ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΧΘΕΣ ΣΤΟΝ ΑΕΤΟΛΟΦΟ ΣΑΠΩΝ

Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής, αργότερα αντιπρόσωπος και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΑΣ Ροδόπης, τη δεκαετία του ‘90 εξελέγη πολλές φορές  βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ροδόπης, ενώ  η τελευταία του θητεία ολοκληρώθηκε το 2000. Εκείνη την χρονιά εξάλλου ήταν και πάλι υποψήφιος αλλά δεν εξελέγη. Ο Χαράλαμπος Δαμιανίδης, πατέρας του απερχόμενου αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης Παύλου Δαμιανίδη υπηρέτησε από πολλές θέσεις ευθύνης τους πολίτες της Ροδόπης και έφυγε αναπάντεχα στα 76 του χρόνια. Το βράδυ της Κυριακής άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης όπου είχε μεταφερθεί.  Η κηδεία του Χαράλαμπου Δαμιανίδη τελέσθηκε στις 11 το πρωί της Δευτέρας στο ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αετόλοφου από τον μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα. Η εκφορά έγινε από την οικεία του, στην Κομοτηνή και η σορός του μεταφέρθηκε στον Αετόλοφο Σαπών, την ιδιαίτερη πατρίδα του εκλιπόντα. Στην τελευταία του κατοικία τον συνόδευσαν εκτός από την οικογένεια του, τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ,  αρχές και φορείς του τόπου μεταξύ των οποίων οι δήμαρχοι Κομοτηνής και Μαρώνειας-Σαπών, ο πρώην υπουργός Γ. Πεταλωτής καθώς και άλλοι. 

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ήταν η τελευταία συνέντευξη που παραχώρησε στον «Χ» ο Χαράλαμπος Δαμιανίδης.  Σε εκείνη την κατάθεση ψυχής ο Μπάμπης, όπως τον αποκαλούσαν φίλοι και γνωστοί, μίλησε για το σκάνδαλο των εξοπλισμών και τον Άκη Τσοχατζόπουλο, ακόμα σχολίασε την οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και το γεγονός ότι ορισμένοι πλούτισαν εις βάρος των πολιτών.  Ακολουθεί ένα απόσπασμα της ενδιαφέρουσας συνέντευξης του Χ. Δαμιανίδη η οποία δημοσιεύτηκε στις 28 Σεπτεμβρίου του 2013 ως φόρο τιμής στη μνήμη του. 

-Τις εξελίξεις στον βαθμό που έχουν φτάσει τα πράγματα δεν μπορούσα να τις διανοηθώ. Όμως δεν μπορούσα να ζω και σε ένα ψεύτικο όνειρο πιστεύοντας ότι μία χώρα η οποία δεν έχει παραγωγική βάση, μία χώρα η οποία δανειζόταν συνεχώς θα μπορούσε να συνεχίσει έτσι, σε αυτή την πραγματικότητα. Δυστυχώς στη δύσκολη στιγμή έλειψαν και οι μεγάλοι πολιτικοί άντρες από την Ελλάδα, με αποτέλεσμα αυτοί οι οποίοι διαχειρίστηκαν την κρίση να μην μπορούν να ανταποκριθούν αλλά ούτε καν να μπορέσουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να βοηθήσουν τη χώρα. Λυπάμαι που θα το πω αλλά ακόμα και σήμερα αισθάνομαι ότι το πολιτικό κόστος είναι εκείνο το οποίο βαραίνει τη συνείδηση των κομμάτων  και η κατάληψη της εξουσίας μέσα από τον γενικό χαμό να είναι αυτοσκοπός. 

Πίστευα ότι οι Έλληνες σε αυτή τη δύσκολη στιγμή θα φανούμε ενωμένοι  και θα δώσουμε τη μάχη για να σώσουμε την χώρα. Δυστυχώς αυτό δεν έγινε και όχι μόνο δεν έγινε αυτό, αλλά σε αυτή την χώρα έχω πει πολλές φορές ότι δε βλέπω να κατοικούν μόνο Έλληνες. Μόνο Έλληνες δεν κατοικούν σε αυτή τη χώρα διότι σε όλες τις ιστορικές περιόδους το κεφάλαιο στάθηκε κοντά στη χώρα. Λέω απλά παραδείγματα, το μέγαρο που έχουμε εδώ την πρυτανεία το δώρισε κάποιος άνθρωπος ο Τσανακλής, το Σισμανόγλειο το έφτιαξε κάποιος άνθρωπος, τη Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία την έφτιαξε άλλος φωτισμένος  άνθρωπος. Σήμερα δε βλέπω να υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι που να θέλουν να βοηθήσουν την χώρα. Αντίθετα εκμεταλλεύονται τις άθλιες συνθήκες που ζει ο ελληνικός λαός για να φουσκώσουν περισσότερο τα πορτοφόλια τους. Θα περίμενα το φιλότιμο του Έλληνα να λειτουργήσει. Δυστυχώς αποδειχτήκαμε ένας λαός που δεν σκέφτεται όχι μόνο την χώρα αλλά ούτε καν το συνάνθρωπο του. Φτάσαμε σε αυτά τα επίπεδα… 

-Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε πράγματι ένα ιστορικό φαινόμενο στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, όμως μετά τον Α. Παπανδρέου θεωρώ ότι οι συνεχιστές δε μπόρεσαν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και δεν εξέφρασαν τις προσδοκίες που ο λαός είχε απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. Ο λαός από το ΠΑΣΟΚ περίμενε πολλά περισσότερα πράγματα που στη συνέχεια δεν τα είδε. Δεν θεωρώ ότι η ευκαιριακή παρουσία και η αγανάκτηση του λαού που μεταφράζεται σε ψήφο εκδικητική απέναντι σε αυτούς που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση, δίνει διέξοδο στο πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας. Θεωρώ τα κόμματα αυτά που εμφανίστηκαν τελευταία στο προσκήνιο συμπτωματικά και αποτέλεσμα της οργής ενός λαού ο οποίος δεινοπαθεί. Κατά συνέπεια δε βλέπω διέξοδο με τις σημερινές δομές. 

Θα ξεφουσκώσουν τα φαινόμενα αυτά. Σήμερα η Ελλάδα χρειάζεται ένα φωτισμένο άνθρωπο ο οποίος θα  αναστήσει την πεθαμένη ψυχή του Έλληνα, θα του δώσει όραμα και κουράγιο για να μπορεί να συνεχίσει αυτή η χώρα. Αλλιώς σήμερα δεν βλέπω διέξοδο. Αν οι εταίροι μας, οι δανειστές μας, όπως τους λέμε, γιατί δεν είναι εταίροι μας είναι δανειστές μας και κερδίζουν από την κρίση, δε θελήσουν να δουν το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδας, που είναι το δημόσιο χρέος, η Ελλάδα δεν πρόκειται να βγει από την κρίση. Πρέπει  κάποιοι να αποφασίσουν στην Ευρώπη ότι το χρέος το ελληνικό δεν αποπληρώνεται. Δεδομένου ότι ο παραγωγικός ιστός της οικονομίας αδυνατίζει και εξανεμίζεται η μεσαία τάξη που είναι ο κορμός της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Πιστεύω ότι και αυτή η τάξη έχει φτάσει στα όρια της. 

-Υπάρχουν άνθρωποι ακόμα και στην Αθήνα που με θυμούνται και επικοινωνούμε κάποιες στιγμές. Κατά τη γνώμη μου είχα μια  καλή παρουσία και στην Αθήνα. Έχω κερδίσει την εμπιστοσύνη λίγων ανθρώπων, οι οποίοι όχι μόνο επικοινωνούν μαζί μου αλλά καμία φορά ζητούν και τη γνώμη μου για ορισμένα πράγματα.

-Νοιώθω δικαιωμένος, διότι ήξερα ποιος είναι ο Τσοχατζόπουλος. Εγώ και στην παντοδυναμία του δεν τον στήριξα. Βρέθηκα στη μεταβατική περίοδο μετά τον θάνατο του Α. Παπανδρέου και στην εκλογή νέου πρωθυπουργού απέναντί του. Εγώ ήμουν οπαδός και φίλος του Αρσένη και δεν είχα εμπιστοσύνη στον Άκη γιατί δεν πίστευα ότι οι ικανότητες του ανθρώπου αυτού θα φτάνανε μέχρι το ύψιστο αξίωμα του πρωθυπουργού. Πέραν αυτού περιβάλλονταν από ανθρώπους οι οποίοι δεν ενέπνεαν εμπιστοσύνη. Αυτό δε του το είπα και προσωπικά, όταν με ρώτησε κάποια στιγμή «τι βλέπεις», του είπα «ο περίγυρος σου δεν στέκεται κοντά σου». Δε με εξέπληξε το γεγονός καθόλου ότι βρέθηκε σε αυτή τη θέση. Θα πω όμως κάτι για να συμπληρώσω τη σκέψη μου για τον Άκη.

Δεν θεωρώ ότι υπάρχει Έλληνας που πιστεύει ότι είναι αιτία της καταστροφής είναι αυτός και μόνο. Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι συνετέλεσαν, αν θέλεις να πιάσουμε από τον τόπο μας και να φτάσουμε μέχρι την Αθήνα. Κάποιοι σε κάποιες περιόδους πολιτικές έχουν πλουτίσει σε βάρος του κόσμου. Αυτό όσο και να θέλουμε να το αποκρύψουμε φωνάζει από μόνο του. Δεν χρειάζεται να το σχολιάζουμε ιδιαίτερα, όμως ήταν ένα γεγονός που ήταν αδιανόητο για εμένα να φανταστώ ότι θα έφταναν ορισμένοι άνθρωποι να κάνουν τόσα λεφτά σε μία περιφερειακή πόλη. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα της Κομοτηνής, είναι όλων των νομών της Ελλάδας. Έζησα κάποια πράγματα, έζησα το συνεταιριστικό κίνημα από εδώ μέχρι την ΠΑΣΕΓΕΣ, γνώριζα όλον αυτόν τον κόσμο και ήξερα ποιοι δουλεύουν και ποιοι δεν δουλεύουν. Ποιοι δουλεύουν για τον κόσμο και ποιοι δουλεύουν για τον εαυτό τους. Είναι ένας τομέας αλλά στην Ελλάδα όποιον τομέα και να πιάσεις θα πρέπει μετά να καθαρίσεις τα χέρια σου. Γιατί θα βρωμίσεις? 

-Όταν εγώ ονειρεύτηκα τη Σχολή αστυνομίας έκανα τα πάντα για να έρθει στην Κομοτηνή. Έδωσα μάχη για τον κάθετο άξονα που δεν τον ήθελαν ούτε οι Εβρίτες, ούτε οι Ξανθιώτες, στην αίθουσα επιχειρήσεων του Πενταγώνου υπάρχουν άνθρωποι που ζουν και ξέρουν την εμμονή μου. Είχα ορισμένα όνειρα,  γι΄ αυτά πάλεψα. Έχω ένα παράπονο γιατί δεν είδα ανάλογη στήριξη από τον τόπο μου. Έκανα πάρα πολλά. Για έναν βουλευτή ο οποίος δεν συμπλήρωσε ούτε τέσσερα χρόνια. Χάσαμε και τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης για την οποία έβγαλα και 500 εκατομμύρια, έφερα τον Αρσένη τρεις φορές στην Κομοτηνή και αναζητούσαμε κτήριο κι εγκαταστάσεις για τη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης. Σε επίπεδο προσωπικό δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος οποιουδήποτε χρώματος, φάσματος πολιτικού ή θρησκευτικού που να ήρθε στο γραφείο και να έφυγε χωρίς να έχει εξυπηρετηθεί. Έχω την άποψη ότι στο βαθμό που μου επέτρεπαν οι γνώσεις μου και οι δυνατότητες μου τις είχα εξαντλήσει, γιατί ο κόσμος τώρα με αναγνωρίζει και μου σφίγγει το χέρι. Τώρα όπου και να πάω στα χωριά ή στην πόλη ακούω τα καλύτερα λόγια, ακούω το σημαντικότερο από όλα, ότι υπήρξα αδέκαστος, ότι το μυαλό μου δεν σκέφτηκε ούτε μία στιγμή το χρήμα και αν βρεθεί άνθρωπος να με κατηγορήσει για οτιδήποτε εγώ μόνος μου θα θέσω τον εαυτό μου στη διάθεση της Δικαιοσύνης. Σαν πολιτικός το χρέος  μου το ξεπλήρωσα.

-Ευχή μου είναι να ηρεμήσει ο λαός, να μπορεί να κοιμάται το βράδυ και το πρωί να μην ξυπνάει με την αγωνία τι θα του συμβεί. Θέλω να ηρεμήσει η αγορά και να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του λαού απέναντι στη λαίλαπα που ζει αυτήν την ώρα, την πρωτοφανή καταστροφή, να μην πέσουμε σε μελαγχολία, να αντέξουμε. Αυτό είναι το όνειρο μου, να δω τον απλό άνθρωπο να ξυπνάει ήρεμος, να φύγει αυτή η αγωνία και το άγχος  του τι μας περιμένει αύριο.

-Του έδωσα μία συμβουλή από την αρχή “να μην ασχοληθεί με τα κοινά γιατί έχουμε έναν πολύ δύσκολο νομό”. Το να πολιτεύεται κανείς σε αυτόν τον τόπο είναι ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Από την ώρα που ο ίδιος όμως έχει αποφασίσει να μπει  στα κοινά ο πατέρας του θα είναι δίπλα του!