα τα συμφέροντα των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, περιφρόνησε την λαϊκή βούληση εξαπατώντας τον λαό και καταρράκωσε την εθνική κυριαρχία πλήρως υποταγμένη στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Τον Νοέμβρη του 1973, η εξέγερση του Πολυτεχνείου συσπείρωσε και τότε τον ελληνικό λαό και εξέφρασε τον πόθο του να απαλλαγεί από την χούντα που υφάρπαξε με την βία την εξουσία, κατέλυσε την δημοκρατία και καταδυνάστευε την χώρα για 6 χρόνια με την στήριξη πάλι ξένων κέντρων. Η ηρωική εξέγερση σε πολύ λίγες ημέρες οδήγησε στην πτώση τον Γ. Παπαδόπουλο και τις πολιτικές μαριονέτες που παρίσταναν την κυβέρνησή του. Μετά 38 χρόνια, οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού οδήγησαν στην κατάρρευσή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και στην παραίτηση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου. Αλλά όπως και το 1973, δεν επετράπη στον ελληνικό λαό να εκφράσει δημοκρατικά την βούλησή του. Τότε ένας στυγνότερος δικτάτορας τον αλυσόδεσε ακόμη πιο σφιχτά και, πριν το καθεστώς του καταρρεύσει με την σειρά του, πρόλαβε να ολοκληρώσει τον αντεθνικό του ρόλο στην Κύπρο. Σήμερα, ο θλιβερός συρφετός των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, αντί να καταψηφίσει την μισητή κυβέρνηση, ενέκρινε άλλη μια φορά τα σχέδια του Γ. Παπανδρέου και των αφεντικών του στην ΕΕ και το ΔΝΤ, να καταργήσει στην πράξη το Κοινοβούλιο, να κουρελιάσει το Σύνταγμα και με την σύμπραξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και σε συνεργασία με τον Α. Σαμαρά και τον Γ. Καρατζαφέρη να προσπαθήσει να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό με μια κυβέρνηση που προορίζεται να «εφαρμόσει την οικονομική πολιτική που απορρέει από τις δανειακές συμβάσεις». Την κυβέρνηση αυτή οφείλουμε να την ανατρέψουμε.
Τώρα, που όλες οι μάσκες έπεσαν, ξέρουμε. “Ξέρουμε ότι το βάρος της σωτηρίας της χώρας πέφτει στα δικά μας και όχι στα δικά τους χέρια”, καταλήγει η ανακοίνωση με την επισήμανση ότι “οι γιατροί θα σταθούμε δίπλα στις ανάγκες του χειμαζόμενου λαού, στους αγώνες του για κοινωνική απελευθέρωση, λαϊκή κυριαρχία και εθνική αξιοπρέπεια, θα αναπτύξουμε πολλαπλές πρωτοβουλίες σε ένα ευρύ δίκτυο αλληλεγγύης για να καλύψουμε τις ανάγκες περίθαλψης του λαού που του αποστερούν μέρα με τη μέρα οι κρατικές υπηρεσίες”.
Όταν ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία…
Κάθε χρόνο, όπως και φέτος, γιορτάζουμε και τιμούμε στις 17 Νοεμβρίου την επέτειο της θυσίας του Πολυτεχνείου. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 αποτέλεσε την κορυφαία αντιφασιστική εκδήλωση στα εφτά χρόνια της δικτατορίας. Φέρνουμε στη μνήμη μας τους νέους, τους φοιτητές, τους εργάτες και ολόκληρο τον ελληνικό λαό που αγωνίστηκαν για την Ελλάδα και τη Δημοκρατία. Αυτούς που δε δίστασαν να θυσιάσουν τη ζωή τους για την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της λαϊκής κυριαρχίας διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή όχι μόνο για εκείνους αλλά και για τις επόμενες γενιές. Το Πολυτεχνείο λοιπόν, δεν είναι μια απλή σχολική γιορτή ή μια ευκαιρία για κομματικές δηλώσεις. Είναι μια μνήμη, ένα χρέος, μια πληγή…
Ξεχωριστή γιορτή στο Λύκειο Ιάσμου
Κόντρα στο βαρύ κλίμα των ημερών και γεμάτοι ζήλο και ενθουσιασμό οι μαθητές και οι καθηγήτριες του Λυκείου Ιάσμου ξέφυγαν από την πεπατημένη με την ιδιαίτερη εκδήλωση που διοργάνωσαν στο Πνευματικό κέντρο Ιάσμου. Μαθητές όλων των τάξεων υπό την καθοδήγηση των καθηγητριών κ. Βάσως Λαμπράκη και κ. Φρόσως Ανδρεαδάκη και με την τεχνική υποστήριξη της κ. Νάσιας Γεωργιάδου απέδειξαν ότι οι μνήμες παραμένουν ζωντανές και τα μηνύματα του Πολυτεχνείου επίκαιρα όσα χρόνια και αν περάσουν. Η θεατρική ομάδα του σχολείου ανέβασε μια ιδιαίτερη παράσταση βασισμένη στην πραγματικότητα και εμπνευσμένη από την καθημερινότητα των νέων σήμερα. Η υπόθεση αφορούσε μια παρέα μαθητών που προσπαθούσε να οργανώσει τη σχολική γιορτή για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η ιστορία εξελισσόταν σε μια σχολική αίθουσα. Πρωταγωνιστές ήταν: η Ελευθερία, η Νάντια, ο Οδυσσέας, ο Βίκτωρ, ο Κοσμάς, ο Μπουράκ και η Νεφέλη. Τα παιδιά αυτά έψαχναν υλικό πάσης φύσεως: ποιήματα, τραγούδια, ηχητικά ντοκουμέντα, φωτογραφίες, αφίσες, πλακάτ, και προσπαθούσαν να τα βάλουν σε μια λογική σειρά για να στήσουν τα γιορτή τους. Μέσα από αυτή την προσπάθεια γεννιούνται διάλογοι που αναδεικνύουν τους χαρακτήρες τους και προβάλλουν τις απόψεις τους. Έτσι, υπήρχαν οι αντιδραστικοί τύποι, οι ενεργητικοί και οι πιο παθητικοί. Κάποιοι ενδιαφέρονταν να συμβάλλουν με κάθε τρόπο, ενώ άλλοι θεωρούσαν πως τα γεγονότα δεν τους άγγιζαν, εφόσον είχαν καλύτερα πράγματα να κάνουν και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να χάσουν μάθημα. Ωστόσο, στο τέλος, όλοι βοήθησαν.
Κατά τη διάρκεια της πλοκής διαβάστηκαν ποιήματα από μαθητές του σχολείου και ακούστηκαν τραγούδια από τη χορωδία. Ποιήματα που οι περισσότεροι γνωρίζουμε και τραγούδια που όλοι σιγοτραγουδάμε τέτοιες μέρες ξεσήκωσαν τους μαθητές. Στο τέλος της γιορτής διαβάστηκε προσκλητήριο νεκρών. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο και το πιο δυνατό χειροκρότημα.
Οι νέοι έχουν άποψη και δε διστάζουν να την εκφράσουν
Η Μαρία υποστηρίζει πως ο αγώνας του Πολυτεχνείου ήταν μια θυσία της νεολαίας για την υπεράσπιση των προσωπικών δικαιωμάτων και την ελευθερία του λόγου. Προσθέτει πως και οι σημερινοί νέοι θα τολμούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο, αν τους στερούσαν την ελευθερία τους, για να διεκδικήσουν τα όνειρά τους και ένα καλύτερο μέλλον. Η Εμπρού δηλώνει ότι τιμά τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, καθώς θυσίασαν τη ζωή τους για χάρη των επόμενων γενιών και ότι θα ήθελε και η ίδια να βρισκόταν εκεί. «Τους θυμόμαστε σήμερα και όσα χρόνια και αν περάσουν», επισημαίνει καταληκτικά. Ο Νίκος, περήφανος, χαρακτηρίζει το Πολυτεχνείο: «Μεγάλη επέτειο, γιορτή της δημοκρατίας, ηρωική κίνηση των φοιτητών για να ζούμε ελεύθεροι εμείς σήμερα». Ο Οζέρ και ο Ισμαήλ τονίζουν πως οι άνθρωποι αυτοί πολέμησαν για εμάς, για να έχουμε εμείς ένα καλύτερο μέλλον και περισσότερες ευκαιρίες. Η Ελένη αναφέρει χαρακτηριστικά: « Μπορεί η νεολαία να περιφρονείται, αλλά ο αγώνας και οι απόψεις της κυριαρχούν σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Άλλωστε είναι η μοναδική που μπορεί να αντισταθεί και να αλλάξει τον κόσμο!». Εντούτοις, κάποιοι έκαναν λόγο και για τη γενιά του Πολυτεχνείου στις μέρες μας, για όλους αυτούς δηλαδή που κυνηγούν μόνο την επαγγελματική και οικονομική επιτυχία. Αυτούς που έχουν ξεχάσει τα ιδανικά τους και πρόδωσαν τα όνειρά τους. Αυτούς που κατακρίνουν τη νεολαία σε κάθε προσπάθειά της να εξασφαλίσει ένα καλύτερο και πιο δίκαιο μέλλον. Αυτοί που συχνά γίνονται υποχείρια κρατικών μηχανισμών και κάποιοι εκ των οποίων κατέχουν μόνιμη θέση στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ίσως σήμερα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα όσο ποτέ. Τα συνθήματα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», « Λαέ πεινάς-γιατί τους προσκυνάς» αποκτούν και πάλι σάρκα και οστά. Ακούγοντάς τα προβληματιζόμαστε και αναρωτιόμαστε αν οι σημερινοί Έλληνες μπορούν να σταθούν αντάξιοι των προγόνων τους. Αυτών που διεκδίκησαν με αυταπάρνηση και αυτοθυσία τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τον κόσμο και τον άνθρωπο. Ας θεωρήσουμε, όμως, αυτούς τους ανθρώπους πρότυπα και τον αγώνα τους δίδαγμα για να αντλούμε δυνάμεις, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το δρόμο που εκείνοι χάραξαν. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, στο πίσω μέρος του νου μας τους στίχους: «Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα!»
Στην εκδήλωση του Λυκείου Ιάσμου, πήραν μέρος οι εξής μαθητές:
Τσαταλμπασίδου Ραφαέλα, Καραβοκύρη Γεωργία, Μαυρίκου Άννα, Σελήμ Αϊχάν, Καρά Λεμάν, Μουεμίν Λαλέ, Σουφλέρη Κατερίνα, Φεημή Αϊσεγκιούλ, Γιουσούφ Εμπρού, Κυριακού Δημήτρης, Λεχούδη Ελένη, Μηνάς Νίκος, Μπουράκ Αγιάν, Σελήμ Αιχάν, Χατζίδης Γιάννης, Αγά Καδήρ, Αλή Τσαούς Αικούτ, Αμετσίκ. Τολγκά, Ατλάζ Οζέρ, Αμχέτ Ισμαήλ, Ζάρα Μαρία, Κερτσέκ Αρζού, Κορτ μπερνά, Κυριάκου Δημήτρης, Μαντραντζή Γκιουλτσήν, Μολλά Μπαχάρ, Μουεμίν Λαλέ, Ποιμενίδης Νίκος, Τσαμπάζ Μπερίν, Φεράτ Νιχάλ και Χισήμ Σελτσούκ.
Άννα Μαυρίκου
Το μήνυμα είναι ισχυρό και απευθύνεται σε όσους κυβερνούν και κυβέρνησαν τον τόπο, είπαν στα συνθήματα τους οι φοιτητές για την επέτειο του Πολυτεχνείου. “Το Πολυτεχνείο ζει, σε αγώνες μας καλεί”, πρόσθεσαν καλώντας όσους πολίτες κρεμάστηκαν από τα μπαλκόνια, να γίνουν ένα με την πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Δεν είναι γιορτή, είπαν από την άλλη οι αριστερές παρατάξεις, αλλά εξέγερση και ο αγώνας για την ελευθερία. Φτάνοντας προς το μνημείο Εθνικής Αντίστασης, μέλη αναρχικών σχημάτων κρέμασαν πανό στο ηρώο, κίνηση στην οποία προχώρησαν και αριστερά σχήματα, επιλέγοντας να αναρτήσουν πανό στην είσοδο της εθνικής τράπεζας. Στεφάνια με κόκκινα γαρύφαλλα κατέθεσαν εκπρόσωποι των φοιτητών, των εκπαιδευτικών, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, ο πρόεδρος του εργατικού κέντρου, ο δήμαρχος Κομοτηνής κ.α . Από την άλλη γαλανόλευκα στεφάνια κατέθεσαν τα μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, κρατώντας ελληνικές σημαίες, υπό τους ήχους συνθημάτων της ΠΑΣΚ ενάντια τους. Με τον εθνικό ύμνο απάντησε η ΔΑΠ, φωνάζοντας ότι η Κύπρος είναι ελληνική, για να εισπράξει την απάντηση των φοιτητών της ΠΑΣΠ ότι η Κύπρος “ανήκει στο λαό της”. Το σκηνικό που προβλημάτισε και τους φορείς που βρίσκονταν εκεί, τελικά έληξε μετά από λίγα λεπτά προς ικανοποίηση όλων, ωστόσο ο δήμαρχος Κομοτηνής εισέπραξε τα αρνητικά σχόλια φοιτητή, που “είναι ΠΑΣΟΚ”. Στην Κομοτηνή να σημειωθεί ότι πραγματοποιήθηκαν δύο ξεχωριστές πορείες, καθώς το ΠΑΜΕ κατέθεσε στεφάνια και πραγματοποίησε την καθιερωμένη πορεία του, μετά τις 6 το απόγευμα της 17ης Νοέμβρη.
Το Πολυτεχνείο σηματοδοτεί τους αγώνες του ελληνικού λαού
Η χώρα περνάει δύσκολα και δεν είναι καιρός για ευχολόγια, είπε στις δηλώσεις του ο γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ και αντιδήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Μανανάς . “Σαν γραμματέας του τοπικού ΠΑΣΟΚ, το μεγάλο αυτό κόμμα που γεννήθηκε μετά την πτώση της δικτατορίας, πραγματικά θα δώσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε για να σωθεί η χώρα. Πέρα από τα λάθη, πέρα από τις αρρυθμίες, είναι μια επέτειος που μας δίνει δύναμη και αισιοδοξία για να προχωρήσουμε περισσότερο”. Το Πολυτεχνείο και οι αγώνες του ελληνικού λαού ενάντια στην Χούντα θα πρέπει να προβληματίσουν τους κυβερνώντες είπε ο πρόεδρος του εργατικού Κέντρου Κομοτηνής Παντελής Μαγαλιός, καλώντας τους εργαζόμενους να διεκδικήσουν το μέλλον τους. Δεν μπορεί να πληρώνουν πάντα οι εργαζόμενοι, δεν μπορεί να πληρώνει πάντα η μισθωτή εργασία όλους τους φόρους και κάποιοι να διαφεύγουν, πρέπει να πάρουν το μήνυμα των καιρών”, είπε καταλήγοντας. Το μήνυμα της 17ης Νοέμβρη είναι διαχρονικό, είναι ένα μήνυμα που μιλάει για ισονομία, ισοπολιτεία, για δημοκρατία και την ειρήνη, είπε ο περιφερειακός σύμβουλος, Γιάννης Νικολαΐδης. “Είναι το μήνυμα της δωρεάν παιδείας για όλους, το μήνυμα της πρόσβασης στα αγαθά της δημοκρατίας ίσα προς όλους”.
Ημέρα μνήμης για την αντίσταση του λαού, όπως εκφράστηκε με την κινητοποίηση της νεολαίας, χαρακτήρισε τη χθεσινή ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης, λέγοντας ότι είναι μια ημέρα περισυλλογής και αντιστοίχησης της μνήμης σ’ αυτό που συμβαίνει στη χώρα. “Αυτό που μπορεί να γίνει και πρέπει να γίνει είναι η συνειδητοποίηση ότι και σήμερα η πατρίδα μας περνάει μια πάρα πολύ δύσκολη πολιτική – οικονομική – κοινωνική περίοδο. Οι μορφές πάλης και αντίστασης έχουν διαφοροποιηθεί, αυτό όμως που δεν πρέπει να διαφοροποιηθεί και δεν πρέπει να αλλάξει είναι η διάθεση, η βούληση και η αγωνιστικότητα του λαού, να αντισταθεί απέναντι και στο ότι προσβάλλει τις στοιχειώδεις συνθήκες αξιοπρέπειας του ίδιου, της οικογενείας και των παιδιών του”.
ΣΥΡΙΖΑ: “Τότε η δικτατορία των τανκς, σήμερα η δικτατορία των banks“
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου να αποτελέσει το παράδειγμα για τη σημερινή ελληνική κοινωνία, είπε ο Απόστολος Κουτάβας γραμματέας νομαρχιακής επιτροπής Ροδόπης του ΣΥΡΙΖΑ. Να σημειωθεί ότι οι εκπρόσωποι του κόμματος κατέθεσαν ξεχωριστά στη μία το μεσημέρι της Πέμπτης, λουλούδια αντί για στεφάνια στο μνημείο Εθνικής Αντίστασης. Χειροκρότησαν τους ήρωες και τα θύματα του Πολυτεχνείου, λέγοντας πως “είστε αθάνατοι”. Είναι ισχυρό και διαχρονικό το μήνυμα, είπε στις δηλώσεις του ο κ. Κουτάβας, εκτιμώντας ότι, οι πολίτες πολύ γρήγορα θα κάνουν τη δική τους, επανάσταση για ανατρέψουν την τριτο-κομματική κυβέρνηση με τη συμμετοχή και ακροδεξιών. “Πριν 38 χρόνια είχαμε την δικτατορία των τανκς, σήμερα έχουμε τη δικτατορία των banks και των αγορών. Η συγκυβέρνηση χέρι-χέρι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και τους ακροδεξιούς του ΛΑΟΣ με επικεφαλής τον τραπεζίτη Λουκά Παπαδήμο, θα συνεχίσει στα χνάρια του Παπανδρέου. Πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και θα συνεχίσει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική”. Ο κ. Κουτάβας έκανε λόγο για συνασπισμό εξουσίας που θα αποτελείται από τις δυνάμεις της Αριστεράς, τις προοδευτικές δυνάμεις και τους πολίτες που απεγκλωβίζονται από τα κόμματα του μνημονίου. “Έτσι ώστε να υπάρχει άλλη προοπτική για τη χώρα μας, μία ελπίδα για τη νέα γενιά και τους ανθρώπους της εργασίας του μόχθου και τους συνταξιούχους”.
ΕΜΔΥΔΑΣ Θράκης:
Το Πολυτεχνείο μάθημα ενάντια στην υποταγή
Οφείλουμε να χτίσουμε το Πολυτεχνείο της Εποχής μας, να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας για ανατροπή των μνημονιακών κυβερνήσεων και πολιτικών, αναφέρει σε μήνυμα της η ΕΜΔΥΔΑΣ Θράκης. Τονίζει επίσης ότι η ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη 1973 αποτέλεσε κορυφαία στιγμή της αντιδικτατορικής πάλης του λαού και της νεολαίας. “ Το κεντρικό σύνθημα “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία – Εθνική Ανεξαρτησία” που καταγράφηκε ανεξίτηλα στην κοινωνική συνείδηση του λαού, αποτελεί και σήμερα σε συνθήκες “οικονομικής δικτατορίας” από την Κυβέρνηση την Τρόϊκα και τα αλλεπάλληλα μνημόνια, κυρίαρχα συνθήματα που εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένων, από το καλοκαίρι και μετά, στις μεγαλειώδης απεργιακές κινητοποιήσεις, στις καταλήψεις, στις γεμάτες με την οργή του λαού πλατείες, αποτελούν την σημερινή αντίσταση και πάλη του λαού μας για ανατροπή των μνημονιακών κυβερνήσεων και πολιτικών”. Το μήνυμα του Πολυτεχνείου είναι ένα μάθημα ενάντια στην ηττοπάθεια, τον συμβιβασμό και την υποταγή. “Είναι ένα μάθημα ότι, όταν ο λαός θέλει, μπορεί”, καταλήγει η ανακοίνωση των μηχανικών του δημοσίου, για την επέτειο των 38 χρόνων από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Νοσοκομειακοί γιατροί Θράκης: “Θα αναπτύξουμε πρωτοβουλίες για να καλύψουμε τις ανάγκες περίθαλψης του λαού”
Θα αγωνισθούμε για να κάνουμε πράξη τους στόχους της εξέγερσης του Πολυτεχνείου αναφέρουν σε ανακοίνωση της η Ένωση ιατρών νοσοκομείων κέντρων υγείας Θράκης (ΕΙΝΟΚΥΘ). Η ένωση υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση δεν εκφράζει την βούληση του ελληνικού λαού ούτε προέκυψε από την λαϊκή εντολή και είναι προϊόν κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος. “Ο ελληνικός λαός απέρριψε και αντιτάχθηκε με αγωνιστικό σθένος και αποφασιστικότητα στην πολιτική της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μια πολιτική που υπηρέτησε με βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα τα συμφέροντα των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, περιφρόνησε την λαϊκή βούληση εξαπατώντας τον λαό και καταρράκωσε την εθνική κυριαρχία πλήρως υποταγμένη στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Τον Νοέμβρη του 1973, η εξέγερση του Πολυτεχνείου συσπείρωσε και τότε τον ελληνικό λαό και εξέφρασε τον πόθο του να απαλλαγεί από την χούντα που υφάρπαξε με την βία την εξουσία, κατέλυσε την δημοκρατία και καταδυνάστευε την χώρα για 6 χρόνια με την στήριξη πάλι ξένων κέντρων. Η ηρωική εξέγερση σε πολύ λίγες ημέρες οδήγησε στην πτώση τον Γ. Παπαδόπουλο και τις πολιτικές μαριονέτες που παρίσταναν την κυβέρνησή του. Μετά 38 χρόνια, οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού οδήγησαν στην κατάρρευσή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και στην παραίτηση του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου. Αλλά όπως και το 1973, δεν επετράπη στον ελληνικό λαό να εκφράσει δημοκρατικά την βούλησή του. Τότε ένας στυγνότερος δικτάτορας τον αλυσόδεσε ακόμη πιο σφιχτά και, πριν το καθεστώς του καταρρεύσει με την σειρά του, πρόλαβε να ολοκληρώσει τον αντεθνικό του ρόλο στην Κύπρο. Σήμερα, ο θλιβερός συρφετός των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, αντί να καταψηφίσει την μισητή κυβέρνηση, ενέκρινε άλλη μια φορά τα σχέδια του Γ. Παπανδρέου και των αφεντικών του στην ΕΕ και το ΔΝΤ, να καταργήσει στην πράξη το Κοινοβούλιο, να κουρελιάσει το Σύνταγμα και με την σύμπραξη του Προέδρου της Δημοκρατίας και σε συνεργασία με τον Α. Σαμαρά και τον Γ. Καρατζαφέρη να προσπαθήσει να αλυσοδέσει τον ελληνικό λαό με μια κυβέρνηση που προορίζεται να «εφαρμόσει την οικονομική πολιτική που απορρέει από τις δανειακές συμβάσεις». Την κυβέρνηση αυτή οφείλουμε να την ανατρέψουμε.
Τώρα, που όλες οι μάσκες έπεσαν, ξέρουμε. “Ξέρουμε ότι το βάρος της σωτηρίας της χώρας πέφτει στα δικά μας και όχι στα δικά τους χέρια”, καταλήγει η ανακοίνωση με την επισήμανση ότι “οι γιατροί θα σταθούμε δίπλα στις ανάγκες του χειμαζόμενου λαού, στους αγώνες του για κοινωνική απελευθέρωση, λαϊκή κυριαρχία και εθνική αξιοπρέπεια, θα αναπτύξουμε πολλαπλές πρωτοβουλίες σε ένα ευρύ δίκτυο αλληλεγγύης για να καλύψουμε τις ανάγκες περίθαλψης του λαού που του αποστερούν μέρα με τη μέρα οι κρατικές υπηρεσίες”.
Όταν ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία…
Κάθε χρόνο, όπως και φέτος, γιορτάζουμε και τιμούμε στις 17 Νοεμβρίου την επέτειο της θυσίας του Πολυτεχνείου. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του 1973 αποτέλεσε την κορυφαία αντιφασιστική εκδήλωση στα εφτά χρόνια της δικτατορίας. Φέρνουμε στη μνήμη μας τους νέους, τους φοιτητές, τους εργάτες και ολόκληρο τον ελληνικό λαό που αγωνίστηκαν για την Ελλάδα και τη Δημοκρατία. Αυτούς που δε δίστασαν να θυσιάσουν τη ζωή τους για την αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της λαϊκής κυριαρχίας διεκδικώντας μια καλύτερη ζωή όχι μόνο για εκείνους αλλά και για τις επόμενες γενιές. Το Πολυτεχνείο λοιπόν, δεν είναι μια απλή σχολική γιορτή ή μια ευκαιρία για κομματικές δηλώσεις. Είναι μια μνήμη, ένα χρέος, μια πληγή…
Ξεχωριστή γιορτή στο Λύκειο Ιάσμου
Κόντρα στο βαρύ κλίμα των ημερών και γεμάτοι ζήλο και ενθουσιασμό οι μαθητές και οι καθηγήτριες του Λυκείου Ιάσμου ξέφυγαν από την πεπατημένη με την ιδιαίτερη εκδήλωση που διοργάνωσαν στο Πνευματικό κέντρο Ιάσμου. Μαθητές όλων των τάξεων υπό την καθοδήγηση των καθηγητριών κ. Βάσως Λαμπράκη και κ. Φρόσως Ανδρεαδάκη και με την τεχνική υποστήριξη της κ. Νάσιας Γεωργιάδου απέδειξαν ότι οι μνήμες παραμένουν ζωντανές και τα μηνύματα του Πολυτεχνείου επίκαιρα όσα χρόνια και αν περάσουν. Η θεατρική ομάδα του σχολείου ανέβασε μια ιδιαίτερη παράσταση βασισμένη στην πραγματικότητα και εμπνευσμένη από την καθημερινότητα των νέων σήμερα. Η υπόθεση αφορούσε μια παρέα μαθητών που προσπαθούσε να οργανώσει τη σχολική γιορτή για την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Η ιστορία εξελισσόταν σε μια σχολική αίθουσα. Πρωταγωνιστές ήταν: η Ελευθερία, η Νάντια, ο Οδυσσέας, ο Βίκτωρ, ο Κοσμάς, ο Μπουράκ και η Νεφέλη. Τα παιδιά αυτά έψαχναν υλικό πάσης φύσεως: ποιήματα, τραγούδια, ηχητικά ντοκουμέντα, φωτογραφίες, αφίσες, πλακάτ, και προσπαθούσαν να τα βάλουν σε μια λογική σειρά για να στήσουν τα γιορτή τους. Μέσα από αυτή την προσπάθεια γεννιούνται διάλογοι που αναδεικνύουν τους χαρακτήρες τους και προβάλλουν τις απόψεις τους. Έτσι, υπήρχαν οι αντιδραστικοί τύποι, οι ενεργητικοί και οι πιο παθητικοί. Κάποιοι ενδιαφέρονταν να συμβάλλουν με κάθε τρόπο, ενώ άλλοι θεωρούσαν πως τα γεγονότα δεν τους άγγιζαν, εφόσον είχαν καλύτερα πράγματα να κάνουν και το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν να χάσουν μάθημα. Ωστόσο, στο τέλος, όλοι βοήθησαν.
Κατά τη διάρκεια της πλοκής διαβάστηκαν ποιήματα από μαθητές του σχολείου και ακούστηκαν τραγούδια από τη χορωδία. Ποιήματα που οι περισσότεροι γνωρίζουμε και τραγούδια που όλοι σιγοτραγουδάμε τέτοιες μέρες ξεσήκωσαν τους μαθητές. Στο τέλος της γιορτής διαβάστηκε προσκλητήριο νεκρών. Η εκδήλωση έκλεισε με τον Εθνικό Ύμνο και το πιο δυνατό χειροκρότημα.
Οι νέοι έχουν άποψη και δε διστάζουν να την εκφράσουν
Η Μαρία υποστηρίζει πως ο αγώνας του Πολυτεχνείου ήταν μια θυσία της νεολαίας για την υπεράσπιση των προσωπικών δικαιωμάτων και την ελευθερία του λόγου. Προσθέτει πως και οι σημερινοί νέοι θα τολμούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο, αν τους στερούσαν την ελευθερία τους, για να διεκδικήσουν τα όνειρά τους και ένα καλύτερο μέλλον. Η Εμπρού δηλώνει ότι τιμά τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου, καθώς θυσίασαν τη ζωή τους για χάρη των επόμενων γενιών και ότι θα ήθελε και η ίδια να βρισκόταν εκεί. «Τους θυμόμαστε σήμερα και όσα χρόνια και αν περάσουν», επισημαίνει καταληκτικά. Ο Νίκος, περήφανος, χαρακτηρίζει το Πολυτεχνείο: «Μεγάλη επέτειο, γιορτή της δημοκρατίας, ηρωική κίνηση των φοιτητών για να ζούμε ελεύθεροι εμείς σήμερα». Ο Οζέρ και ο Ισμαήλ τονίζουν πως οι άνθρωποι αυτοί πολέμησαν για εμάς, για να έχουμε εμείς ένα καλύτερο μέλλον και περισσότερες ευκαιρίες. Η Ελένη αναφέρει χαρακτηριστικά: « Μπορεί η νεολαία να περιφρονείται, αλλά ο αγώνας και οι απόψεις της κυριαρχούν σε κάθε πτυχή του πολιτισμού. Άλλωστε είναι η μοναδική που μπορεί να αντισταθεί και να αλλάξει τον κόσμο!». Εντούτοις, κάποιοι έκαναν λόγο και για τη γενιά του Πολυτεχνείου στις μέρες μας, για όλους αυτούς δηλαδή που κυνηγούν μόνο την επαγγελματική και οικονομική επιτυχία. Αυτούς που έχουν ξεχάσει τα ιδανικά τους και πρόδωσαν τα όνειρά τους. Αυτούς που κατακρίνουν τη νεολαία σε κάθε προσπάθειά της να εξασφαλίσει ένα καλύτερο και πιο δίκαιο μέλλον. Αυτοί που συχνά γίνονται υποχείρια κρατικών μηχανισμών και κάποιοι εκ των οποίων κατέχουν μόνιμη θέση στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ίσως σήμερα τα γεγονότα του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρα όσο ποτέ. Τα συνθήματα «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», « Λαέ πεινάς-γιατί τους προσκυνάς» αποκτούν και πάλι σάρκα και οστά. Ακούγοντάς τα προβληματιζόμαστε και αναρωτιόμαστε αν οι σημερινοί Έλληνες μπορούν να σταθούν αντάξιοι των προγόνων τους. Αυτών που διεκδίκησαν με αυταπάρνηση και αυτοθυσία τα ιδανικά της ελευθερίας, της ανεξαρτησίας, της ειρήνης, της αγάπης για τον κόσμο και τον άνθρωπο. Ας θεωρήσουμε, όμως, αυτούς τους ανθρώπους πρότυπα και τον αγώνα τους δίδαγμα για να αντλούμε δυνάμεις, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε το δρόμο που εκείνοι χάραξαν. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, στο πίσω μέρος του νου μας τους στίχους: «Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα!»
Στην εκδήλωση του Λυκείου Ιάσμου, πήραν μέρος οι εξής μαθητές:
Τσαταλμπασίδου Ραφαέλα, Καραβοκύρη Γεωργία, Μαυρίκου Άννα, Σελήμ Αϊχάν, Καρά Λεμάν, Μουεμίν Λαλέ, Σουφλέρη Κατερίνα, Φεημή Αϊσεγκιούλ, Γιουσούφ Εμπρού, Κυριακού Δημήτρης, Λεχούδη Ελένη, Μηνάς Νίκος, Μπουράκ Αγιάν, Σελήμ Αιχάν, Χατζίδης Γιάννης, Αγά Καδήρ, Αλή Τσαούς Αικούτ, Αμετσίκ. Τολγκά, Ατλάζ Οζέρ, Αμχέτ Ισμαήλ, Ζάρα Μαρία, Κερτσέκ Αρζού, Κορτ μπερνά, Κυριάκου Δημήτρης, Μαντραντζή Γκιουλτσήν, Μολλά Μπαχάρ, Μουεμίν Λαλέ, Ποιμενίδης Νίκος, Τσαμπάζ Μπερίν, Φεράτ Νιχάλ και Χισήμ Σελτσούκ.
Άννα Μαυρίκου
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
