Φοβόμουν το ιστορικό μυθιστόρημα, αλλά διάβασα, το πάλεψα

Να είσαι με φίλες που η δική τους έμπνευση και δημιουργικότητα σε ενθαρρύνουν για πολλά, να έχεις δίπλα σου τον εμπνευστή της όλης προσπάθειας κι ένα κοινό που στην Κομοτηνή στηρίζει την συγγραφή όταν μάλιστα και η συγγραφέας είναι γέννημα θρέμμα του τόπου όλα κινούνται μαγικά. Η χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου των εκδόσεων ΚΕΔΡΟΣ «Τα όνειρα μυρίζουν ταμπάκο» της Σωτηρίας Περβανά μας ταξίδεψε σε άλλες εποχές, κι έδωσε την ευκαιρία να ξεδιπλωθούν σκέψεις, να αναλυθούν κεφάλαια, να ακουστούν όμορφα πράγματα. Εκεί στο πάνελ οι συγγραφείς Φωτεινή Ναούμ, Άση Κιούρα, η φιλόλογος-εκδότρια Τζένη Κατσαρή, ο συντ. εκπαιδευτικός Βασίλης Φαρασόπουλος, η αφορμή για ότι ακολούθησε και με την έκδοση του βιβλίου. Η Σωτηρία Περβανά ήταν εκεί  οικογενειακά με το σύζυγό της Λάζαρο, πολύτιμο διακριτικό συμπαραστάτη, τους γονείς της, παιδικούς φίλους, συμμαθητές, συλλόγους που δήλωσαν με τα μέλη τους παρόντες εκεί, ξεδίπλωσε με τον χαρακτηριστικό βιωματικό λόγο της το πώς γεννήθηκε αυτό το βιβλίο.  

«Φοβόμουν το ιστορικό μυθιστόρημα, αλλά διάβασα, το πάλεψα. Έπρεπε να ξανακαθίσω στα θρανία, να μπω στο κλίμα να γράφω σύμφωνα με τους ανθρώπους της εποχής, να μάθω τα πάντα από Στάλιν, Λένιν, να αξιοποιήσω τις καταγραφές του Βασίλη Φαρασόπουλου, δεν μπορεί να ήμουν αδαής». Πολύ λεπτομερειακή η προσέγγιση όλων των ομιλητριών από διαφορετική οπτική η κάθε μία αναφέρθηκαν στο βιβλίο που η απόλαυσή του πάντα όπως σε κάθε λογοτεχνικό έργο είναι η προσωπική ηδονή που νοιώθεις ταυτιζόμενος με τους ήρωές του και μπαίνοντας στην περιπλάνηση της ζωής τους. Η Σωτηρία ανακάλυψε αυτό το δρόμο και θα τον διαβεί με επιτυχία και με το επόμενο βιβλίο. Έχει ακόμη να μας δώσει πολλά. Καλοτάξιδο.