Το βιβλίο «Επιχείρηση Παπίκιο» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σοκόλη – Κουλεδάκη και με αυτό ο συγγραφέας φιλοδοξεί, όπως ο ίδιος παραδέχεται «να περιγράψω την πατρίδα μας και να την αγαπήσει ο κόσμος. Αυτή η φτωχή Θράκη και ο φτωχός λαός αξίζουν την αγάπη μας και τον θαυμασμό μας. Εκείνοι που δεν αξίζουν είναι οι άρχοντές μας».
Την εποχή του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ανδρόνικου Β’ Παλαιολόγου, του επονομαζόμενου πρεσβύτερου, «Οι Κανδινάτοι στην Υπηρεσία του Παλατίου», μια ειδική μυστική στρατιωτική μονάδα, κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μια επικίνδυνη εχθρική ενέργεια από όργανα του γειτονικού κράτους. Την υπόθεση περαίωσαν με επιτυχία δύο ικανοί κανδινάτοι, ο Θεόδωρος Καλομοίρης και ο Λουκάς Λυκομάτης.
Μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια με απρόοπτα, ανθρωπιά και χαμηλότονο χιούμορ, που εκτυλίσσεται στο αληθινό ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο της Θράκης και της υστεροβυζαντινής κοινωνίας, όπως αποτυπώνεται μέσα από τις μεγάλες αντιφάσεις και αντιθέσεις της. «Επιχείρηση Παπίκιο», αυτή την περιπέτεια παρουσιάζει μέσα από τη γραφή του ο συνταξιούχος δικηγόρος από την Κομοτηνή και συγγραφέας Ζαφείριος Μέκος.
Όπως θα πει ο ίδιος στο «Χ» «γεννήθηκα καθώς διάβαζα διάφορα βιβλία για την εποχή εκείνη του 1315 και μετά στην Κωνσταντινούπολη. Είδα τη φτώχεια και τη δυστυχία του ελληνικού λαού, αλλά και τη σπατάλη της άρχουσας τάξης στην πόλη και απόρησα πώς ανέχονται αυτή την κατάσταση. Αλλά εκείνο που με έκανε να γράψω το βιβλίο ήταν η κλοπή, η μανία της Βουλγαρίας, όπως αποδείχτηκε, να αποκτήσει θησαυρούς ελληνικούς και να στολίζει τα δικά της μνημεία έχοντας σκοπό απώτερο να κατακτήσει και την ίδια την περιοχή μας. Δηλαδή, πιστεύω ότι απέβλεπε να αντικαταστήσει την αυτοκρατορία. Βέβαια, δεν τα κατάφερε και ούτε έχει ελπίδες με βάση την απειλή που είχαμε από πάνω και από δίπλα από την Τουρκία, ούτε η Σερβία μπορούσε να έχει ελπίδες κι εκείνη ήθελε, αλλά οι Βούλγαροι έστελναν κατά καιρούς πράκτορες και απογύμνωναν τις εκκλησίες μας. Ένας από αυτούς τους πράκτορες, τους κλέφτες με δύο αξιωματικούς Βουλγάρους ήρθαν και λήστεψαν έναν ναό στην Κωνσταντινούπολη παίρνοντας τα γηραιότερα ίσως κειμήλια: το σπαθί και την κορώνα του Αγ. Κωνσταντίνου.
Ξεσηκώθηκε ο πατριάρχης, ξεσηκώθηκε ο αυτοκράτορας και βρήκαν αυτούς τους δυο ικανούς πράκτορες της ειδικής υπηρεσίας των καρδινάτων, τους ξαπέστειλαν και με την ευκαιρία αυτή του κυνηγητού των Βουλγάρων περιγράφω τη Θράκη όπως την έβλεπαν τότε αυτοί οι πράκτορες οι οποίοι ήταν Έλληνες 100%, δηλαδή, όταν λέω Έλληνες αγαπούσαν τον τόπο. Δεν ήταν σαν τους μαμμόθρεφτους εκείνους πρίγκιπες και καλοστεκούμενους άρχοντες οι οποίοι δεν κοίταζαν τίποτα άλλο από το να βάζουν χέρι στις κοπελιές και να τρώνε το ψωμί του φτωχού. Αυτοί ήταν πατριώτες Έλληνες. Αγωνίστηκαν, πολέμησαν. Βρήκαν τους Βουλγάρους, αγωνίστηκαν μαζί τους, τους σκότωσαν και τους τίμησαν και σαν εχθρούς, γιατί είδαν ότι ήταν άνθρωποι που πολεμούσαν, δεν ήταν σαν τους δικούς μας τους αρχολίπαρους, που νέμονταν την Κωνσταντινούπολη. Μετά πήραν τον κλέφτη, πήραν και τα κλεμμένα και κατέβηκαν και τα παρέδωσαν στην υπηρεσία τους και η υπηρεσία τους τα παρέδωσε στον αυτοκράτορα και στον πατριάρχη. Αυτή είναι με λίγα λόγια η ιστορία του βιβλίου.
Το βιβλίο «Επιχείρηση Παπίκιο» κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Σοκόλη – Κουλεδάκη και με αυτό ο συγγραφέας φιλοδοξεί, όπως ο ίδιος παραδέχεται «να περιγράψω την πατρίδα μας και να την αγαπήσει ο κόσμος. Αυτή η φτωχή Θράκη και ο φτωχός λαός αξίζουν την αγάπη μας και τον θαυμασμό μας. Εκείνοι που δεν αξίζουν είναι οι άρχοντές μας».
ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΜΕΚΟΣ
Ο Ζαφείρης Κ. Μέκος γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1937. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης. Δικηγόρησε μέχρι το καλοκαίρι του 2005 στην Κομοτηνή και συμμετείχε ενεργά στη συνδικαλιστική και πολιτιστική δραστηριότητα του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης, της Εταιρίας Θρακικών Ερευνών, ως πρόεδρός της, του Μορφωτικού Ομίλου Κομοτηνής κ.α. Υπήρξε άμισθος πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Γενικού Νοσοκομείου Κομοτηνής. Έχει εξειδικευθεί στα προβλήματα των μουσουλμανικών μειονοτήτων της Θράκης και στην ιστορία και παράδοση της Κομοτηνής, ενώ παρουσίασε τον προβληματισμό του σε ζητήματα νομικής υφής και έδωσε σειρά διαλέξεων πάνω στα θέματα αυτά σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας.
Έχει γράψει πληθώρα έργων, ανάμεσα στα οποία και τα: ‘Η δικαιοσύνη στην Ελλάδα? (1986), ?Φεμινισμός και ανδροκρατία πριν 2.500 χρόνια? (1986), ?Ο σύνδικος και τα προβλήματά του? (1988), ?Εθνικό Σύστημα Υγείας? (1988), ?Προσεγγίσεις (δίκαιο και ηθική, ο μουφτής και η ελληνική νομοθεσία, ο πεζογράφος Βάρναλης και η αληθινή απολογία του Σωκράτη, ο όρκος, 1991), ?Οι αρμοδιότητες του μουφτή και η ελληνική νομοθεσία? (1991), ?Θράκη, συνιστώσες του μειονοτικού προβλήματος? (1995), ?Δικηγορικά ανάλεκτα (η επιείκεια, ο μάρτυρας, ο δικηγόρος, ο κατηγορούμενος, 1998),?Καταπίεση μειονοτήτων (αλήθειες και μυθεύματα, 1998), ?Thrace: Aspects of minority problem? (1999), ?Τη Θράκη και τα μάτια σας? (2000), ?Οι Πομάκοι στη Θράκη? (2001), ?Ενθύμιον Κομοτηνής? (2005), ?Μουσουλμάνοι, Αρμένιοι, Εβραίοι, οι συμπολίτες μου Κομοτηναίοι? (2006-2007) και ?Υγρόν Πυρ? (μυθιστόρημα, 2011).
Ακολουθήστε το xronos.gr στο Google News