Η εκμετάλλευση παιδιών δίπλα μας?

Το καπάκι ενός κάδου απορριμμάτων ανοίγει και από μέσα προβάλλουν δύο μικρά χέρια, στη συνέχεια το κεφάλι, για να φανεί τελικά ένα αγοράκι. Θα ήταν δε θα ήταν δέκα χρονών. Μικρόσωμο και ευκίνητο όπως ήταν βγήκε αμέσως από τον κάδο, για να πηδήξει στον επόμενο κάδο και στον επόμενο, μέχρι να δει σε όλους τι υπάρχει μέσα, τι μπορεί να πάρει. Το παιδάκι αυτό, όπως διαπιστώνω, δεν είναι μόνο του, συνοδεύεται από κάποιον ενήλικα, πατέρα, θείο, αδερφό, δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι η εκμετάλλευση παιδιών είναι δίπλα μας. Ο ενήλικος καθισμένος στο ζωήλατο όχημα, αναθέτει στο μικρό αγοράκι τη δουλειά στους κάδους. Περιμένει και δίνει εντολές στο παιδί να μπει στον κάδο και μετά στον επόμενο και μετά στον επόμενο. Στο μεταξύ εκείνος περιμένει…Ο φακός μου αποτυπώνει καρέ – καρέ το μικρό αγόρι να μπαινοβγαίνει στους κάδους και ο ενήλικας απλώς να κάθεται. Τον προσεγγίζω για να του κάνω παρατήρηση, λέει μια βρισιά και απομακρύνεται. Το τηλέφωνο στην αστυνομία άδικος κόπος?Άραγε μπορεί κάποιος να ανακόψει την παιδική εκμετάλλευση; Αυτή λαμβάνει χώρα δίπλα μας, στην πόλη μας, εικόνες που απλώς προσπερνάμε, αλλά δυστυχώς πληθαίνουν. Πριν προλάβουμε να συγκινηθούμε για τους άλλους μέσω της οθόνης ενός υπολογιστή ή μιας τηλεόρασης, ας συγκινηθούμε για τα παιδιά του τόπου μας, παιδιά που βιώνουν την φτώχια και την εκμετάλλευση και ας βοηθήσουμε καταρχήν αυτά.