Έβαλαν τη μάσκα της σιωπής και σόκαραν τους περαστικούς

Με χαρακτηριστικό της κινητοποίησης την «ανέκφραστη σιωπηρή διαμαρτυρία», με τους νέους να είναι στραμμένοι προς την κεντρική πλατεία της Κομοτηνής, φορώντας λευκές μάσκες, οι συμμετέχοντες στη δράση κατά του ρατσισμού», με τίτλο «ΑΝ-ΙΣΟΤΗΤΑ τότε;», κατάφεραν να σοκάρουν τους περαστικούς. Επέλεξαν μία Σαββατιάκη μέρα γεμάτη κόσμο και το πλέον κεντρικό σημείο της πόλης για να πραγματοποιήσουν τη δράση με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού. Στο πλαίσιο της εβδομάδας δράσης του Δ+: «Ξέρω τα δικαιώματά μου, υπερασπίζομαι τα δικαιώματα του άλλου!», η System and G και το Κέντρο Ευρωπαϊκής Πληροφόρησης Europe Direct Κομοτηνής σε συνεργασία με τους Νέους Ευρωπαίους Φεντεραλιστές JEF Κομοτηνής και τη θεατρική ομάδα της Κοινότητας Νέων Κομοτηνής υλοποίησαν το street action με τίτλο «ΑΝ-ΙΣΟΤΗΤΑ τότε;». Οι άσπρες μάσκες, που φόρεσαν οι νέοι κατάφεραν να σοκάρουν τους περαστικούς, που θέλησαν να μάθουν περισσότερα για το τι είναι η δράση, καθώς αποδείχθηκε ότι οι περισσότεροι δεν γνώρισαν για την παγκόσμια ημέρα κατά του φυλετικού ρατσισμού. «Οι άσπρες μάσκες, σύμφωνα με κάποιες θεατρικές αντιλήψεις δε δείχνουν κανένα συναίσθημα, επομένως τα θύματα του ρατσισμού, που αντιπροσωπεύουν τα άτομα που φορούν τις άσπρες μάσκες δε θέλουν να δείξουν κανένα συναίσθημα», έκανε γνωστό η Εύη Γούναρη πρόεδρος των Νέων Ευρωπαίων Φεντεραλιστών Κομοτηνής. 

Κεντρικός στόχος αυτής της παρέμβασης ήταν η αναπαράσταση των συνθηκών καθώς και της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υφίστανται τα άτομα – αποδέκτες του ρατσισμού. Η δράση είχε ευρωπαϊκή διάσταση, καθώς εντάσσεται στο πλαίσιο της Εβδομάδας Κατά του Ρατσισμού και αναγνωρίζεται ως τέτοια από το δίκτυο UNITED for Intercultural Action. 

Το Street action στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής υλοποιήθηκε σε τρεις διαδοχικές φάσεις. Η πρώτη περιελάμβανε ομάδες ατόμων, διασκορπισμένες στον χώρο, η κάθε μία εκ των οποίων αναπαριστούσε και μια κατηγορία ατόμων που υφίστανται ρατσισμό. Παράλληλα, υπήρχαν και οι «θύτες», οι οποίοι εξαπέλυσαν «ρατσιστικά πυρά» προς τις προαναφερθείσες κατηγορίες. Στη συνέχεια, με το πέρας αυτής της διαδικασίας, τα «θύματα» συγκεντρώθηκαν στο κέντρο της πλατείας, όπου παρέμειναν δεμένοι, αναπαριστώντας την περιθωριοποίηση που βιώνουν μέσω του ρατσισμού. Καθ’ όσο λάμβανε χώρα αυτή η αναπαράσταση, διεξήχθη και ένα παιχνίδι με την συμμετοχή των περιστατικών, μέσω του οποίου αναδείχθηκαν τα ρατσιστικά στερεότυπα που ενυπάρχουν στην τοπική κοινωνία. 

Τέλος, με μια συμβολική κίνηση, δηλαδή το κόψιμο των δεσμών που «φυλακίζουν» τα «θύματα», έγινε πασιφανής η ανάγκη για ενσωμάτωση αυτών στον υπόλοιπο κοινωνικό ιστό.