Η άλλη ματιά για την Αφρική από δύο 25χρονους!

Το εγχείρημα να ταξιδέψεις κάθετα όλη την  Αφρική χρησιμοποιώντας τα τοπικά μεταφορικά μέσα, αυτοκίνητα, λεωφορεία, τρένα, βοϊδάμαξα, τραμ,  τζιπ, και να διασχίσεις συνολικά 11 διαφορετικές χώρες διανύοντας 15.000 χιλιόμετρα σε έξη μήνες είναι από μόνο του ένας άθλος,  όταν μάλιστα καλείσαι να επικοινωνήσεις  με ανθρώπους σε πολλές και διαφορετικές γλώσσες και διαλέκτους. Την πολύτιμη εμπειρία τους από αυτό το εγχείρημα που αποτυπώνουν και μέσα από ένα dvd μοιράστηκαν με το κοινό της Κομοτηνής χθες το βράδυ σε συνεργασία με τους εθελοντές του Eurodirect ο Έλπις Χρυσοβέργης και η Δώρα Μπίτση που μετά την προβολή του στο Πολυλειτουργικό κέντρο μίλησαν κι απάντησαν σε ερωτήσεις για το ταξίδι και την όλη διοργάνωσή του. 

Τα δυο νέα παιδιά δούλεψαν στο Κέηπ Ταουν μάζεψαν από 3000 ευρώ ο καθένας και χρηματοδότησαν αυτό  ταξίδι όνειρο ζωής που το έφεραν σε πέρας κάνοντας βέβαια τους γονείς τους, όταν το έμαθαν να περάσουν …ένα γρήγορο εγκεφαλικό? «Τελικά τέλος καλό όλα καλά» θα πει ο Έλπις που μετά από τις εικόνες των τοπίων της Αφρικής, την ηρεμία και την χαρά που έχουν οι φτωχές κοινωνίες που στερούνται τα πάντα αλλά όχι το χαμόγελο και τη αλληλεγγύη μεταξύ τους, βρέθηκε στην πολύβουη Αθήνα? «Για μια μέρα δεν μπορούσα να λειτουργήσω δεν μπορούσα να ξαναπροσαρμοστώ σ΄ αυτό το περιβάλλου όπου όλοι τρέχουν βιάζονται με σακούλες στα χέρια με όλα τα αγαθά αλλά στερούνται την χαρά, ίσως το βασικότερο?».  

Αλλά ας τα πιάσουμε από την αρχή. Η ιδέα του ταξιδιού γεννήθηκε τυχαία αλλά εμπλουτίστηκε στην πορεία και με πολλές ανάλογες κινήσεις εθελοντικού χαρακτήρα στις πόλεις απ όπου περνούσαν κάνοντας ένας ιδιότυπο έρανο διαδικτυακό για τον στόχο που έβαζαν κάθε φορά όπως για παράδειγμα τη ν δημιουργία ενός πηγαδιού εκεί που υπήρχε ξηρασία και ταλαιπωρία πολλών ανθρώπων να διανύουν πολύωρες αποστάσεις μέσα στον καύσωνα για λίγο νερό. 

Το σχολείο της περιοχής με την δημιουργία του πηγαδιού αυτού που κόστισε 8.000 δολάρια προσφορές φίλων που παρακολουθούσαν την διαδρομή και το έργο τους κάθε φορά, διαδικτυακά, έκανε τα παιδιά να ξαναεπιστρέψουν στις τάξεις τους αφού πλέον δεν πήγαιναν για την εξασφάλιση του νερού, και να ζωντανέψουν τα γύρω χωριά με το πολύτιμο αυτό αγαθό που το γιόρτασαν μοναδικά. Σε άλλη περιοχή ενίσχυσαν ορφανοτροφείο, βοήθησαν στι στήσιμο μιας βιβλιοθήκης κι έκαναν πολλές δράσεις που περιγράφονται στο site  τους www.dreamtravelive.com  που αν το επισκεφθείτε θα σας ταξιδέψει στο AFRIQUEST! 

Αν και ερασιτέχνες κινηματογραφιστές αποτυπώνουν με τις κάμερές τους πολύ παραστατικά τα πιο σημαντικά απ όσα έζησαν σε τελετές με αφρικάνικο χρώμα, από εξαιρετικά τοπία και διαδρομές στις διάφορες χώρες, συζητήσεις με ανθρώπους, γεύματα σε καλύβες, βόλτες σε υπαίθριες αγορές, κίνηση σε πόλεις ατμόσφαιρα στα χωριά, στην ζούγκλα, σε ιεροτελεστία παραγωγής καφέ, σε αρχαιότητες και σημαντικά μουσεία όπως των σκλαβοπάζαρων που αποτελούν στίγμα στον σύγχρονο πολιτισμό και τόσα άλλα που αξίζει κάποιος να δει.

«Το υλικό μας ήταν άφθονο και είχαμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα του τι να αξιοποιήσουμε και τι να παρακάμψουμε όπως και αναζητήσαμε μουσικές που δεν θα μας φόρτωναν με έξοδα λόγω δικαιωμάτων. Αυτό μας δημιούργησε ένα άγχος αλλά όλα τελικά ξεπεράστηκαν και έγινε το dvd”. Bεβαίως υλικό υπάρχει πολύ και ίσως αποτελέσει το ερέθισμα και για κάποια άλλη καταγραφή. 

Μετά τις προβολές που έχουν διάσπαρτα σε όλη την Ελλάδα, θα εργαστούν σε εταιρία στο Λονδίνο για να εξασφαλίσουν τα έξοδα ενός άλλου ταξιδιού στην Αμερική. Να ταξιδέψουν από τον Καναδά μέχρι και την νότιο Αμερική. Ένας νέος στόχος ζωής. «Μας άνοιξε η όρεξη θέλουμε να γνωρίσουμε τον κόσμο», θα πουν χαμογελώντας και θα το κάνουν αφού η αρχή έγινε?Ο Ελπις και η Δώρα πλούτισαν τις ψυχές τους με ανεπανάληπτες εμπειρίες, έμαθαν χορούς συγχρωτίστηκαν με τόσο διαφορετικούς και τόσο ίδιους ανθρώπους, διασχίζοντας την Αφρική και αποτυπώνοντας κάτι διαφορετικό από αυτό που μας έχουν μάθει. «Ως συνώνυμο της φτώχιας έχουμε την θλίψη και την μιζέρια ε λοιπόν αυτό δεν ισχύει εκεί υπάρχουν χαμογελαστά κι ευτυχισμένα πρόσωπα ασχέτως αν τους λείπουν βασικά αγαθά κι αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που πήραμε»?