Ένα σχολείο που κατασκευάζεται 20 χρόνια ?στα λόγια

Μερικά χιλιόμετρα χωμάτινων δρόμων γεμάτων με λακκούβες και νερά μετά από κάθε νεροποντή, ένα πάρκο γεμάτο χόρτα και απροσπέλαστο και ένα λεωφορείο που δε μπορεί να φτάσει σε μία ολόκληρη γειτονιά. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά της καθημερινότητας εκατοντάδων μικρών μαθητών, που χρειάζεται να υπερβούν όλα τα παραπάνω εμπόδια για να φτάσουν στο σχολείο τους. Δεν αναφερόμαστε φυσικά σε κάποιο απομακρυσμένο χωριό ή σε κάποια δύσβατη περιοχή, αλλά σε μία γειτονιά της Κομοτηνής. Είναι η γνωστή γειτονιά του Χάρμανλικ, όπου βρέθηκε ο «Χ» καταγράφοντας την καθημερινότητα των μικρών μαθητών και των γονέων τους με αφορμή το αίτημά τους για τη δημιουργία ενός δημοτικού σχολείου. Το αίτημα δεν είναι καινούργιο, αφού το σχολείο κατασκευάζεται…στα λόγια τα τελευταία 20 χρόνια, αλλά επανέρχεται στην επικαιρότητα χάρη στην προσπάθεια ορισμένων ευαισθητοποιημένων κατοίκων και γονέων να αναδείξουν το αίτημά τους χρησιμοποιώντας και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Θέλουμε σχολείο στο Χάρμανλικ» καλείται η σελίδα που δημιουργήθηκε στο facebook με πληροφορίες σε δύο γλώσσες, ελληνικά και τουρκικά και ήδη έχει πολλά μέλη και υποστηρικτές. 

Εμπνευστής αυτής της σελίδας είναι ο Κιαμήλ Σιτζάν Εμίν κάτοικος της συνοικίας Χάρμανλικ και πατέρας δύο μικρών κοριτσιών της πρώτης και τρίτης τάξης του δημοτικού. Βιώνει ο ίδιος και η σύζυγός του την καθημερινότητα που θέλει τα παιδιά συνοδεία των γονέων τους να διανύουν με τα πόδια μεγάλες αποστάσεις μέσα από στενά σοκάκια για να φτάσουν μέχρι το σημείο όπου βρίσκεται η βιοτεχνία Ξυλείας «Λιούρτα». Μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει το λεωφορείο που έχει διαθέσει ο Δήμος για τη μεταφορά των μαθητών, καθώς δε μπορεί να προσεγγίσει στα στενά δρομάκια. Από εκεί επιβιβάζονται οι μαθητές που επιλέγουν να πάνε με αυτό στο σχολείο τους, το οποίο βρίσκεται στην άλλη πλευρά του πάρκου Καρυδιάς στην περιοχή Μάστανλη. Όμως και στο σχολείο δε μπορεί να προσεγγίσει το λεωφορείο και τους αποβιβάζει όσο το δυνατόν πιο κοντά. 

Όσοι μαθητές από την άλλη επιλέξουν να φτάσουν στο σχολείο τους με τα πόδια πρέπει να διανύσουν μία σημαντική απόσταση, σίγουρα με τη συνοδεία κάποιου μεγαλύτερου συνοδού. Διανύουμε με αυτοκίνητο του «Χ» την απόσταση που χωρίζει τη γειτονιά του Χάρμανλικ από το δημοτικό σχολείο του Μάστανλη. Το μικρό αυτοκίνητο με το ζόρι χωράει να περάσει από τα στενά δρομάκια της γειτονιάς. Στο πέρασμά μας συναντάμε μαθητές να επιστρέφουν από το σχολείο με τα πόδια μαζί με τους γονείς και σε αυτή τη διαδρομή πρέπει να υπερκεράσουν λακκούβες, να σταματήσουν όταν διέρχεται αυτοκίνητο και να περπατήσουν μέσα από λάσπες και νερά. 

Μία γειτονιά που δημιουργήθηκε άναρχα και αυθαίρετα, αλλά από την ανάγκη ανθρώπων των χωριών της Ροδόπης να αναζητήσουν καλύτερη ζωή για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Τα παιδιά πηγαίνουν σχολείο στο δημοτικό του Μάνστανλη, ένα σχολείο που κυριολεκτικά ασφυκτιά λόγω του υπεράριθμου των μαθητών του. Τα παιδιά είναι στριμωγμένα, είπε χαρακτηριστικά ο Κιαμήλ Σιτζάν Εμίν, σημειώνοντας ότι το αίτημα για δημιουργία σχολείο στο Χάρμανλικ υπάρχει εδώ και 20 χρόνια. Δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση για το που βρίσκεται το θέμα, τόνισε ο κ. Σιτζάν Εμίν.

Η γειτονιά παρουσιάζει μεγάλα προβλήματα εξαιτίας καθυστέρησης εφαρμογής του αναθεωρημένου Πολεοδομικού Σχεδίου Κομοτηνής αλλά και εξαιτίας των υποσχέσεων που δόθηκαν αλλά ποτέ δεν τηρήθηκαν. 

Σε προεκλογική του περιοδεία πριν τις εκλογές ο δήμαρχος Κομοτηνής Γιώργος Πετρίδης ενημέρωσε για την εξέλιξη σχετικά με το σχολείο, το οποίο μετά από πολλά χρόνια στασιμότητας έχει, όπως ο ίδιος είπε, σημειώσει σημαντική πρόοδο τα τελευταία δύο χρόνια, καθώς εντάχθηκε στο ΦΕΚ του εγκριθέντος Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου, έχουν υποβληθεί αιτήσεις προς το Ελληνικό Δημόσιο για την παραχώρηση του χώρου και η σχετική αλληλογραφία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί.

Τα αποτελέσματα της ενημέρωσης αναμένεται να φανούν και στην πράξη?