Χαμένα μεροκάματα στην κακοκαιρία

Χαμένα μεροκάματα στην κακοκαιρία μετρούν οι παραγωγοί που δραστηριοποιούνται στην εβδομαδιαία λαϊκή αγορά Κομοτηνής. Έργα που δεν έγιναν για τους ανθρώπους του μεροκάματου και ειδικότερα μία σκεπαστή αγορά που δεν χτίστηκε ποτέ για παραγωγούς, έχει σαν αποτέλεσμα για δύο συνεχόμενα Σάββατα να μετράνε χαμένα μεροκάματα. Ο «Χ» το κατέγραψε το περασμένο Σάββατο 7 Μαρτίου όταν μετρημένοι στα δάχτυλα τους ενός χεριού παραγωγοί φρούτων και λαχανικών και πωλητές ψαριών έκαναν την εμφάνισή τους στο παζάρι της Κομοτηνής, αφού η σφοδρή κακοκαιρία, που είχε πλήξει εκείνο το Σαββατοκύριακο την πόλη μας, είχε σαν αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η διεξαγωγή της. Ο χώρος δε θύμιζε σε τίποτα από το γνωστό πολύβουο παζάρι, αφού ελάχιστοι παραγωγοί πήγαν να πωλήσουν τα προϊόντα τους, ενώ ακόμα πιο λίγοι ήταν οι καταναλωτές. Το σκηνικό το είδαμε να επαναλαμβάνεται και το περασμένο Σάββατο 14 Μαρτίου, σε μικρότερη, βέβαια, έκταση, αφού μικρότερη ήταν και ένταση της κακοκαιρίας. Η βροχή όμως που έπεφτε και πάλι απέτρεψε καταρχήν τους παραγωγούς να εκθέσουν τα προϊόντα τους και το κυριότερο τους καταναλωτές να επισκεφτούν το παζάρι.

Και δυστυχώς τα περασμένα δύο Σάββατα δεν είναι τα μόνα που καταγράφονται ως χαμένα μεροκάματα για τους παραγωγούς της περιοχής μας. Άλλωστε πόσοι καταναλωτές θα επισκεφτούν την ανοιχτή λαϊκή αγορά όταν βρέχει πολύ ή έχει τσουχτερό κρύο; Οι δύσκολες καιρικές συνθήκες, με τις συχνές βροχοπτώσεις και τις χαμηλές θερμοκρασίες, επηρέασαν σημαντικά το μεροκάματο των παραγωγών και των μικροπωλητών της λαϊκής αγοράς, ιδιαίτερα τη φετινή χρονιά. Ο χειμώνας επιμένει και μαζί του επιμένει να παραμένει σε χαμηλά επίπεδα και ο τζίρος των υπαίθριων παραγωγών. Οι παραγωγοί και οι μικροπωλητές της λαϊκής αγοράς εξαρτώνται, σε μεγάλο βαθμό, από τις καιρικές συνθήκες, αφού ασκούν υπαίθριο εμπόριο.

Ένα σκεπαστό παζάρι, θα ήταν μία λύση, αφού αυτό  θα λειτουργούσε σε προστατευμένο χώρο από τα καιρικά φαινόμενα, θα εξυπηρετούσε τους καταναλωτές, θα απέφερε καλύτερο μεροκάματο στους παραγωγούς και στους μικροπωλητές, ενώ επιπλέον θα ήταν ελεγχόμενο στον αριθμό των πάγκων, αλλά ακόμα και ευκολότερο στον έλεγχο για παραεμπόριο. Πρόσφατα θεσπίστηκε κανονισμός λειτουργίας για τις λαϊκές αγορές Κομοτηνής, Αιγείρου και Νέου Σιδηροχωρίου, με τον οποίο καθορίζονται θέματα όπως: Οριοθέτηση και διαγράμμιση των χώρων λειτουργίας των λαϊκών αγορών και των θέσεων των επαγγελματιών πωλητών. Οριοθέτηση του χώρου που καταλαμβάνουν οι πωλητές, που σημαίνει αρίθμηση θέσεων, καθορισμό ενιαίων μέτρων μήκους των πάγκων. Καθορισμός των ωρών προσέλευσης και αποχώρησης των πωλητών. Καθαριότητα του χώρου από τους αδειούχους πωλητές. Οι διαστάσεις, ο τύπος και το περιεχόμενο των πινακίδων που υποχρεούνται να τοποθετούν οι πωλητές σε εμφανή σημεία. 

Ο τύπος, το χρώμα και το υλικό των εκθετηρίων των πωλούμενων προϊόντων και στεγάστρων, προκειμένου να είναι όλα ομοιόμορφα και να έχουν ενιαία αισθητική. Αυτό αφορά μόνο τη λαϊκή αγορά Κομοτηνής. Μήπως όμως οι τοπικοί ταγοί θα μπορούσαν να πάνε ένα βήμα περαιτέρω και πραγματικά να προσφέρουν ένα έργο, που θα είχε θετικό αντίκτυπο στο τζίρο των παραγωγών; Δε ζητούμε από τους τοπικούς άρχοντες να φτάσουν τη φήμη του περίφημου «Καπαλί τσαρσί» της Κωνσταντινούπολης, δε θα μπορούσαν άλλωστε. Θα μπορούσαν όμως να κάνουν ένα μικρό έργο που δε θα στερούσε μεροκάματα από τους ανθρώπους της λαϊκής αγοράς. 

Τα σκέπαστρα, που υπάρχουν σήμερα, καλύπτοντας το μισό πεζοδρόμιο στην καλύτερη περίπτωση, δεν μπορούν επουδενί να προστατέψουν παραγωγούς και καταναλωτές από τις καιρικές συνθήκες. 

Είναι καιρός σε αυτήν την πόλη να γίνουν έργα μικρά, αλλά χρήσιμα και να μπει ένα τέλος σε έργα βιτρίνας, που τελικά δεν αποδίδουν τίποτα για την πόλη και τους ανθρώπους της. 

Μία σκεπαστή αγορά θα ήταν μία καλή αρχή.