Η σπουδαία αριστοφανική κωμωδία «Θεσμοφοριάζουσες», με τους Γιώργο Κιμούλη, Δημήτρη Πιατά, Φαίη Ξυλά και Θανάση Αλευρά παρουσιάζεται τη Δευτέρα 28 Ιουλίου, στις 9.15 μ.μ., στο θερινό δημοτικό θέατρο Κομοτηνής Συνέντευξη Δήμος Μπακιρτζάκης
Μια από τις σημαντικότερες κωμωδίες του Αριστοφάνη, τις «Θεσμοφοριάζουσες», θα παρουσιάσει ο Θεατρικός Οργανισμός Ακροπόλ σε 60 περίπου θέατρα και σχεδόν αντίστοιχους προορισμούς σε όλη την Ελλάδα κατά το φετινό καλοκαίρι. Οι «Θεσμοφοριάζουσες», σε διασκευή του Γιώργου Κιμούλη & του Πιτσιρίκου, βασισμένη στη μετάφραση του Κ.Χ. Μύρη, με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Δημήτρη Πιατά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, θα παρουσιαστούν τη Δευτέρα 28 Ιουλίου, στις 9.15 μ.μ., στο Θερινό Δημοτικό Θέατρο της Κομοτηνής. Στις Θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνη, όλα είναι... γυναίκα. Άντρες μιλούν για τις γυναίκες, γυναίκες μιλούν για τις γυναίκες, άντρες μιμούνται τις γυναίκες, άντρες ντύνονται γυναίκες, άντρες εναντιώνονται στο γυναικείο κόσμο, γυναίκες ελπίζουν σ’ έναν κόσμο γυναικείο. Στις Θεσμοφοριάζουσες, αυτήν την απειλητική κωμωδία, ο άντρας συναντά το αδιέξοδο της κυριαρχίας του. Μήπως τελικά το πρόσωπο του μέλλοντος είναι θηλυκού γένους;». Σε αυτό και σε άλλα ερωτήματα κλήθηκε να απαντήσει ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Γιώργος Κιμούλης φιλοξενούμενος στο ράδιο Χρόνος 87,5.
Είναι εκτός από μία κωμωδία και ένα πολιτικό έργο;
-Το βασικό θέμα στο έργο του Αριστοφάνη είναι η ελπίδα του ίδιου του Αριστοφάνη όλη η ανθρωπότητα να λειτουργήσει με νόρμες, δομές, αντιλήψεις, στάσεις ζωής, θηλυκής μορφής και όχι αρσενικής. Αυτή τη στιγμή ζούμε σε έναν κοινωνικό χώρο, ο οποίος δυστυχώς έχει φύλο και το φύλο είναι αρσενικό. Δεν έχουμε δει και τα καλύτερα, καθώς χρόνο με το χρόνο η ανθρωπότητα χάνει το ανθρώπινο πρόσωπό της. Ο Αριστοφάνης, όπως και πολλοί άνθρωποι, πιστεύουν ότι ο άνδρας δεν έχει σχέση με τη φύση, δεν έχει σχέση με αυτό το οποίο γεννιέται. Έχει σχέση με τα αντικείμενα αφού αυτά γεννηθούν. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί πιο εύκολα να είναι σκληρός, ανταγωνιστικός, βίαιος, κυνικός. Αν λοιπόν θέλουμε να αποκτήσει ξανά ένα κοινωνικό πρόσωπο η ανθρωπότητα, τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο Αριστοφάνης, ίσως να πρέπει να αναρωτηθούμε την πιθανότητα ο άνθρωπος να επιστρέψει σε μία πιο φυσική σχέση με το σύμπαν, με τον κόσμο, με τα πράγματα και όταν λέω φυσικά δεν εννοώ οικολογικά, αλλά τη γνώση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος ότι είναι μέρος του σύμπαντος. Αυτό είναι από τις πιο σημαντικές πολιτικές θέσεις.
Είναι ταυτόχρονα και ένα φεμινιστικό έργο;
-Ο φεμινισμός ορθώς αντιμετωπίζεται σαν ένα κίνημα που θα έπρεπε να είναι όχι απλώς πιο συγκρουσιακό και βίαιο, αλλά ακόμα πιο πολύ. Στην πραγματικότητα η γυναίκα είναι αυτή που μπορεί να κατανοήσει πλήρως τη διαφορά, σέβεται τη διαφορετικότητα, ο άνδρας δε σέβεται τη διαφορετικότητα. Η γυναίκα γεννά και κόρες και αγόρια.
Επιμένετε ποιοτικά, δικαιώνεται αυτή η στάση;
-Στο θέατρο και στον ηθοποιό συμβαίνουν δύο πολύ βασικά πράγματα. Πρώτον συμβαίνει αυτό που συμβαίνει σε όλους τους ανθρώπους. Κανένας μας δε γράφει εκ των προτέρων την ιστορία του. Άρα ο οποιοσδήποτε σχεδιασμός και αν γίνει, καριέρας, στάσης, για μελλοντικά πράματα μπορεί να πέσει στο κενό. Η ουσία είναι να μπορείς να είσαι κάθε μέρα συνεπής με το δικό σου, προσωπικό, αξιακό σου κώδικα. Αυτό όπως φαίνεται στη διάρκεια του χρόνου μπορεί ο κόσμος να το αναγνώσει και να το σεβαστεί, έστω και αν υπάρχουν συνεχώς προβλήματα και τρικλοποδιές από ένα σύστημα το οποίο αρέσκεται στην αρνητική στάση των πραγμάτων.
Παρουσιάζεται στην Κομοτηνή ένα διαχρονικό έργο χιλιάδων ετών. Μήπως τελικά η συνείδηση του κόσμου δεν έχει αλλάξει;
-Ο Αριστοτέλης έλεγε ότι το μεγαλύτερο ελάττωμα στον άνθρωπο είναι η ακρισία, δηλαδή ενώ γνωρίζει ποιο είναι το σωστό, δε μπορεί, δεν τολμά, δεν το επιλέγει ή δεν συμβαίνει να το κάνει. Ο άνθρωπος βλέπει αυτό το οποίο θα έπρεπε να κάνει, αλλά δεν το κάνει. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο του ελάττωμα. Ίσως έτσι να λειτουργεί ο εγκέφαλός του, ίσως έτσι να λειτουργεί όλο του το σύστημα και ίσως αυτό το οποίο του απαγορεύει να κάνει το σωστό να είναι ο ίδιος ο περιβάλλοντος χώρος. Ίσως επιστρέψουμε σε μία μαρξιστική λογική, που λέει ότι ίσως αν αλλάξει ο περιβάλλων χώρος, κοινωνικός, πολιτικός, ίσως μπορέσει και ατομικά ο άνθρωπος να αλλάξει. Κάποιοι άλλοι λένε ότι αυτό δε γίνεται και πρέπει να συμβεί το αντίθετο. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι αυτά μπορεί να γίνουν παράλληλα. Ανήκω σε αυτήν την κατηγορία.
Η ταυτότητα της παράστασης
Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης, διασκευή, δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Κιμούλης & Πιτσιρίκος, σκηνοθεσία: Γιώργος Κιμούλης, σκηνικά- κουστούμια: Γιάννης Μετζικώφ, μουσική: Διονύσης Τσακνής, video: Κώστας Κιμούλης, φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη, χορογραφίες: Έλενα Γεροδήμου, βοηθός σκηνοθέτη: Χάρης Χιώτης, Τόνια Ντούσκα.
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Κιμούλης, Δημήτρης Πιατάς, Φαίη Ξυλά, Θανάσης Αλευράς, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Δημήτρης Ραφαήλος και Χάρης Χιώτης.
Χορός: Νάντια Ανθοπούλου, Τόνια Καζάκου, Αναστασία Κατσιναβάκη, Ντέπυ Μαλλιαρου, Ισιδώρα Μπουζιούρη, Μαρίνα Μυρτάλη, Ματίνα Νικολάου, Κατερίνα Νικολοπούλου, Αρετή Ντάλιου, Αρετή Πασχάλη, Κωνσταντίνα Σπάθη, Βιργινία Ταμπαροπούλου, Ειρήνη Τσάβα. Παραγωγή: Θεοφάνης Γ. Κιρκινέζος
Τιμές εισιτηρίων
18 ευρώ Γενική είσοδος, 15 ευρώ Μαθητές, Φοιτητές, 12 ευρώ Άνεργοι, ΑΜΕΑ, Πολύτεκνοι.
Ειδικές τιμές εισιτηρίων ισχύουν από το viva.gr
Προπώληση εισιτηρίων:Viva.gr, Δημοκρίτειο Βιβλιοπωλείο.
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News