Χαίρονται τη ζωή πολύ πιο έντονα και δυνατά γιατί ξέρουν την αξία της

Τα εσώψυχά τους, τις εμπειρίες τους από την προσωπική τους διαδρομή στην καριέρα τους, την οπτική τους για τη ζωή και τη δράση των γυναικών σε ανδροκρατούμενες κοινωνίες, την ευαισθητοποίηση των νέων σε θέματα  κακοποιημένων γυναικών, την ενθάρρυνση γυναικών να μπουν στον επιχειρηματικό τομέα, αποτύπωσαν σ’ ένα νεανικό κοινό, γυναίκες που επιλέχθηκαν να μιλήσουν στα θέματα αυτά, γυναίκες που έχουν μια ξεχωριστή διαδρομή στον τομέα τους. 

Η Νατάσα Λιβεριάδου πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης πολιτισμού, αθλητισμού και παιδείας του Δήμου Κομοτηνής, πρόεδρος του συλλόγου ΑΜΕΑ νοητικής στέρησης «Άγιοι Θεόδωροι» και πρόεδρος του συλλόγου «Γυναίκα και δημιουργία»  θυμήθηκε πολλά από την προσωπική της διαδρομή στην Κομοτηνή, τους στόχους που έβαλε στην ζωή της, καταρχήν να είναι κοντά στον πάσχοντα άνθρωπο, την αγάπη της για την εκπαιδευτική κοινότητα, τους μαθητές της ως καθηγήτρια, αλλά και τη συμμετοχή της σε όλες τις δομές και δράσεις της κοινωνίας, ως ένα ανοικτό άτομο με επίγνωση της ευθύνης του στο χώρο της κοινωνικής προσφοράς. 

Η Μελαχροινή Μαρτίδου με 30 χρόνια γεμάτα δημοσιογραφικής δράσης  αναφέρθηκε στο άγριο τοπίο που υπήρχε στην Κομοτηνή όταν πρωτοξεκίνησε, όπου μια νεαρή ρεπόρτερ ήταν στόχος, μέχρι να καταφέρει να αποδείξει την αγάπη για το επάγγελμα και τις δυνατότητές της συνδυάζοντας καριέρα και οικογένεια με δύο παιδιά. Μετέφερε γλαφυρά περιστατικά που βίωσε κι αποδείκνυαν ότι σ? αυτό το χώρο επιβάλλεται να υπάρχουν ηθικοί κανόνες, καλή φυσική κατάσταση, καλή γνώση ελληνικών και φυσικά κάποιος οφείλει να είναι εργασιομανής  ώστε να είναι απαραίτητος και να μην κινδυνεύει να χάσει την εργασία του. Η ίδια περιέγραψε καταστάσεις που βίωσε σε ταξίδια, στο σκληρό ανταγωνιστικό περιβάλλον των μίντια. Παράλληλα αναφέρθηκε σε πολύτιμες συνεργασίες με δημοσιογράφους που της δίδαξαν πολλά, επιμένοντας ότι η γνώση είναι δύναμη και φέρνει αυτοσεβασμό. Η εφημερίδα και το ραδιόφωνο είναι πομποδέκτες ευαισθητοποίησης και επηρεασμού της κοινής γνώμης, τόνισε και πρόσθεσε ότι η προσήλωση στην αλήθεια που έχει πολλά χρώματα και προσεγγίσεις, στη μη εφησυχασμένη δημοσιογραφία  κόντρα στον αδύναμο, τον ταπεινό και καταφρονεμένο σε γεμίζει με προσωπική ικανοποίηση ότι κι εσύ προσφέρεις κάτι ουσιαστικό, ενώ διαμορφώνεις κι ένα κλίμα στους γύρω σου. 

Η Σοφία Παπαναστασίου διευθύντρια τμήματος επειγόντων περιστατικών  και μέλος της συντονιστικής γραμματείας του κοινωνικού ιατρείου και φαρμακείου Κομοτηνής από τη Νάξο ως νέα γιατρός βρέθηκε στην Κομοτηνή με την οικογένειά της και ρίζωσε μπαίνοντας στο πετσί της πόλης. Οι δυσκολίες που αντιμετώπισε δεν ήταν από το άλλο φύλο, αλλά από …κολλημένους δημοσίους υπαλλήλους που την αντιμετώπιζαν ως απειλή. Μίλησε για τις δυσκολίες του να διαχειρίζεσαι επείγοντα τραγικά περιστατικά, αλλά και για την πρόκληση να φέρνεις στην ζωή κάποιον μετά από ανακοπή. Αναφέρθηκε στο μεγαλείο του γιατρού που έχει συναίσθηση του ρόλου του και στην προσωπική της σφραγίδα, μαζί με την γιατρό Λουίζα Κουτσογιάννη,  έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια από τις πιο σύγχρονες γραμμές αναζωογόνησης στο νοσοκομείο Κομοτηνής. «Αισθάνομαι ότι είναι ένα παιδί που το έχω γεννήσει εγώ και δεν πρόκειται να το εγκαταλείψω», είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενη στον δύσκολο χώρο των επειγόντων περιστατικών που είναι πολύ σκληρός με ψυχική κούραση κι επιβάρυνση καθημερινά.

Η εκπαιδευτικός Τζένη Κασαπιάν θυμήθηκε ότι στην επιχείρηση του πατέρα της στην Θεσσαλονίκη οι πελάτες που έμπαιναν ήθελαν πάντα κάποιον άνδρα να απευθυνθούν! Η ίδια με σπουδές στην ψυχολογία, αλλά και ως εκπαιδευτικός στη συνέχεια μετέφερε την τακτική της να βάζει μικρούς κι εφικτούς στόχους, ώστε να τους κατακτά και να παίρνει νόημα η ζωή της. Διαπίστωσε πως όσο ανέβαινε επαγγελματικά, τόσο αντιμετώπιζε τον ρατσισμό των φύλλων και τον ανταγωνισμό. Τα δυο παιδιά μου με «μεγάλωσαν» με τις εμπειρίες τους, είπε και ανέφερε ότι η ζωή έχει πολλά πρόσωπα, ο έρωτας είναι δυνατό συναίσθημα και είναι καλό να το ζεις, αλλά ο καθένας πρέπει να βρει το δικό του νόημα για να κλείσει με μια φράση του Καζαντζάκη: Ν? αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω»?

Οι φοιτητές και φοιτήτριες που μετέχουν στο πρόγραμμα του Europe Direct έθεσαν ερωτήματα σε κάθε μια από τις ομιλήτριες, ανοίγοντας ένα κύκλο νέων συζητήσεων για την συνύπαρξη καριέρας και οικογένειας, για τα μηνύματα που θα ήθελαν να στείλουν η κάθε μια ξεχωριστά στη νέα γενιά. Το απόγευμα η εκδήλωση συνεχίστηκε και με άλλες γυναίκες της Κομοτηνής που έχουν διακριθεί στο δικό τους εργασιακό χώρο. Όπως σημείωσαν τα παιδιά αυτό που καταδείχθηκε ήταν το πάθος στα πρόσωπα όλων των συνομιλητριών με τον τρόπο που τοποθετούνταν και ότι όλες είχαν να πουν πολλά κι ενδιαφέροντα με αληθινή αγάπη για το αντικείμενό τους που τους τροφοδοτεί με ενέργεια και χαρά.