Γιατί μία Γκιόλα έγινε μύθος!

Γκιόλα στο χωριό μου συνηθίζαμε να αποκαλούμε τις βαθιές λακκούβες με λιμνάζοντα νερά, που δεν προορίζονταν για κολύμπι, ούτε καν για να ξεπλύνεις τα χέρια σου, γι’ αυτό και το άκουσμα ότι μία γκιόλα καταγράφεται στα καλύτερα μέρη παγκοσμίως για βουτιές φάνταζε στο μυαλό μου κάπως παράξενο. Κι όμως αυτή η γκιόλα δε θυμίζει σε τίποτα από όσα ήδη μάθαμε από τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας με αφορμή τις φωνές τους «μην τολμήσεις και κάνεις μπάνιο με τους φίλους σου στη γκιόλα», «προσοχή τον μικρό να μην πηγαίνει δίπλα στη γκόλια» και άλλα παρόμοια. Η Γκιόλα είναι μια φυσική πισίνα, που σχηματίστηκε μέσα στα βράχια δίπλα από την ακροθαλασσιά. Και το καλύτερο όλων ήταν ότι αυτή η Γκιόλα βρίσκεται δίπλα μας, στο νησί που όλοι οι Θρακιώτες έχουμε πάει τουλάχιστον μία φορά, ενώ κάποιοι το επισκεπτόμαστε πιστά κάθε χρόνο. Στη Θάσο, στην περιοχή Αστρίς, βρίσκεται η πολυδιαφημισμένη Γκιόλα.

Το σημείο αυτό, που έγινε in μέσα σε ένα καλοκαίρι, όταν οι μεγαλύτεροι τουριστικοί οδηγοί του κόσμου συμπεριέλαβαν τη Γκιόλα ανάμεσα στα 20 πιο απίθανα μέρη του κόσμου για να βουτήξεις, μαζί με προορισμούς στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, τη Τζαμάικα, το Τέξας, τη Σκωτία, την Ταϊλάνδη, επέλεξε να παρουσιάσει ο «Χ». Όχι τη Θάσο της Παναγίας, του Δεκαπενταύγουστου και της Χρυσής Αμμουδιάς, του σλόγκαν στον «Ποτό για ποτό», της ατελείωτης παραλίας και της αναπαυτικής ξαπλώστρας, αυτή που προβάλλεται κατά κόρον, αλλά την ανεξερεύνητη Θάσο, εκείνη που χρειάζεται να κοπιάσεις για να γνωρίσεις, αλλά σίγουρα θα ανταμειφθείς. 

Η Γκιόλα βρίσκεται στο νότιο μέρος της Θάσου, μετά τη μονή Αρχαγγέλου. Για να φτάσετε εκεί θα οδηγήσετε από τον Ποτό προς το Αστρίς. Μετά το ξενοδοχείο Αέρια θα βρείτε μία πινακίδα στα δεξιά σας που γράφει «Σειρήνες». Στρίψτε δεξιά στο χωματόδρομο. Το ταξίδι προς τη Γκιόλα ξεκινάει από τη στιγμή που θα φτάσετε σχεδόν στην παραλία. Εκεί μπορείτε να παρκάρετε καθώς η διαδρομή δυσκολεύει και η κίνηση με το αυτοκίνητο δεν ενδείκνυται. Οι «τολμηροί» οδηγοί μπορούν εύκολα να καταλήξουν σε φιάσκο, όπως αυτό που κατέγραψε ο «Χ» όταν ένα Matiz φορτωμένο με τέσσερα άτομα υπέστη λάστιχο, με αποτέλεσμα να κλείσει τη μοναδική δίοδο προς τη Γκιόλα, τουλάχιστον για τα τροχοφόρα, για αρκετή ώρα. Επιλέξτε να ανηφορίσετε τον χωματόδρομο με τα πόδια. Οι πρόχειρες ξύλινες, χειροποίητες πινακίδες, γραμμένες στα ελληνικά και τα αγγλικά σας οδηγούν προς τον προορισμό σας, ενώ υπάρχουν πολλά βελάκια που θα σας δείξουν το δρόμο και είναι δύσκολο, έως και απίθανο να χαθείτε. Αν πάλι διαλέξετε το όχημα είναι καλύτερα να κινηθείτε με κάποιο ψηλό ή τετρακίνητο όχημα. Ακόμα και μία μηχανή ανωμάλου θα δυσκολευόταν στην κίνηση, ενώ μόνο τα μικρά «γουρουνάκια» φορτωμένα με δύο επιβάτες είδαμε να κινούνται με άνεση στην κακοτράχαλη διαδρομή. 

Η συνολική διαδρομή από τον κεντρικό δρόμο είναι περίπου δύο χιλιόμετρα. Από αυτά θα χρειαστεί να περπατήσετε τα 700 μέτρα. Μία ανηφόρα με χώμα και μυτερές πέτρες ορίζει την αρχή αυτής της διαδρομής. Μαζί σας περπατούν τουρίστες, Έλληνες και ξένοι, Τούρκοι που διάβασαν για την Γκιόλα σε εφημερίδα της χώρας τους και Βούλγαροι που το έμαθαν από συγγενείς τους. Είναι όλοι λάτρεις της φύσης και των μικρών θαυμάτων αυτής. Αυτό άλλωστε είναι και η Γκιόλα ένα μικρό θαύμα της φύσης, που σου κόβει την ανάσα με την πρώτη ματιά. Η ανηφόρα συνεχίζεται για αρκετά εκατοντάδες μέτρα, σε μία διαδρομή χωρίς σκιά, όπου το τοπίο κάθε άλλο παρά την καταπράσινη Θάσο θυμίζει. Χαμηλή βλάστηση, πουρνάρια και κατσίκια να βόσκουν δίπλα σας χαρακτηρίζουν το τοπίο, με ελάχιστες εξαιρέσεις κάποια δέντρων μερικών μέτρων που θα σας εξασφαλίσουν πρόσκαιρη σκιά και λίγο ξεκούραση. Ένα αυτοσχέδιο παρκινγκ, το οποίο καταφέρουν να προσεγγίσουν μόνο κάποια τετρακίνητα οχήματα, σηματοδοτεί το δυσκολότερο κομμάτι της διαδρομής. Από εκείνο το σημείο ξεκινάει η κάθοδος προς τη θάλασσα. Η απότομη κάθοδος σε σχήμα σαλιγκάρι σε συνδυασμό με τη ζέστη του καλοκαιριού και το άσχημο έδαφος κάνουν το περπάτημα αρκετά επώδυνο.

Κουραστήκατε; Το τοπίο σίγουρα θα σας ανταμείψει. Η Γκιόλα δεν είναι μία ακόμα παραλία, αλλά είναι ένα μικρό θαύμα της φύσης, μια μικρή λίμνη εκεί που σκάει το κύμα. Το εγκλωβισμένο θαλασσινό νερό της τρύπας του βράχου, είναι πιο ζεστό από τη θάλασσα λόγω του μικρού όγκου νερού. Το ύψος των βράχων φτάνει τα 8 μέτρα από το οποίο πολλοί λουόμενοι βουτούν. Το βάθος της πανέμορφης αυτής φυσικής αυτής πισίνας δεν είναι μεγάλο (γύρω στα 3 μέτρα) και ο βυθός της από πέτρα –οπότε χρειάζεται προσοχή στις βουτιές. Μπορεί βέβαια να πετύχετε σε ημέρα που οι καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν την ανανέωση του νερού της πισίνας, με αποτέλεσμα αυτή να έχει αποκτήσει λιμνάζοντα χαρακτηριστικά και να απέχει πολύ από τις δελεαστικές εικόνες που παρουσιάζουν οι τουριστικοί οδηγοί. Είναι και αυτή μία πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι να συναντήσετε, αφού ο καιρός δεν είναι πάντα σύμμαχος και η Γκιόλα δεν είναι πάντα γαλαζοπράσινη, αλλά απλά πράσινη και σε αποθαρρύνει να βουτήξεις. Σε κάθε περίπτωση αν αποφασίσετε να την επισκεφθείτε θα απολαύσετε μια υπέροχη διαδρομή, πάνω σε σχιστόλιθους, μικρές παραλίες και απίστευτη θέα. Αν είστε τυχεροί θα διαπιστώσετε ότι κάθε κύμα της θάλασσας ανανεώνει σιγά σιγά το κρυστάλλινο νερό της φυσικής πισίνας. Μπορείτε να κάνετε μπάνιο, να κάνετε βουτιές από τα «σκαλοπάτια» που σχηματίζουν τα βράχια, και να κάνετε ηλιοθεραπεία στα πλατιά βράχια που βρίσκονται τριγύρω. Απέναντί της βρίσκεται ένα μικρό νησάκι, ακατοίκητο και άγονο, που το λένε Αστιριώτικο, αλλά και Παναγία. 

Ένα πρόχειρο κατάλυμα, καντίνα θα μπορούσε να το πει κανείς, υπάρχει σε απόσταση περίπου 200 μέτρων, με δροσερό νερό και αναψυκτικά, καθώς και παγκάκια για να ξεκουράζονται οι τουρίστες, οπότε καλό είναι προμηθευθείτε νερό, φαγητό κλπ πριν ξεκινήσετε για τη Γκιόλα. 

Ο θρύλος λέει ότι την πισίνα αυτή τη δημιούργησε ο θεός Δίας και μέσα της κολυμπούσε η θεά Αφροδίτη. Για το λόγο αυτό είναι γνωστή και ως "Το δάκρυ της Αφροδίτης“. Σύμφωνα όμως με άλλο θρύλο, η πισίνα ήταν το μάτι του Δία με το οποίο παρακολουθούσε την ερωμένη του.

Όποια κι αν είναι η ιστορία της, η εμπειρία που προσφέρει η επίσκεψη στη Γκιόλα ξεπερνάει το μύθο. Επισκεφτείτε την, αν δεν το έχετε ήδη κάνει, κι ανακαλύψτε την Θάσο που ίσως μέχρι σήμερα δεν ξέρατε.