Η ιστορία της δραχμής στα χέρια ενός Κομοτηναίου συλλέκτη

Χιλιάδες τύποι νομισμάτων από δεκάδες χώρες του κόσμου αποτελούν τη συλλογή ενός Κομοτηναίου που δηλώνει… κολλημένος με το νόμισμα, χάρτινο και μεταλλικό. Είναι ένα μεράκι που μετράει χρόνια, σχεδόν μία ζωή για τον Νίκο Παπαδόπουλο, τον Κομοτηναίο συλλέκτη νομισμάτων που παρουσίασε μέρος της τεράστιας συλλογής του στο «Χ». Δε γνωρίζει πόσα ακριβώς είναι τα νομίσματα που έχει στην κατοχή του, αλλά ξέρει ότι είναι χιλιάδες. Προέρχονται από κάθε γωνιά του κόσμου, αλλά τα αγαπημένα του είναι οι δραχμές. 

Η δραχμή είναι νομισματική μονάδα, η οποία χρησιμοποιήθηκε από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο αλλά και από το σύγχρονο ελληνικό κράτος ως το 2002. Όπως και πολλά νομίσματα της αρχαιότητας, έτσι και η δραχμή, εκτός από νομισματική μονάδα, αρχικά αποτέλεσε μονάδα μέτρησης βάρους. Ένα αργυρό τετράδραχμο, για παράδειγμα, ήταν νόμισμα αργυρό με βάρος τεσσάρων δραχμών. Για αιώνες η δραχμή ήταν ένα από τα νομίσματα του νομισματικού συστήματος του αρχαίου ελληνικού κόσμου, αφού αρκετές πόλεις-κράτη εξέδωσαν νομίσματα με το όνομα αυτό με πιο γνωστά το αργυρό δίδραχμο του Φείδωνα, το Αθηναϊκό τετράδραχμο και το τετράδραχμο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η πρώτη νομισματική μεταρρύθμιση έγινε λίγο μετά την ανάρρηση στο θρόνο του Όθωνα ως βασιλιά της Ελλάδας και την άφιξη του στο Ναύπλιο στις 25 Ιανουαρίου 1833. Με βασιλικό διάταγμα της 8ης Φεβρουαρίου 1833 «περί ρυθμίσεως του νομισματικού συστήματος», η δραχμή αντικαθιστά τον φοίνικα, νόμισμα που επιχείρησε να καθιερώσει ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1828. Η νέα νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους υποδιαιρείται σε 100 λεπτά. Από τότε και αδιάλειπτα μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2002, η δραχμή ήταν νομισματική μονάδα του σύγχρονου Ελληνικού κράτους. Η καθιέρωση της δραχμής το 1833 αποτέλεσε μια αναβίωση του ξεχασμένου μέχρι τότε νομίσματος και ήταν ακόμα μια προσπάθεια της ελληνικής πολιτείας να συνδέσει το νεοσύστατο ελληνικό κράτος με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό.

Ακόμα και νομίσματα εκείνης της εποχής έχει στη συλλογή του ο Νίκος Παπαδόπουλος.  Επίσης δεκάρες της δεκαετίας του ΄60 με τη χαρακτηριστική τρύπα στο κέντρο τους, νομίσματα των 50 λεπτών. Ακόμα και αναμνηστικό αργυρό τριαντάδραχμο του 1963. Κόπηκε στο Παρίσι σε 3 εκατομμύρια αντίτυπα για τα 100 χρόνια της τότε βασιλεύουσας δυναστείας και εικονίζονται οι πέντε βασιλείς που είχαν ως τότε βασιλεύσει. Η περιεκτικότητά του σε ασήμι ήταν 83,5% και το βάρος του 18 γραμμ.. Ήταν έργο του χαράκτη Βάσου Φαληρέα. Ένα από αυτά τα νομίσματα έχει στην κατοχή του ο κ. Παπαδόπουλος αλλά η συλλογή του δεν τελειώνει εκεί. Περιλαμβάνει ακόμα και νομίσματα της Κρητικής Πολιτείας αλλά και σπάνια δολάρια. Με ένα διάταγμα του ύπατου αρμοστή Κρήτης στις 17 Απριλίου 1900 που καταχωρήθηκε στην εφημερίδα της κυβέρνησης της Κρητικής πολιτείας ορίζονταν αποκλειστικό προνόμιο της πολιτείας το δικαίωμα κοπής νομισμάτων. Το διάταγμα όριζε σαν νομισματική μονάδα την δραχμή που την υποδιαιρεί σε 100 λεπτά. Είχε προβλεφθεί να κοπούν και χρυσά δεκάδραχμα και εικοσάδραχμα τα οποία τελικά δεν κόπηκαν. Τα κρητικά νομίσματα ήταν ιδίου βάρους και ποιότητας με τα αντίστοιχα ελληνικά και παρέμειναν με ισχύ μέχρι και μετά την ένωση. Έτσι τα χάλκινα και χαλκονικέλινα νομίσματα έμειναν σε κυκλοφορία μέχρι την 30 Ιουνίου 1923, οπότε και αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία, βάση του διατάγματος της 6 Μαρτίου 1923. Τα αργυρά νομίσματα έμειναν σε κυκλοφορία μέχρι τις 23 Ιουλίου 1929, οπότε και αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία. 

«Η συλλογή των νομισμάτων ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια», είπε ο Νίκος Παπαδόπουλος ο οποίος σήμερα είναι ένας από τους ιδιοκτήτες του Flocafe στο εμπορικό κέντρο της Κομοτηνής. «Δε θυμάμαι πως ξεκίνησα να τα μαζεύω, απλώς μου άρεσε πάντα να συλλέγω,» ανέφερε. Εκτός από συλλογή νομισμάτων έχει και μία μικρή συλλογή γραμματοσήμων, ενώ στο παρελθόν είχε συγκεντρώσει μία μικρή συλλογή όπλων, αν και όπως σημείωσε, ποτέ δεν ασχολήθηκε με το κυνήγι. «Στη συλλογή νομισμάτων υπάρχουν πολλές δραχμές σε όλη τη σύγχρονη ιστορία τους, μέχρι που ήρθε το ευρώ.  Δεκάρες, πεντάρες  που τις πρόλαβαν πολλοί γιατί βγήκαν το 1954 και έμειναν έως το 1971, έχω επίσης νομίσματα από το 1912». 

Το παλαιότερο νόμισμα (δραχμή) που έχει στην κατοχή του ο κ. Παπαδόπουλος είναι ένα πεντάδραχμο της εποχής του Όθωνα το οποίο απέκτησε μέσω ενός φίλου του. Τα περισσότερα ωστόσο φροντίζει τα αγοράσει από καταστήματα που πωλούν αντίκες. Η αξία τους δεν είναι τεράστια, παίζει ρόλο και η ποιότητα του κέρματος. Όσο πιο άθικτο είναι, τόσο ανεβαίνει η τιμή του», ανέφερε σχετικά. Περήφανος αισθάνεται ωστόσο και για δολάρια σε χαρτονομίσματα αλλά και κέρματα που διαθέτει. Τα παλαιότερα δολάρια, χρονολογούνται από το 1799 και είναι τα τεράστια κέρματα που πετούσαν στον αέρα και πυροβολούσαν οι καουμπόι. Φέρουν την εικόνα του Αμερικανού προέδρου Αβραάμ Λίνκολν και θεωρούνται ιδιαίτερα ανάμεσα στους συλλέκτες. «Κόστισε αρκετά χρήματα για να πάρω αυτά τα νομίσματα, πριν το ευρώ έδινα και 10 και 15 χιλ. δραχμές για να πάρω ένα νόμισμα», ανέφερε ο συλλέκτης. 

Πάντως στη συλλογή του κ. Παπαδόπουλου υπάρχουν και νομίσματα ξένων κρατών, εκτός από τις δραχμές. Λέβα της Βουλγαρίας, λέι της Ρουμανίας, λίρες της Τουρκίας, μάρκα της Γερμανίας, κουάτσα της Ζάμπια, ρούβλια της Ρωσίας του 1909 και πολλά ακόμα νομίσματα και χαρτονομίσματα, από τις πέντε ηπείρους του κόσμου. Έφτασαν στην κατοχή του από φίλους οι οποίοι δούλευαν στα καράβια. «Έλεγα σε φίλους που δούλευαν σε καράβια να μου φέρνουν νομίσματα από όποια περιοχή του κόσμο επισκέπτονταν. Κάθε φορά έφερναν και ένα σακουλάκι νομίσματα. Έτσι έχω νομίσματα και χαρτονομίσματα από κάθε γωνιά του κόσμου», ανέφερε.  

Τα περισσότερα τα έχει τοποθετημένα σε ειδικά άλμπουμ νομισμάτων, ωστόσο τα καινούρια που ήρθαν στην κατοχή του βρίσκονται ακόμα σε κουτιά. Ετοιμάζεται να τα κατηγοριοποιήσει και αυτά και να συνεχίσει φυσικά τη συλλογή του.