Ένας χρόνος μετά τον αποκλεισμό

Ένας χρόνος μετά τον αποκλεισμό, τίποτα δεν άλλαξε, αφού και φέτος ο Κλασσικός Μαραθώνιος της Αθήνας δεν ήταν «ανοιχτός για όλους». Οι συντοπίτες μας Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, παραολυμπιονίκης της κολύµβησης και χρήστης χειρήλατου αμαξιδίου και Μιχάλης Ραγκούσης, πολίτης με αναπηρία, συμμετέχων με χειρήλατο αμαξίδιο σε μαραθώνιους, ήταν δύο από τους αποκλεισμένους για δεύτερη συνεχή χρονιά γιατί επέλεξαν να κάνουν χρήση χειρήλατων αμαξιδίων. Πέρυσι, μετά τη διαμαρτυρία των αθλητών, είχε προκληθεί σάλος και κάποιους μήνες αργότερα το θέμα έφτασε μέχρι τη Βουλή. Όμως, η απάντηση του ΣΕΓΑΣ ήταν ξανά αρνητική. Φέτος το σκηνικό επαναλήφθηκε αφού στον σημαντικότερο αγώνα δρόμου, τον αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, οι αθλητές με χειρήλατα αμαξίδια ήταν αποκλεισμένοι. 

«Ένα χρόνο μετά το μόνο που έγινε είναι μια επερώτηση από έναν βουλευτή των ΑΝΕΛ προς τον υφυπουργό Αθλητισμού, γιατί είχε ήδη ανακοινωθεί από την Εθνική Ομοσπονδία Αθλητών με αναπηρία ότι θα συμμετέχουν μόνοι οι κατηγορίες αυτές που δεν συμμετέχουν στη διαδρομή χειρίλατο ή αμαξίδιο αγωνιστικό. Μιλάμε καθαρά για το αγωνιστικό κομμάτι. Η απάντηση της οργανωτικής επιτροπής στην ερώτηση εκείνη ήταν ότι αποκλείονται λόγω του ότι δε μπορούμε να διαφυλάξουμε τη σωματική τους ακεραιότητα  και την ακεραιότητα των υπόλοιπων δρομέων, γιατί είναι μεγάλη η ταχύτητα που αναπτύσσουν τα χειρήλατα και η ομοσπονδία των αθλητών με αναπηρία δεν είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο. Στην ουσία ρίχνουν και το μπαλάκι σε άλλους. Εγώ διάβασα την απάντηση και κάθισα κι έγραψα μαζί με τον Μιχάλη Ραγκούση μια διαμαρτυρία και το τι μάθαμε μέσα σε έναν χρόνο. Μάθαμε δηλαδή πως είτε δικαιολογημένα είτε αδικαιολόγητα –εγώ δεν κάθομαι να το ψάξω αυτό- δε μπορούν ή δε θέλουν να μπουν στη διαδικασία να κάνουν το αυτονόητο, να συμμετέχουν δηλαδή όλοι. Αυτό γίνεται παντού και στο εξωτερικό αλλά και στο εσωτερικό, όπως στον Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης, στον ημι-μαραθώνιο στις Σπέτσες που είναι μία πάρα πολύ απαιτητική διαδρομή και πολύ επικίνδυνη για χειρήλατα, με μεγάλες κλίσεις και απότομες στροφές. Αν δηλαδή γίνεται εκεί, για ποιο λόγο είναι επικίνδυνο στην κλασσική διαδρομή του μαραθωνίου; Στην ουσία αποκλείεται μια μεγάλη μερίδα του κόσμου. Πιστεύω πλέον ότι είναι πολιτική η βούληση που πρέπει να αλλάξει αυτή την κατάσταση και όχι απλά μια διαμαρτυρία ενός Άλεξ. Ο κάθε αθλητής που αγαπάει το δρομικό κίνημα έχει ως αυτοσκοπό να πάρει μέρος στον κλασσικό μαραθώνιο, είναι κάτι σαν τη Μέκκα των μουσουλμάνων. Αυτό δε μπορεί να συνεχίσει έτσι, θα πρέπει η πολιτεία να πάρει θέση», είπε μέσω του ράδιο Χρόνος 87,5 ο παραολυμπιονίκης Άλεξ Ταξιλδάρης. 

Ο Αλέξανδρος Ταξιλδάρης μαζί με τον Μιχάλη Ραγκούση έγραψαν για όσα έμαθαν τον τελευταίο χρόνο: 

• Έμαθα ότι, όταν ακούω «όλος ο κόσµος του ειδικού αθλητισµού στον Μαραθώνιο της Αθήνας», πρόκειται µόνο για όσους χαρακτηρίζονται ως «ειδικοί αθλητές» και χαίροµαι που διαπιστώνω ότι υπάρχει και άλλος ένας τίτλος για να αποκτήσω στο µέλλον και να γίνω ακόμη… ειδικότερος. 

? Ότι όταν ακούω «Ανοιχτός σε όλους» είναι µόνο για όσους επιτρέπεται να «εισέλθουν». Όχι για όσους? δεν επιτρέπεται! 

? Ότι όλοι εµείς οι δεκάδες και προσεχώς εκατοντάδες πολίτες και αθλητές που έχουµε επιλέξει να είµαστε ενεργά µέλη του δροµικού κινήµατος, είµαστε «δύο Έλληνες αθλητές µε χειρήλατα αμαξίδια». 

? Ότι ο ΣΕΓΑΣ «έχει απόλυτο σεβασµό στους αθλητές ΑµεΑ και Παραολυµπιονίκες» και δυστυχώς, αν θα ήθελα έστω να με σέβεται, ακόµη κι αν δεν µε αφήνει να χαρώ τη συµµετοχή μου στη διαδροµή που αποτελεί το όνειρο κάθε δροµέα, θα πρέπει στο άμεσο µέλλον να γίνω ένα από τα δύο. Με άλλα λόγια, τους πολίτες με αναπηρία που τυγχάνουν χρήστες χειρήλατου αµαξιδίου και απλώς φίλοι του δροµικού κινήµατος, τους σέβεται επίσης; 

? Ότι η διαδροµή του Κλασικού Μαραθωνίου σήµερα, όπως και πέρυσι, είναι «επικίνδυνη» για συµµετοχή ΑμεΑ χρηστών χειρήλατου αµαξιδίου και «κλασικού» αµαξιδίου. 

? Ότι δέκα χρόνια πριν, το 2004, η ίδια διαδροµή παραδόξως δεν ήταν επικίνδυνη, και 45 περίπου αθλητές ΑµεΑ διένυσαν τη διαδροµή αυτή στο πλαίσιο των Παραολυµπιακών Αγώνων της Αθήνας της ίδιας χρονιάς. 

? Ότι δέκα χρόνια µετά, το 2014, αντί να έχουμε πάει ένα βήμα μπροστά αναγνωρίζουμε ότι έχουμε πάει τουλάχιστον ένα βήμα πίσω. 

? Ότι η Οργανωτική Επιτροπή του µαραθωνίου της Αθήνας είναι 39 χρόνια πίσω από την αντίστοιχη ΟΕ του μαραθωνίου της Βοστόνης: Εκεί, το 1975 (!) για πρώτη φορά επετράπη η συμμετοχή αμαξιδίων και χειρήλατων στον «Κανονικό» αγώνα ταυτόχρονα με «Κανονικούς» αθλητές. 

? Ότι οι τεχνικοί σύµβουλοι της ΕΑΟΜ-ΑµεΑ, οι οποίοι έχουν διοργανώσει κάθε δυνατή αθλητική διοργάνωση µε αυτοσκοπό τη συμμετοχή ΑμεΑ υπερβαίνοντας και τον εαυτό τους μερικές φορές, και έχουν βιώσει από κοντά την ολοκλήρωση της διαδρομής του κλασικού Μαραθωνίου από χρήστες χειρήλατων αµαξιδίων, δεν µπορούν να εξασφαλίσουν σήμερα την ασφαλή συµµετοχή χρηστών χειρήλατων αμαξιδίων στη διαδροµή αυτή. 

? Ότι, αντιθέτως, η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στην Κοµοτηνή όπου ζω είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. 

? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στα Ιωάννινα είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. 

? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στη Θεσσαλονίκη (είτε την ηµέρα είτε σε νυκτερινούς αγώνες) είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. 

? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στο Βόλο είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. 

? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στις Σπέτσες είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. ? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις στον Πειραιά είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές.

? Ότι η συµµετοχή στο Ladies Run στο Καβούρι είναι ασφαλής για όποια κυρία με χειρήλατο αμαξίδιο θέλει να συµµετάσχει σε αυτό.

? Ότι η συµµετοχή σε δροµικές διοργανώσεις εκτός Ελλάδος, από τις Η.Π.Α. µέχρι την Γκάµπια, είναι ασφαλής για όποιον θέλει να συμμετάσχει σε αυτές. 

? Ότι µάλλον δεν είµαι ο µόνος που ενοχλούµαι (σχετική Επερώτηση από τον Βουλευτή Ηρακλείου Κρήτης κ. Κώστα Δαμαβολίτη, άρθρο του Αριστομένη Νικολόπουλου «Αθλητές ενός κατώτερου Θεού», «Ακόµα και στην Γκάμπια αποδεκτοί» κ.ο.κ.). 

? Ότι τελικά δεν είµαι ο μόνος γραφικός. 

? Ότι τελικά δεν είµαι ο μόνος αποκλεισμένος. 

? Ότι τελικά δεν είμαι μόνος. 

? Ότι τελικά το όνειρο µου να βιώσω τη μοναδική εμπειρία του να διανύσω τη διαδρομή ? μύθο για κάθε δρομέα σε κάθε µέρος του κόσμου, την Κλασική Διαδροµή του Μαραθωνίου πάνω σε τρεις ρόδες, θα κρατήσει για έναν ακόµη χρόνο? Σας δηλώνω, όµως, για να το µάθετε κι εσείς ότι κάθε χρόνο αυτοί οι «δύο» είμαστε και περισσότεροι, και αργά ή γρήγορα το όνειρό μας θα γίνει πραγματικότητα και εκεί, στη γιορτή μας, θα είστε καλεσμένοι και διοργανωτές!