Έξι χρόνια «κολλημένη» η κατασκευή γέφυρας στο Λίσσο ποταμό

Είναι η ιρλανδική διάβαση στην οποία σχεδόν κάθε χρόνο σημειώνονται ένας με δύο πνιγμοί, εκεί όπου οι αγρότες μπαίνουν για να πλύνουν τα τρακτέρ τους, να αλλάξουν τα λάστιχα των αγροτικών τους οχημάτων, να αλλάξουν λάδια, να ξεπλύνουν συσκευές χρήσης φυτοφαρμάκων, είναι ακόμα σημείο προσέλευσης ερασιτεχνών αλιέων, που ψαρεύουν παράνομα. Κι όμως σε αυτό το σημείο η κατασκευή μίας γέφυρας μπορεί να γίνει μπαλάκι ανάμεσα σε γραφεία και υπηρεσίες για τουλάχιστον έξι χρόνια. 

Η ιρλανδική διάβαση στον ποταμό Λίσσο κοντά στην Αγία Μαρίνα Ιμέρου Ροδόπης είναι από τα πλέον γνωστά σημεία του επαρχιακού οδικού δικτύου του νομού. Και είναι γνωστή όχι για τις σωστές και ασφαλείς υποδομές της, αλλά ακριβώς για το αντίθετο, για το γεγονός ότι εν έτη 2014 η κυκλοφορία στο σημείο διεξάγεται μέσω μίας ιρλανδικής διάβασης, η διέλευση της οποίας μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. 

Οι διαβάσεις “ιρλανδικού τύπου” συναντώνται σε όλο το επαρχιακό οδικό δίκτυο στην Ροδόπη, σε πεδινές και ορεινές περιοχές. Δεκάδες από αυτές υπάρχουν σε όλη την περιοχή και χρησιμοποιούνται καθόλη τη διάρκεια του έτους από τους διερχόμενους οδηγούς οι οποίοι περνούν κάθε φορά μέσα από τα νερά των ποταμών, κυρίως βέβαια τους χειμερινούς μήνες. 

Η κυκλοφορία διακόπτεται μόνο σε περίπτωση που αυξηθεί η στάθμη του νερού ή όταν αυτό γίνει ορμητικό, οπότε και η διάβαση μέσω ?ιρλανδικού τύπου? διάβασης καθίσταται επικίνδυνη.

Όταν τα νερά ενός χειμάρρου περνούν πάνω από μία ιρλανδική διάβαση, είναι επικίνδυνο να περάσει κάποιος από αυτή, γιατί:

-Δεν βλέπει το τσιμέντο ή την άσφαλτο και έτσι δεν μπορεί να υπολογίσει το ύψος του νερού. Πόσο μάλλον, όταν αυτό το επιχειρήσει κανείς της νυχτερινές ώρες.

-Δεν βλέπει πιθανές μεγάλες πέτρες που κουβάλησε το νερό πάνω στο οδόστρωμα και μπορούν να κάνουν ζημιά στο μέσο με το οποίο κινείται κάποιος και να το ακινητοποιήσουν πάνω στη διάβαση.

-Δεν αντιλαμβάνεται κάποιος πιθανές φθορές στη διάβαση, (μεγάλες λακκούβες, ξήλωμα τσιμέντου ή ασφάλτου) με τα ίδια αποτελέσματα για το μέσο.

-Η ιρλανδική διάβαση δεν ενδείκνυται για πέρασμα ούτε με τα ... πόδια. Μπορεί κανείς να γλιστρήσει και είναι αδύνατο να σηκωθεί με την ορμή του νερού. Το ακόμη χειρότερο είναι να πέσει στη συνέχεια στην κατάντι πλευρά του χειμάρρου και δεν ξέρει τι μπορεί στη συνέχεια να πέσει πάνω του από τα νερά (πέτρες, ξύλα, κλαδιά στα οποία μπορεί να μπλεχτεί κλπ).

Μία από τις πλέον επικίνδυνες ιρλανδικές διαβάσεις, αυτή της Αγίας Μαρίνας Ιμέρου, θέλησε να αποκαταστήσει η Νομαρχία Ροδόπης, κατασκευάζοντας στο σημείο μία γέφυρα. Ξεκίνησε τις ενέργειες πριν 6 χρόνια και όμως αυτές δεν έχουν τελεσφορήσει μέχρι σήμερα. Αυτό τουλάχιστον κατήγγειλε ο εκτελεστικός γραμματέας Κώστας Κατσιμίγας, στο περιθώριο συνέντευξης Τύπου που δόθηκε χθες στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ και αφορούσε στην προστασία του περιβάλλοντος.

«Η κατασκευή της γέφυρας είναι ή δεν είναι προστασία και διαχείρισης του περιβάλλοντος; Όμως στη χώρα μας όταν έχουμε ένα περιβαλλοντικό πρόβλημα το αντιμετωπίζουμε χωρίς να κάνουμε τίποτα. Η διαδικασία της κατασκευής γέφυρας ξεκίνησε πριν 6 χρόνια από την πρώην νομαρχία Ροδόπης, αλλά αυτή έχει κολλήσει στη Διεύθυνση Δασών».  

Οι ιρλανδικές διαβάσεις είναι ένα θέμα που θα κληθεί να διαχειριστεί η νέα διοίκηση της Περιφέρειας ΑΜ-Θ και ευχή όλων είναι να προχωρήσει η κατασκευή γέφυρας τουλάχιστον στο επικίνδυνο σημείο της Αγίας Μαρίνας Ιμέρου, ώστε να μη θρηνήσουμε ακόμα ένα θύμα.

Δήμητρα Συμεωνίδου