ΚΚΕ ΑΜ-Θ: Το DEB θέλει να παγιδέψει τη μειονότητα στα συμφέροντα της αστικής τάξης της Τουρκίας

Με αφορμή το εκλογικό αποτέλεσμα στη Θράκη και τα μεγάλα ποσοστά που έλαβε το DEB, o γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Α.Μ-Θ του ΚΚΕ Δημήτρης Παπατολίδης, δημοσίευσε άρθρο. Τα σημαντικότερα σημεία του παραθέτουμε: Το εκλογικό αποτέλεσμα στην περιοχή της Θράκης και ιδιαίτερα στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης, όπου η μουσουλμανική μειονότητα αποτελεί σχεδόν το μισό του πληθυσμού, έγινε πρωτοσέλιδο στον αστικό Τύπο της χώρας, ανησύχησε τόσο τα κόμματα της συγκυβέρνησης, όσο και τις υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις που συνοδοιπορούν στο μονόδρομο της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας της ΕΕ, όπως ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και ΑΝΕΛ. Τα υψηλά ποσοστά του Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (ΚΙΕΦ ή DEB), δηλαδή του Κόμματος που είχε ιδρύσει ο Αχμέτ Σαδίκ, πρώην ανεξάρτητος βουλευτής της Ροδόπης (1989 - 1993) και που ανοιχτά στηρίζεται από την τουρκική κυβέρνηση, αξιοποιώντας το μηχανισμό του προξενείου στην περιοχή, στην ουσία ανέδειξαν τη μεγάλη επιρροή της αστικής τάξης της Τουρκίας στη μειονότητα.

Την παρέμβαση του DEB διευκόλυνε, η δράση του ναζιστικού εγκληματικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής (επίθεση σε νέο της μειονότητας στην Ξάνθη - πορείες σε χωριά και γειτονιές της μειονότητας στην Κομοτηνή) και εθνικιστικών δυνάμεων που παγίδεψαν το λαό σε μια «εθνοτική» αντιπαράθεση που διευκόλυνε την προπαγάνδα της αστικής τάξης της Τουρκίας.

Το DEB δεν είναι κόμμα από παρθενογένεση. Με τη γενική του γραμμή επιδιώκει ένα διαχωρισμό του λαού σε φυλετική, εθνοτική και θρησκευτική βάση, για να παγιδέψει τη μειονότητα στα συμφέροντα της αστικής τάξης της Τουρκίας. Όμως, ανοιχτά τάσσεται με την ΕΕ, ενώ αρκετά στελέχη του έχουν στο παρελθόν στηρίξει όλα τα κόμματα που έχουν ευθύνη για τη λεηλασία στα δικαιώματα των εργαζομένων μειονότητας και πλειονότητας. Μιλάει για δικαιώματα της μειονότητας και φυσικά δεν εννοεί τις συντάξεις πείνας, τους διαλυμένους μισθούς που έχουν τη σφραγίδα της ΕΕ και των κυβερνητικών κομμάτων, τα οποία το DEB στήριξε και στηρίζει μέσω των συναλλαγών σε Δήμους και Περιφέρειες. Το DEB καλεί όλους τους μουσουλμάνους που τους αποκαλεί «Τούρκους της δυτικής Θράκης» να παλέψουν για τα κοινά συμφέροντά τους, αλλά δε λέει με ποιον μουσουλμάνο είναι. Με αυτόν που βγάζει δισ. από την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα στα κολαστήρια των ορυχείων της Τουρκίας, με αυτούς που σήμερα έχουν φτιάξει εργολαβικά γραφεία για να στέλνουν για ένα κομμάτι ψωμί τζάμπα εργατικά χέρια στη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, στο Κατάρ ή με την εργατιά που με τον ιδρώτα και το αίμα της ποτίζει τα κέρδη των καπιταλιστών. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν είπε κουβέντα για τους δεκάδες νεκρούς εργάτες των ορυχείων στην Τουρκία. Από την άλλη, οι εθνικιστικές δυνάμεις που κηρύσσουν πατριδοκάπηλη σταυροφορία «όλων των Ελλήνων» κατά του προξενείου, επίσης δε λένε κουβέντα πως Έλληνες είναι και οι καπιταλιστές που βγάζουν δισ. από το ξεζούμισμα επίσης των Ελλήνων αλλά και ξένων εργατών.

Η κάθοδος του DEB έγινε σε μια περίοδο που οι εξελίξεις στην περιοχή είναι ανησυχητικές για τους λαούς. Τόσο η αστική τάξη της χώρας μας, όσο και της Τουρκίας, επιδιώκουν να πάρουν με διαφορετική δυναμική μερίδιο από την ενεργειακή πίτα της περιοχής. Διαμορφώνονται άξονες και αντιάξονες σε ένα συνεχώς κινούμενο έδαφος ανταγωνισμών, που όχι απλά δεν απομακρύνουν τις πιθανότητες συγκρούσεων, αλλά επιταχύνουν την όξυνση των αντιθέσεων. Η αστάθεια αυτή εκφράζεται και στο εσωτερικό των αστικών τάξεων, πολύ περισσότερο στο επίπεδο του πολιτικής.

Χωρίς ταλαντεύσεις και στρογγυλέματα, το ΚΚΕ πάλεψε από την πρώτη στιγμή για την ταξική ενότητα των εργατών, των λαϊκών στρωμάτων, ανεξάρτητα αν ανήκουν στη μειονότητα ή την πλειονότητα. Η πάλη του αυτή ήταν ασταμάτητη, μέσα από τα σωματεία, τις Λαϊκές Επιτροπές, την αυτοτελή παρουσία των Κομματικών του Οργανώσεων. Οι δεσμοί του με τη μειονότητα σφυρηλατήθηκαν μέσα από το καμίνι της ταξικής πάλης, με πρωτοπόρους ναύτες, λιμενεργάτες, εργάτες σε ορυχεία, στη βιομηχανία, οικοδόμους. Τέτοιοι ήταν οι παλιότεροι και νεότεροι κομμουνιστές που κέρδισαν, σε ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον, τεράστια εκτίμηση μέσα στη μειονότητα στα χωριά (και στις πόλεις) τους. Πρωτοπόροι του μόχθου, που δέθηκαν με τα ταξικά συνδικάτα, πρωτοστάτησαν σε απεργίες, δοκίμασαν την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία. Από αυτούς τους χώρους ήταν οι υποψήφιοι του ΚΚΕ τόσο στο ευρωψηφοδέλτιο όσο και στα περιφερειακά και στα δημοτικά ψηφοδέλτια, που άντεξαν σε πιέσεις και δεν υποχώρησαν βοηθώντας το Κόμμα να καταγράψει σημαντικά ποσοστά κύρια στην Περιφέρεια.

Προεκλογικά στα μειονοτικά χωριά, Ροδόπης, Ξάνθης και Εβρου, ιδιαίτερα τη δεύτερη βδομάδα, μόνο δύο κόμματα έκαναν περιοδείες και συγκεντρώσεις, το ΚΚΕ και το DEB. Κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, που είχε πάνω από 70%, αλλά και η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, που πήραν στις εκλογές της περιφέρειας μεγάλα ποσοστά από τη μειονότητα, ήταν εξαφανισμένα, δεν τόλμησαν να ανοίξουν αντιπαράθεση με τη λογική του DEB. Η θέση του ΚΚΕ ήταν πάντα καθαρή και κρυστάλλινη και πάνω απ' όλα δεν προσαρμοζόταν κατά την περίσταση της ψήφου.