Επιμένει Ελλάδα ένας αριστούχος των οικονομικών

Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, PSI, οικονομία κλίμακας, αναπτυξιακός σχεδιασμός. Έννοιες που έχουν ενταχθεί στην καθημερινότητα του Έλληνα κι όμως συνεχίζουν να είναι δυσνόητες, αποτέλεσαν το πεδίο ειδίκευσης ενός νέου επιστήμονα της οικονομίας από την Κομοτηνή, πεδίο στο οποίο αρίστευσε. Ο Νίκος Παπαθεοδώρου είναι πλέον πτυχιούχος του Οικονομικού Τμήματος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και με βαθμό 9,26 ήταν αυτός που ανέγνωσε τον όρκο στην πρόσφατη τελετή ορκωμοσίας στο αμφιθέατρο του πανεπιστημίου. Η επιλογή των σπουδών δεν ήταν εύκολη, αφού το περιβάλλον κρίσης στο οποίο βρίσκεται η χώρα μας, επέβαλλε συγκροτημένη σκέψη και σωστή καταγραφή της πραγματικότητας. Κι όμως ο νεαρός Νίκος επέλεξε συνειδητά την οικονομική επιστήμη και σήμερα, μετά το τέλος των σπουδών του, θεωρεί ότι η επιλογή του τον δικαίωσε, αφού του δίνει όλα εκείνα τα εχέγγυα, ώστε να κάνει την κρίση…ευκαιρία. Άλλωστε όπως λέει ο ίδιος «μέσα από τα οικονομικά, που είναι και μία κοινωνική επιστήμη, η οποία τοποθετεί στο επίκεντρό της τον άνθρωπο, έμαθα να βάζω στο επίκεντρο των αποφάσεων μου τον άνθρωπο και να τον υπηρετώ». 

Αναπτυξιακά μοντέλα είναι το γνωστικό αντικείμενο με το οποίο ασχολήθηκε κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ενώ φρόντισε να διευρύνει τις γνώσεις του συμμετέχοντας σε θερινά σχολεία στο Μαυροβούνιο και την Πολωνία. Εκπόνησε εργασίες σχετικά με την ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, εξετάζοντας αν οι τράπεζες είναι βιώσιμες ή όχι, αλλά και τι αντίκτυπο είχαν οι πολιτικές του ΔΝΤ στις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Θέματα επικαιρότητας, που σχετίζονταν άμεσα με την οικονομική κρίση στη χώρα μας, μελέτησε μέσα από τις σπουδές του ο Νίκος Παπαθεοδώρου, κυρίως από το δεύτερο έτος και έπειτα, οπότε και ήταν πιο έκδηλη η κρίση στην Ελλάδα. «Οι περισσότερες εργασίες και τα άρθρα που γράφαμε ήταν πάνω στην κρίση. Αυτό ακριβώς ήταν που κρατούσε αμείωτο το ενδιαφέρον μου». Η πρωτιά δεν ήταν αυτοσκοπός για το νεαρό απόφοιτο πλέον του τμήματος Οικονομικών Σπουδών, σίγουρα όμως ήταν μία επιβράβευση.  

Το τέλος των σπουδών του στη Θεσσαλονίκη τον βρίσκει πλέον πίσω στην πατρίδα του, την Κομοτηνή, και ήδη άρχισε να λησμονεί τις παρέες που έκανε, τις σχέσεις με τους καθηγητές, τις συζητήσεις που γινόταν στο αμφιθέατρο μετά το τέλος του μαθήματος για το πώς είναι η κατάσταση σήμερα στη χώρα μας. Πλέον σκέφτεται το μέλλον του, αλλά όχι σε κάποια χώρα του εξωτερικού, που ενδεχομένως θα του προσέφερε και περισσότερες ευκαιρίες, αλλά επιμένει Ελλάδα. Το καλοκαίρι θα είναι στην οικογενειακή επιχείρηση, το ξενοδοχείο ‘Αστόρια’ στην κεντρική πλατεία της Κομοτηνής. Ξέρει ότι τα πράγματα είναι δύσκολα στη χώρα και ιδιαίτερα στη Ροδόπη, όμως μας λέει πως «θα ήθελα να ασχοληθώ με την ανάπτυξη του τόπου μου, δε θα ήθελα να είμαι από αυτούς που θα σηκωθούν και θα φύγουν από τη χώρα και θα μείνουν στο εξωτερικό. Θεωρώ ότι η Ελλάδα και ο τόπος μας χρειάζεται νέα άτομα για να αναπτυχθεί».  Αισιοδοξεί ότι και αυτή του η επιλογή θα τον δικαιώσει στο μέλλον, αφού εκφράζει την πεποίθηση ότι η Ελλάδα έχει να προσφέρει πράγματα. 

Το στοίχημα της επαγγελματικής αποκατάστασης για ένα νέο επιστήμονα μόλις ξεκίνησε?

Δήμητρα Συμεωνίδου