Επίθεση αγάπης στην κοινωνία

Μετά τον Δοκό του Δήμου Αρριανών ανηφορίζοντας στο φιδίσιο δρόμο κι χορταίνοντας το μάτι γαλήνιο πράσινο σε βουνοπλαγιές, πυκνόφυλλα δένδρα, χαμηλοέρπουσα φτέρη, μετά από μια διαδρομή ασφάλτου αλλά και μια περιπλάνηση σε κακοτράχαλο χωματόδρομο αρκετών χιλιομέτρων αντικρίζουμε εκεί στο τέρμα θεού, στο πουθενά το έργο που ολοκληρώνει αθόρυβα με δικούς της πόρους χάρις στη συνδρομή των ελληνόψυχων Ελλήνων η κιβωτός της Δόμνας Βισβίζη, η Χαρά Νικοπούλου με τον σύζυγό της Γιάννη Φριτζαλά ένα έργο που γίνεται μεθοδικά κι αθόρυβα ενεργοποιώντας όλους τους Έλληνες που θα ήθελαν να συμβάλλουν έστω και με ένα ευρώ προκειμένου ο χώρος φιλοξενίας ορφανών παιδιών να γίνει και να αποτελέσει πρότυπο παράδειγμα μια ανοιχτή αγκαλιά αγάπης σε μια κοινωνία που έδειξε το πιο ανάλγητο πρόσωπο και είχε παρασυρθεί στο πνεύμα του καταναλωτισμού και του ατομικισμού. Εκεί λοιπόν που δουλεύουν όλα τα συνεργεία ώστε το παλιό κτήριο του στρατού ένα φυλάκιο του 1950 που εγκαταλείφθηκε μεταβάλλεται άρδην αξιοποιείται στο έπακρο και αποκτά τους επιβαλλόμενους χώρους για τη νέα του λειτουργία. Ατέλειωτες ώρες δουλειάς, απίστευτη θέληση, και το αποτέλεσμα είναι ήδη εμφανές. 

Εκεί η Γεωργία Γεωργιάδου  του δραστήριου συλλόγου Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου Νίκαιας  του ορθόδοξου συλλόγου εσωτερικής και εξωτερικής ιεραποστολής Αθηνών που συνδράμει στην ολοκλήρωση του μεγαλόπνοου έργου για την στέγη των ορφανών ανηλίκων παιδιών σ’ ένα ειδυλλιακό χώρο στην φύση με απόλυτες προδιαγραφές. 

Ο πατήρ Βασίλειος Τσιμούρης που ήρθε από την Αθήνα δίνοντας με την παρουσία του βαρύτητα στο έργο, ο πατήρ Βασίλειος του ιερού ναού Αγ. Γεωργίου Κορδελιού Θεσσαλονίκης με τον ομώνυμο θρησκευτικό σύλλογο, ποντιακοί σύλλογοι με λύρες και νταούλι που έδωσαν το δικό τους ηχόχρωμα ενώ τα εγκώμια του μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα έψαλλαν γυναίκες και άνδρες που έδωσαν το παρόν τους. Περπάτησαν στα χωμάτινα μονοπάτια για να προσεγγίσουν το παλιό εγκαταλελειμμένο φυλάκιο που αλλάζει χρήση και θα αποτελεί ένα μόνιμο θρησκευτικό προσκύνημα ενώ ο μητροπολίτης έδωσε το μήνυμα την ευλογία και τις ευχές του. 

«Είχαμε μπερδέψει την κοιλιά με το πνεύμα μας η οικονομική κρίση ξυπνά το φρόνημα κι υπενθυμίζει τη σύζευξη για την πίστη του Χριστού και την πατρίδα» θα πει ο μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμων που έκανε την τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου. Σε μια συγκινητική κι απέριττη τελετή με μάρτυρες τους πιστούς και τους ευεργέτες της προσπάθειας της Κιβωτού της Δόμνας Βιζβίζη, το μηχανικό μελετητή Ανδρέα Γεωργιάδη που έχει την ευθύνη τους κατασκευαστές και τους εργάτες, μια εργατική κυψέλη που δουλεύει εντατικά ώστε να ισχύσει το χρονοδιάγραμμα που έχουν θέσει οι εμπνευστές του έργου και να λειτουργήσει τους επόμενους μήνες.

«Για πρώτη φορά στην ιστορία ιεράρχης της Κομοτηνής  πατά αυτά τα χώματα στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο μόλις τρία χιλιόμετρα από τα σύνορα, ποιμενάρχης μιας νευραλγικής Περιφέρειας θέτοντας τον θεμέλιο λίθο ενός νέου λίθου της ορθοδοξίας τόνισε στην σύντομη ομιλία του ο Ιωάννης Φριτζαλάς κάνοντας αναφορά σε όλους όσους έχουν ανάγκη από το αναστάσιμο μήνυμα της Εκκλησίας μας. Ο κόσμος παρακολούθησε με κατάνυξη το τελετουργικό την τοποθέτηση των τούβλων σε σχήμα σταυρού, την εναπόθεση της μαρμάρινης πλάκας και το δρόσισμά της με αγιασμό και βασιλικό. Ο ήλιος καυτός και πυρακτωμένος στην απόλυτη σιγαλιά της φύσης και ουδείς διαμαρτυρήθηκε

Η δεξίωση λιτή, νηστίσιμη στο πνεύμα των ημερών έδειξε όλο το μεγαλείο ψυχής των ανθρώπων που ως εθελοντές προσφέρθηκαν να φέρουν εκεί στο τέρμα Θεού παγωμένα νερά, αναψυκτικά, να ετοιμάσουν πισία με πατάτα, φασολάδα με τουρσί κι ελιές αλλά και νηστίσιμα κέικ και κεράσματα. 

Σ΄ ένα κοινό τραπέζι οι πρωτεργάτες της όλης ιδέας η εκπαιδευτικός Χαρά Νικοπούλου με τον σύζυγό της Ιωάννη Φριτζαλά, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας ο οικείος μητροπολίτης, μοναχοί που στηρίζουν το θεάρεστο έργο και απλοί προσκυνητές αφού διέσχισαν την πανέμορφη ορεινή Ροδόπη έγιναν μάρτυρες ενός ιστορικού γεγονότος της θεμελίωσης της εκκλησίας Αναστάσεως του Κυρίου. 

Ο «Χρόνος? ήταν εκεί και κατέγραψε το γεγονός παρά το ότι βρίσκεται σε διακοπές του Αυγούστου όπως επιβάλλεται  μέσα στη διάρκεια της χρονιάς, ζώντας μια ιστορική στιγμή που σημαίνει την εκκίνηση μιας προσπάθειας με θρησκευτική και κοινωνική διάσταση την οποία παρακολουθούμε με ενδιαφέρον.