Χουσεΐν Ερτζάν: Στηρίζει τον Άρη Γιαννακίδη αν και δεν κατεβαίνει ως υποψηφιός του

Επέλεξε να μείνει μακριά από την πολιτική όχι γιατί τον πέταξε το σύστημα εκτός ή διαφώνησε με πολιτικές, αλλά γιατί η απόδοσή του δεν ικανοποίησε τον ίδιο. Είναι από τις παραδοχές που δύσκολα ένας πολιτικός και δη αυτοδιοικητικός κάνει. Όμως ο Ερτζάν Χουσεΐν δε μοιάζει με αυτοδιοικητικούς που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα και γι’ αυτό και έχει το θάρρος να κάνει πολιτικό χαρακίρι και όχι να κολλήσει στην καρέκλα. Ο άνθρωπος των 12.000 σταυρών, που είχε σίγουρη την επανεκλογή του με τον συνδυασμό του Άρη Γιαννακίδη, αποχωρεί από την αυτοδιοίκηση και δίνει τη θέση του σε άλλους, νεότερους, αν και είναι μόλις 43 χρονών και άφθαρτος πολιτικά. Ο πολύς κόσμος δεν γνώρισε τον Ερτζάν Χουσεΐν ως θεματικό αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης, με αρμοδιότητα σε θέματα Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, τον ήξεραν ως ιδιοκτήτη φαρμακείου στα Αρριανά, την «ψυχή» της τοπικής ομάδας, τον μέτοχο του ΚΤΕΛ, τον οικογενειάρχη και πατέρα. 

Όλα τα παραπάνω συνθέτουν την προσωπικότητα του κ. Ερτζάν και όχι η θέση του πολιτικού, από την οποία επέλεξε να φύγει, παρά τις πόρτες που του ανοίχτηκαν και για άλλα μετερίζια, όπως αυτά της Ευρωβουλής. Δεν περίμενε ο κόσμος να τον αξιολογήσει, αξιολόγησε ο ίδιος τον εαυτό του, του έδωσε αρνητική ψήφο και γι? αυτό δε θα είναι υποψήφιος τουλάχιστον σε αυτές τις εκλογές. Άφησε όμως πολλά να εννοηθούν για το μέλλον…

Στο ράδιο Χρόνος 87,5 φιλοξενήθηκε ο θεματικός αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Ροδόπης σε θέματα Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Ερτζάν Χουσεΐν, σε μία άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη. Ο άνθρωπος των 12.000 σταυρών εξηγεί τους λόγους που δεν θα πολιτευτεί στην επικείμενη εκλογική «μάχη».

-Όταν με ψήφισαν πριν από 3,5 χρόνια 12.000 συμπολίτες μας, μου ανέθεσαν ένα έργο, μου είπαν ότι με εμπιστεύονται σαν άτομο και πρέπει να παράγω έργα. Όμως, αυτό που κατάλαβα εγώ –και θέλω να ευχαριστήσω τον αρχηγό μου, καθώς πιστεύω ότι μου άνοιξε το δρόμο για να υπηρετήσω τον κόσμο, μου έδωσε και τη θέση του αντιπεριφεριάρχη- είναι ότι η αποδοτικότητά μου ήταν της τάξεως του 35% για μένα. Ήμουν ρομαντικός και είχα οράματα, αλλά στον ρεαλισμό δεν τα κατάφερα τόσο καλά. Σε αυτό βέβαια φταίει το σύστημα των περιφερειών, δηλαδή ενώ θεωρούσαμε ότι έχουμε γερμανικού τύπου σύστημα, αυτό που παρατηρήθηκε στο τέλος είναι αυτό που σας είχα πει. Σαν αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας, εάν δεν μπορείς να παρέμβεις στα κέντρα υγείας και στα νοσοκομεία της περιφέρειας, μετά δεν μπορείς να συνεισφέρεις 100%. Το δίλημμα που δημιουργήθηκε ήταν το εξής: ή κολλάω στην καρέκλα και συνεχίζω ή όμως κάνω κάτι το διαφορετικό και αποχωρώ.

-Ακριβώς, δηλαδή, εάν είναι κανείς να ρωτά συνέχεια στην κεντρική εξουσία πώς επιτρέπεται να δράσει, πρακτικά δεν παράγει έργο. Ο καθένας θα έπρεπε να μπορεί να ενεργήσει έτσι όπως πρέπει στο δικό του τόπο, γιατί κάθε περιφέρεια έχει τα προβλήματά της, το ίδιο και εμείς ως περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Εμείς σαν αιρετοί δεν μπορέσαμε να κάνουμε τίποτα. Βέβαια, δε μπορώ να μιλήσω για άλλους, εγώ τον εαυτό μου αξιολογώ και κρίνω.

-Μετά την μεταπολίτευση είχαμε ένα σύστημα που τέλειωσε με την κρίση. Εμείς πρέπει τώρα να αναδείξουμε έναν διαφορετικό τρόπο στη ζωή μας. Προσωπικά θέλω να είμαι παράδειγμα για τους νεότερους, δηλαδή επιλέγω ή την καρέκλα ή να κάνω «πολιτικό χαρακίρι». Και εγώ επιλέγω το δεύτερο, καθώς θέλω να είμαι παράδειγμα για τη νεολαία. Πρεσβεύω το εξής: εάν δεν πετυχαίνεις κάτι φεύγεις, πρέπει να φεύγεις και να αφήνεις τη θέση σου σε κάποιον άλλον που πιστεύεις ότι θα τα καταφέρει. Εάν, αντίθετα, πετυχαίνεις, ας κάτσεις 8 χρόνια. Κανείς δεν πρέπει, ωστόσο, να έχει το επάγγελμα του πολικού. Ο πολιτικός πρέπει να είναι ερασιτέχνης, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένα σύστημα στη λειτουργία της πολιτείας. Έχουμε προσωπικό χρόνο και τον αφιερώνουμε στους συμπολίτες μας, κάνουμε δηλαδή αυτή την κίνηση. Μάλλον ή ο χρόνος που αφιέρωσα εγώ δεν έφτανε ή δεν μπόρεσα να ανταπεξέλθω. Είμαι άνθρωπος οραματιστής. Και στο ποδόσφαιρο ξέρετε είχα ένα όραμα, ήθελα να ανεβάσω την ομάδα μου στην Δ? Εθνική και το κατάφερα. Και στην πολιτική δοκίμασα, αλλά δεν ήμουν όσο πετυχημένος όσο στο ποδόσφαιρο. Υπάρχει όμως μια διαφορά, ότι στο ποδόσφαιρο έχεις και το καρπούζι και το μαχαίρι, ενώ στην πολιτική μόνο το καρπούζι, το μαχαίρι το έχουν άλλοι.

-Ο Άρης πρώτα είναι σαν αδελφός για μένα, είναι γαμπρός στο χωριού μου, είναι ένας άνθρωπος που όταν εκλέχτηκα, δεν μου είχε υποσχεθεί τίποτα, αλλά μου άνοιξε όλες τις πόρτες για να παράγω έργο και να αναδειχθώ και να αποδείξω και στον εαυτό μου και στον κόσμο ότι μπορώ να κάνω κάτι. Δεν έχω κανένα παράπονο ούτε από αυτόν ούτε από τον Παύλο Δαμιανίδη. Οι άνθρωποι  έκαναν ό, τι μπορούσαν, απλώς η αποτυχία και η ευθύνη είναι δικές μου.

-Υπήρξε πρόταση από το ΠΑΣΟΚ για συμμετοχή στις Ευρωεκλογές και από τη ΔΗΜΑΡ ως χωρικός αντιπεριφερειάρχης. Εγώ μιλάω ανοιχτά. Είμαι 43 χρονών και έχω χρόνια να μιλήσω αγγλικά. Έστω, λοιπόν, ότι εκλέχθηκα ευρωβουλευτής και πήγα στις Βρυξέλλες με διερμηνέα. Αυτό τιμά τη χώρα που εκπροσωπώ; Αυτός που θα πάει εκεί πρέπει να είναι δυναμικός και ευθύς. Τι να κάνω τώρα εγώ με τα αγγλικά μου; Ο καθένας εκεί που είναι πρέπει να προσφέρει. Σήμερα η χώρα μας από φτωχός συγγενής της Ε.Ε. χρειάζεται να παίξει πρωταγωνιστικό και πρωταρχικό ρόλο, πρέπει να δυναμώσουμε.

-Είπαμε να ανοίξουμε το χώρο σε νέους. Ίσως βγει κανένα αστέρι που να μας οδηγήσει πιο ψηλά σαν πολιτεία και σαν περιφέρεια. Τα λέω έτσι όπως είναι, χωρίς να στολίζω τα λόγια. Εάν αύριο μεθαύριο ξανανιώσω και είμαι έτοιμος είναι κάτι διαφορετικό, τώρα όμως οι συγκυρίες είναι άλλες.