Καταντήσαμε σκουπιδότοπο τον μοναδικό πνεύμονα πρασίνου της Κομοτηνής

Το άλσος της Νυμφαίας είναι ένας πνεύμονας πρασίνου σε απόσταση αναπνοής από την πόλη της Κομοτηνής, προορισμός για όσους θέλουν να περπατήσουν, να αθληθούν ή απλά να κάνουν μία βόλτα στη φύση. Ανάμεσα σε όλους αυτούς που κατά καιρούς επισκέπτονται το δάσος είναι άνθρωποι που σέβονται το περιβάλλον, αλλά και άνθρωποι που δεν το σέβονται. Και μπορεί για τους πρώτους να μην έχουμε να σας παρουσιάσουμε στοιχεία, αφού όταν αποχωρούν από το δάσος φροντίζουν να πάρουν μαζί τους τα σκουπίδια τους, για τους δεύτερους όμως τα αποδεικτικά στοιχεία είναι ατράνταχτα και βρίσκονται διάσπαρτα σε όλη την έκταση του άλσους. 

Οι φωτογραφίες, ο αδιάψευστος μάρτυρας της τραγικής κατάστασης που επικρατεί από τη συσσώρευση σκουπιδιών σε μονοπάτια του δάσους. Τα σημεία που είναι προσβάσιμα στους ανθρώπους για την άσκηση των δραστηριοτήτων τους, εμφανίζουν δυστυχώς μία τριτοκοσμική εικόνα, με μπουκάλια, τενεκεδάκια, σακούλες, συσκευασίες φαγώσιμων, να είναι πεταμένα. 

Σε ποιον να επιρρίψουμε ευθύνες, παρά μόνο στους ασυνείδητους, στους οποίους δίνεται η ευκαιρία να απολαύσουν τη φύση και αυτοί την ανταμείβουν πετώντας όπου βρουν τα σκουπίδια τους. Οποιαδήποτε προσπάθεια καθαριότητας κι αν κάνει η υπηρεσία Καθαριότητας του Δήμου Κομοτηνής θα πέσει στο κενό, αν τη μία ημέρα οι υπάλληλοι καθαρίσουν και την επομένη οι ίδιοι συμπολίτες μας αφήσουν μέσα στο δάσος το απορρίμματά τους. Είναι να αναρωτιέται κανείς  πόσο δύσκολο είναι για κάποιον να συγκεντρώσει τα σκουπίδια του σε μία σακούλα και να τα εναποθέσει στον πλησιέστερο κάδο, από αυτούς που υπάρχουν σε όλη τη Νυμφαία. Για να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε το πράσινο κοντά στην πόλη μας, πρέπει οι ίδιοι να φροντίσουμε να παραμείνει καθαρό και πριν γκρινιάξουμε ξανά για το Δήμο ισχυριζόμενοι ότι δεν κάνει τίποτα για την καθαριότητα, ας θυμηθούμε την τελευταία φορά που πετάξαμε τα σκουπίδια μας μέσα στο δάσος, γιατί βαρεθήκαμε να πάμε μέχρι τον κάδο. 

Καταντήσαμε σκουπιδότοπο τον μοναδικό πνεύμονα πρασίνου της Κομοτηνής και αν αυτοί είμαστε, τελικά αυτό μας αξίζει!