Η κρίση γεμίζει κρεβάτια στη μαιευτική κλινική

Είναι από τις στιγμές που ευγνωμονείς γιατί το δημόσιο νοσοκομείο Κομοτηνής συνεχίζει να λειτουργεί, παρά τις Κασσάνδρες που ζητούν ακόμα και το κλείσιμο αυτού, με τα επιχειρήματα της μη ορθής λειτουργίας και της παροχής χαμηλών υπηρεσιών προς τους πολίτες, χωρίς να διατυπώνεται την ίδια στιγμή το επιχείρημα της ενίσχυσης αυτού του νοσοκομείου, το οποίο σε εποχές κρίσης, αν μη τι άλλο αποτελεί καταφύγιο για όλους ανεξαιρέτως. Τις στιγμές αυτές επιβεβαιώνεται ότι η δημόσια υγεία είναι το ύψιστο αγαθό και όταν αυτό παρέχεται από ανθρώπους με προσήλωση στο καθήκον, έστω και με τις γνωστές ελλείψεις σε προσωπικό και εξοπλισμό, τότε αναγνωρίζεις το σημαντικό έργο που επιτελείται σε ένα δημόσιο νοσοκομείο. Η γέννηση ενός παιδιού, πόσω δε μάλλον η γέννηση 16 παιδιών στη διάρκεια λίγων ημερών, είναι από τις κορυφαίες αυτές στιγμές, που κατέγραψε ο «Χ», εξαιτίας μίας προσωπικής εμπειρίας.

Οι εξετάσεις έδειξαν ότι η ώρα του τοκετού πλησιάζει. Η μητέρα υποβλήθηκε σε όλες εκείνες τις απαραίτητες διαδικασίες και άρχισε η προετοιμασία για τον τοκετό. Ο ορός μπήκε, αφού η επιλογή του φυσιολογικού τοκετού ήταν συνειδητή και ο ιατρός στη μαιευτική κλινική του Σισμανόγλειου δεν έφερε καμία αντίρρηση ως προς την επιλογή αυτή. Οι τελευταίες στιγμές όμως ανέδειξαν επιπλοκή, από αυτές που πολλές φορές δε μπορούν να προβλεφτούν. Όμως υπήρχε η ετοιμότητα εκείνη, ώστε το περιστατικό να αντιμετωπιστεί και τελικά λίγο μετά τις 9 το βράδυ της Πέμπτης 11 Δεκεμβρίου να έρθει στη ζωή με καισαρική ένα υγιέστατο αγοράκι 4.200 κιλών. Μητέρα και γιος μεταφέρθηκαν υγιείς στο θάλαμο 216 της μαιευτικής κλινικής, έναν θάλαμο που άνοιξε κατ? εξαίρεση για να φιλοξενήσει δύο λεχώνες. Γιατί κατ? εξαίρεση; Γιατί υπήρχε μεγάλος αριθμός γεννήσεων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, με αποτέλεσμα οι προβλεπόμενες κλίνες να γεμίσουν ασφυκτικά. 

Οι ημέρες παραμονής στη μαιευτική κλινική του νοσοκομείου Κομοτηνής ήταν εμπειρία, καταρχήν προσωπική, αλλά έγινε και δημοσιογραφική, όταν διαπιστώθηκε ο όγκος δουλειάς που πρέπει να διεκπεραιώσει το προσωπικό, αλλά κυρίως εξαιτίας των μαρτυριών, των ίδιων των γυναικών που επέλεξαν να γεννήσουν εκεί. Σίγουρα η κρίση είναι η αιτία να γεμίσουν περισσότερα κρεβάτια στη μαιευτική κλινική, αλλά αρκεί μόνο αυτό; Η απάντηση δόθηκε από τις ίδιες τις λεχώνες, οι οποίες παρά τους πόνους, εξαιτίας ενός φυσιολογικού τοκετού ή μίας καισαρικής, δήλωναν ικανοποιημένες από τις ιατρικές υπηρεσίες, αλλά και τη φροντίδα που δέχτηκαν στη συνέχεια, όπως και τα νεογέννητα μωρά τους. Από την Πέμπτη το βράδυ αρχίζουμε και καταγράφουμε τοκετούς. Μέχρι αργά το απόγευμα της Παρασκευής ο αριθμός των νεογέννητων έχει ανέλθει στα 13, από αυτά τα 11 είναι αγόρια, μόλις τα 2 κορίτσια. «Κέρδισαν οι άντρες», σχολιάζουν οι χαρούμενοι γονείς και συγγενείς. 

Μέχρι το Σάββατο άλλες τρεις γέννες συμπληρώνουν την καθημερινότητα στη μαιευτική κλινική Κομοτηνής και ανεβάζουν τον αριθμό των νεογέννητων παιδιών στα 16. «Αυτό είναι ένα φαινόμενο περιοδικό, συμβαίνει να προκύπτουν κατά περιόδους πολλές γεννήσεις. Γενικά όμως έχουν αυξηθεί πολύ οι γεννήσεις στη μαιευτική κλινική, ειδικά τα χρόνια της κρίσης. Την τελευταία χρονιά έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση των γεννήσεων στην κλινική μας», θα πει στο «Χ» ο Ζαφείρης Χατζηθεοφάνους επιμελητής Α? στη μαιευτική κλινική Κομοτηνής, επισημαίνοντας παράλληλα την ταυτόχρονη μείωση των τοκετών στην ιδιωτική κλινική. «Λόγω της κρίσης ο κόσμος δεν έχει πλέον χρήματα για να πληρώσει έξω τον γιατρό του και έτσι απευθύνεται στο νοσοκομείο Κομοτηνής, το οποίο βέβαια δεν υστερεί σε τίποτα». Υπάρχουν φυσικά και οι περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες ο τοκετός παραπέμπεται στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, αφού το Σισμανόγλειο δε διαθέτει μονάδα πρόωρων νεογνών. Διαθέτει όμως θερμοκοιτίδα μεταφοράς νεογνών, με την οποία εξοπλίστηκε πρόσφατα, για την ασφαλή μεταφορά από τη μαιευτική κλινική της Κομοτηνής στην Αλεξανδρούπολη. 

Στη μαιευτική κλινική του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου ο χώρος μπορεί να κατακλύζεται από συναισθήματα, όμως οι συναισθηματισμοί πρέπει να απουσιάζουν όταν πρέπει να επιβληθούν οι κανόνες υγιεινής. Έτσι τα επισκεπτήρια επιτρέπονται, αλλά πάντα με σύνεση και όχι πέραν κάποιου ωραρίου. «Οι λεχώνες πρέπει να ξεκουραστούν», λένε οι νοσηλεύτριες και οφείλεις να υπακούσεις. Η κλινική είναι καθαρή και η παρουσία των καθαριστριών είναι συνεχής. Φροντίζουν για τη σχολαστική καθαριότητα στις τουαλέτες κάθε θαλάμου, όπου φιλοξενούνται συνήθως δύο λεχώνες με τα νεογέννητα. 

Οι γιατροί, ο Ζαφείρης Χατζηθεοφάνους επιμελητής Α? στη μαιευτική κλινική Κομοτηνής, η Βέρα Αβραμίδη επιμελητής Β΄ και ο επικουρικός ιατρός κ. Ζαφειράκης, βρίσκονται εκεί να αναλάβουν κάθε τοκετό, παρέχοντας τις υπηρεσίες τους. Εκεί βρίσκεται και το νοσηλευτικό προσωπικό, μεριμνώντας για τη φροντίδα των νεογνών, το καθημερινό τους μπάνιο. Ταυτόχρονα θα δώσουν οδηγίες στις λεχώνες για το θηλασμό, για όσες τουλάχιστον θα θελήσουν να θηλάσουν. Από κοντά και οι παιδίατροι για να εξετάσουν τα μωρά και να πιστοποιήσουν την καλή τους υγεία. Οι άνθρωποι της κλινικής έχουν εκπαιδευτεί όμως και σε κάτι που δε μαθαίνεται στα πανεπιστήμια, αλλά στην πράξη και την τριβή με την καθημερινότητα στη Ροδόπη. Είναι η διαχείριση των διαφορετικών ομάδων πληθυσμού, των χριστιανών, των μουσουλμάνων, των αθίγγανων, ανθρώπων με διαφορετικές αντιλήψεις, που πρέπει όλοι να συμβιώσουν αρμονικά σε έναν χώρο νοσοκομείου. Και δείχνουν να το καταφέρνουν…

Η επιλογή της μαιευτικής κλινικής του νοσοκομείου Κομοτηνής στα χρόνια της κρίσης μπορεί ήταν αναγκαστική, μπορεί όμως να γίνει συνειδητή, όταν οι παρεχόμενες υπηρεσίες είναι υψηλού επιπέδου, το προσωπικό επαρκές, ο εξοπλισμός σύγχρονος και το περιβάλλον φιλόξενο για τη νέα ζωή.