Στην Κομοτηνή όπως κάθε χρόνο αλλά και στην ύπαιθρο γιορτάζεται και τιμάται η μνήμη του με την παραδοσιακή χειροποίητη φανουρόπιτα. Οι νοικοκυρές επιδίδονται σε ένα διαγωνισμό για την καλύτερη, γευστικότερη και πιο εντυπωσιακή φανουρόπιτα.
Ο Άγιος Φανούριος είναι από τους πιο αγαπητούς Αγίους σε όλο τον ελληνικό λαό, που κάθε χρόνο τιμά και πανηγυρίζει την μνήμη του στις 27 Αυγούστου. Ο Άγιος παρέμενε άγνωστος σε μας για πολλούς αιώνες μέχρι που φανερώθηκε, τον 14ο αιώνα μ.Χ. στη Ρόδο, όταν έσκαβαν παλιά σπίτια στο νότιο μέρος του παλιού τείχους.
Εκεί βρέθηκε ένας αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες και μεταξύ αυτών και η καλά διατηρημένη εικόνα του Αγίου Φανουρίου. Ο Άγιος παριστανόταν σαν νεαρός στρατιώτης, κρατώντας στο δεξιό του χέρι σταυρό, πάνω στον όποιο υπήρχε λαμπάδα αναμμένη και γύρω από την εικόνα τα 12 μαρτύρια του. Μετά από πολλές προσπάθειες, ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369) ανοικοδόμησε τον ναό και τον αφιέρωσε στο όνομα του Αγίου Φανουρίου, που όπως φαίνεται συνέταξε και την Ακολουθία του. Από τη Ρόδο η λατρεία του εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα.
Η αγάπη και η τιμή με την οποία περιβάλλεται ο Άγιος Φανούριος έγινε αφορμή να δημιουργηθούν διάφορες ωραίες και ευλαβείς παραδόσεις στο λαό μας, ανάμεσα στις οποίες είναι και το εορταστικό έθιμο της «Πίττας του Αγίου Φανουρίου», ή της «Φανουρόπιττας» που γίνεται την παραμονή της εορτής του. Η πίτα συνήθως παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά αριθμός όχι και τόσο τυχαίος μιας και οι αριθμοί αυτοί είναι γνωστοί για τις μαντικές και μαγικές πρακτικές. Μικρή και στρογγυλή σαν μικρός άρτος, κόβεται σε 40 κομμάτια και μοιράζεται στους πιστούς και γίνεται άλλοτε για να φανερώσει κάποιο χαμένο αντικείμενο ή κάποια χαμένη υπόθεση ή ακόμα να φανερώσει την υγεία σε κάποιον ασθενή ή και να δουν τον άντρα που θα παντρευτούν. Υπάρχει επίσης και παράδοση ότι με τη πίτα αυτή γίνεται μνεία της μητέρας του, αλλά άγνωστο για ποιο λόγο.
Στην Κομοτηνή όπως κάθε χρόνο αλλά και στην ύπαιθρο γιορτάζεται και τιμάται η μνήμη του με την παραδοσιακή χειροποίητη φανουρόπιτα. Οι καλονοικοκυρές επιδίδονται σε ένα διαγωνισμό για την καλύτερη, γευστικότερη και πιο εντυπωσιακή φανουρόπιτα.
Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων, ένα έθιμο που φέρνει πιο κοντά πιστούς και άπιστους.
Εκεί βρέθηκε ένας αρχαίος ναός με πολλές κατεστραμμένες εικόνες και μεταξύ αυτών και η καλά διατηρημένη εικόνα του Αγίου Φανουρίου. Ο Άγιος παριστανόταν σαν νεαρός στρατιώτης, κρατώντας στο δεξιό του χέρι σταυρό, πάνω στον όποιο υπήρχε λαμπάδα αναμμένη και γύρω από την εικόνα τα 12 μαρτύρια του. Μετά από πολλές προσπάθειες, ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος (1355-1369) ανοικοδόμησε τον ναό και τον αφιέρωσε στο όνομα του Αγίου Φανουρίου, που όπως φαίνεται συνέταξε και την Ακολουθία του. Από τη Ρόδο η λατρεία του εξαπλώθηκε σε όλη την Ελλάδα.
Η αγάπη και η τιμή με την οποία περιβάλλεται ο Άγιος Φανούριος έγινε αφορμή να δημιουργηθούν διάφορες ωραίες και ευλαβείς παραδόσεις στο λαό μας, ανάμεσα στις οποίες είναι και το εορταστικό έθιμο της «Πίττας του Αγίου Φανουρίου», ή της «Φανουρόπιττας» που γίνεται την παραμονή της εορτής του. Η πίτα συνήθως παρασκευάζεται με επτά ή εννιά υλικά αριθμός όχι και τόσο τυχαίος μιας και οι αριθμοί αυτοί είναι γνωστοί για τις μαντικές και μαγικές πρακτικές. Μικρή και στρογγυλή σαν μικρός άρτος, κόβεται σε 40 κομμάτια και μοιράζεται στους πιστούς και γίνεται άλλοτε για να φανερώσει κάποιο χαμένο αντικείμενο ή κάποια χαμένη υπόθεση ή ακόμα να φανερώσει την υγεία σε κάποιον ασθενή ή και να δουν τον άντρα που θα παντρευτούν. Υπάρχει επίσης και παράδοση ότι με τη πίτα αυτή γίνεται μνεία της μητέρας του, αλλά άγνωστο για ποιο λόγο.
Στην Κομοτηνή όπως κάθε χρόνο αλλά και στην ύπαιθρο γιορτάζεται και τιμάται η μνήμη του με την παραδοσιακή χειροποίητη φανουρόπιτα. Οι καλονοικοκυρές επιδίδονται σε ένα διαγωνισμό για την καλύτερη, γευστικότερη και πιο εντυπωσιακή φανουρόπιτα.
Σίγουρα είναι ένα έθιμο που ξεκίνησε από μια ευλαβική χειρονομία των πιστών και το όνομα του έχει συνδεθεί με την εύρεση απολεσθέντων αντικειμένων αλλά και προσώπων, ένα έθιμο που φέρνει πιο κοντά πιστούς και άπιστους.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News
